KARLITO'S POV
December 14 nang una ko siyang makita.
She’s just a typical girl. Walang pinagkaiba sa mga babaeng kabisado ko na ang ugali.
Ngunit iyon ang akala ko.
In her faded trouser and tucked pink shirt, ang simple-simple niyang tingnan. Her lips seemed mouthing a lyric and suddenly, I curiously thought what her voice sounded like. Gusto ko siyang lapitan at tanungin kung ano ang kaniyang pangalan. Birthday party ko naman ito kaya bakit hindi siya nagpapakilala?
“Pre, sinong type mo sa mga ‘yan?” bulong ng kaibigan ko, si Andrado. Amoy alak na ang hininga niya at mukhang lasing pa.
Nagsalubong ang kilay ko sa kaniyang tanong. Sa simple niyang pagturo sa lamesa kung nasaan ang mga kaibigan ni Ada, tinampal ko iyon upang maibaba ang hintuturo.
“Aba aba aba…”
“Bata ‘yang mga ‘ya
