My knees are trembling. Parang sa ilang sandali lang ay mahihimatay na ako at hindi ko na alam kung paano na ako magre-react sa mga sinabi niya. He just freaking said that he likes me! Imagine!
Never in my wildest dreams that I’d get to think of this. Ang nasa isip ko lagi ay kinamumuhian ko siya. Hindi ko siya kasundo at wala sa bokabularyo ko noon ang maging kumportable sa kaniya. Tapos ito? Matatagpuan ko na lang ang sarili sa ganitong sitwasyon? Hindi ko inakala na sa dinami-dami ng mga nangyari, ako pa ang natipuhan nito.
Kung alam ko lang…
“H-huwag kang magbiro ng ganyan—”
“Mossa, hindi lahat ay biro.”
“Umayos ka nga.”
“Bakit ayaw mong maniwala? Gusto nga kita. Ikaw ang gusto ko.”
Patuya akong tumawa. “Bakit ako ang gusto mo eh ‘di hamak na mas bata ako—”
