Tahimik ang buong kaharian nang gabing iyon, ngunit sa ilalim ng katahimikan, ramdam ang kakaibang enerhiya. Ang mga pader ng palasyo ay nababalot ng gintong ilaw mula sa libu-libong sulo na nakapila sa bawat pasilyo. Sa itaas, ang buwan ay maliwanag, tila ba sumasaksi rin sa pagdating ng bagong yugto para sa kanilang mundo.
Sa labas ng palasyo, libo-libong mamamayan ang nagtipon-tipon. Ang iba’y nag-aalay ng kandila, ang iba nama’y nagdarasal ng katahimikan. May mga musikerong tumutugtog ng lumang himig na nagsasalaysay ng kasaysayan ng mga hari, at bawat tono ay parang panata para sa susunod na maglilingkod bilang kanilang pinuno.
Ngunit hindi lahat ay payapa. Sa likod ng malalayong bundok, may mga matang nagmamasid. Mga nilalang ng dilim na matagal nang naghihintay ng pagkakataong mag
