It was an early in the morning when I wake up, only feeling nervousness in me. Hindi naman siguro... sa dami ng nag-apply, imposible namang siya ang matanggap, hindi ba?
Matapos maligo at mag-ayos ay bumaba ako sa dining area para kumain ng almusal. Kailangan ko rin kasing nagmadali, lalo pa't may pasok na ngayon. I still need to attend after all.
Nang tignan ko ang orasan ay alas sais ang sinasabi nitong oras, napakaaga pa kung tutuusin, pero hindi ko ba gustong mamamalagi rito.
"You woke up too early, Erena." Ngunit kagaya nang inaasahan ko ay narito pa rin pala si para mag-agahan, hindi pa nakakaalis ng bahay. Maganda ang ngiti nilang dalawa. Doon pa lang, alam ko nang malapit na sila sa tagumpay na inaasahan, ako na lang ang kulang.
Too bad for them, because I won't let them succe
