Napakabilis ng mga pangyayari habang naghahalo ang mga ilaw at tunog ng ambulansya at police mobile. Mula sa komosyon ng maraming tao ay narito ako ngayong nag iisa sa waiting area.
Pagod at masakit ang aking katawan mula sa nangyaring aksidente. Mahapdi ang ilang galos na aking natamo. Ngunit hindi ko ito alintana. Ang aking mga namumugtong mata ay nakatingin lamang sa pinto ng operating room. Ang tanging mahalaga sa akin ngayon ay matiyak na ligtas si Adam.
"Anak!"
Napukaw ang aking pansin at natagpuan ko ang pamilyar na matandang babae na naglalakad palapit sa akin. Magkahalong pananabik at pagsisisi ang aking naramdaman,
"Mama," muling bumagsak ang aking luha. Pinilit kong tumayo at sabik na lumapit dito upang yakapin
"Diyos ko, anong nangyari sa inyo, Anastasia," sambit nito haba
