PSYCHOPATH LOVE SERIES #2: DASHIEL DAVIN CARTER

Kabanata 25

KABANATA 25

"DIDN'T I tell you that either you like it or not ay sasama ka sa akin sa drag race, ha?" ang nakaigting na pangang tanong nito sa akin.

Napairap naman ako dahil sa tinuran niya, ang bobo kasi e, hindi ba niya narinig 'yong tinuran ko kanina kay Kuya Noel? Para hindi niya ma gets kung bakit hindi ako sasama sakanila? Well, kunsabagay busy ito sa kalandian niyang babae kanina, kaya paano niya maririnig o mapagtutuonan ng pansin ang usapan namin kanina ni Kuya Noel?

Itinulak ko siya palabas ng cr baka kasi may makakita sa amin e, at pag-isipan pa kami ng kung ano.

"Hindi mo rin ba narinig ang usapan namin ni Kuya Noel kanina ha?" tanong ko dito sabay tulak rito, pero ang punyemas hindi man lang natinag.

"May trabaho ako kaya hindi ako makakasama sa iyo," dagdag ko pang ani dito habang tinutulalak tulak ito, pero ang punyemas hindi talaga natitinag. Mas lalo pa itong hindi natinag sa mga pagtulak ko sakan'ya ng humawak siya sa magkabilaang gawi ng pintuan at saka doon kumuha ng suporta. Nagmumukha tuloy akong tanga na tumutulak sa parang pader dahil sa tigas at sa tibay nito.

"At saka isa pa ba't ka ba naririto ha? E, may kasama ka naman doong babae?" dagdag ko pang tanong sakanya. Tinutukoy 'yong babae na kalandian niya kanina.

Tama naman ako 'di ba, may kalandian siyang babae kanina kaya bakit siya naririto—bakit niya ako ginugulo? At higit sa lahat bakit ako pa ang ginugulo niya at hindi na lang ang babae niya?

Ang kaninang nakaigting na panga niya ay unti unting naglaho at saka napalitan ng isang matamis na ngiti, ngiti na hindi ko alam kung saan galing, ngiti na siyang ikipinagtaka ko kung bakit sumilay. E kasi naman, hindi naman kasi joke 'yong sinabi ko sakan'ya e, kaya bakit siya ngumingiti ng parang timang diyan?

"Nagseselos ka ba?" he asked while smirking ang kahanginan ay hindi ko na mawari pa.

He asked those words out of nowhere and literally, it made me confused.

"Ha? Anong pinagsasabi mo diyan? Ako, magseselos? Sabog ka ba?" taka kong tanong sakan'ya ng hindi ko na kayanin pa ang pagtataka na nararamdaman ko.

Sinabayan ko pa ito ng isang pagak na pagtawa para maramdaman niyang natatawa ako dahil sa sinabi niya.

Because like heck, what did he just said? Ako, nagseselos? Bakit naman? I mean, bakit naman ako magseselos? E, hindi ko nga siya kilala e.

Yes, I know his name and achievement in life, pero hindi pa naman siguro sapat iyon na dahilan para masabi ko na, nakilala ko talaga siya, e no?

For me kasi, masasabi mo lang na kilala mo na ang isang tao kapag alam muna ang tunay na siya, kung alam muna ang mga flaws at strong part niya. And in his case, I can't say na kilalang kilala ko siya, cause like waht I've said, I just know his achievement and name, not his whole him. I don't even know kung saan siya nakatira at kung sino ang mga magulang niya kaya hindi ko talaga masasabing kilala ko siya.

At saka isa pa, bakit naman ako magseselos, e wala namang namamagitan sa aming dalawa? Heck, I don't even have a feeling for him.

Yes, I have an attraction on him, attraction sa physical appearance niya—sino ba naman kasi ang hindi ma a-attract sakan'ya, e ang pogi pogi niya—pero hindi naman siguro sapat iyon na dahilan para magselos ako 'di ba? Kaya anong binubutsi ng punyemas na ito, at paano niya nasabi na nagseselos ako?

Tila nasagot ang mga katanongan ko na iyon ng marinig ko ang mga sumunod na katagang binitawan niya, "You sounds bitter while saying those words honey," he said reffering to the thing that I asked a while ago.

Nanlaki naman ang mga mata ko dahil sa tinuran niya. Really? Did I? Did I sound bitter while saying those words? Why, I mean bakit naman?

Napaisip ako sa tinuran niya at tila bumalik ang utak ko sa oras na sinabi ko ang mga katagang iyon sakan'ya, tila bumalik, pagkat parang nag recall talaga ang utak ko sa mga tinuran ko kanina.

Ni recall ko ito at inisip kong nagmumukha ba talaga akong bitter habang sinasambit ang mga katagang iyon and so far hindi naman ah, hindi ko naman napansin na nagmumukha akong bitter habang sinasambit ang mga katagang iyon ah, kaya paano niya nasabi ang katagang iyon? Sabog ata ang isang 'to e.

"You know what?" ang panimula kong ani dito sabay tulak dito ulit palabas ng cr, "Ang mas mabuti pa'y matulog ka muna dahil mukhang nag da-daydream ka lang," ang natatawa ko pang dagdag na ani sa lalaking kaharap ko.

E kasi naman, binaliktad ko na ang utak ko para lang malaman ko kung aling parte ako nagmumukhang bitter habang sinasambit ang mga katagang iyon e, pero wala talaga e, wala talaga akong mahanap, hindi talaga ako nag tutunog bitter habang sinasambit ang mga kataga na iyon.

Nakita ko naman kung paano mag igting ang panga niya, na tila ba'y hindi siya nasiyahan sa tinuran ko, kalauna'y ang dating kamay na nakahawak ko sa kaniya'y ngayon ay hawak hawak niya at ang masama pa roon, ay tinulak niya ako sa pader na malapit sa gawi namin at tsaka ako kinulong.

He pinned me to the wall.

Wala sa sariling ako'y napalunok ng makita ko kung paano siya dahan dahang yumuko palapit sa gawi ko. Wala sa sariling ako'y nanigas at saka napapikit ng makita ko rin kung paano magbaba ang mga tingin niya sa labi ko habang patuloy pa rin siya sa pagyuko ko.

Akala ko'y hahalikan niya ako kaya napapikit ako, pero hindi ko inaakalang gano'n gano'n na lang ang pagsitindigan ng mga balahibo ko ng maramdaman ko ang pagtama ng hininga niya sa leeg ko, na siyang naging dahilan kung bakit nanigas ako.

Sininghot singhot niya ang leeg ko na tila ba'y isa itong nakakaadik na bagay, kalauna'y isang mabilis na paghalik ang pinakawalan niya rito na siyang naging dahilan kung bakit ako mas nanigas pa sa kinatatayuan ko.

Ang balak kung pagpupumiglas sa mga hawak niya ay hindi ko na naituloy pa dahilan doon. At mas hindi ko pa ito naipagpatuloy pa ng dahan dahang umakyat ang ulo niya mula sa leeg ko patungo sa tenga ko.

Sa pagkakataong ito'y ramdam na ramdam ko na ang hininga niyang tumatama sa tenga ko na mas nagiging dahilan pa kung bakit ako kinalibutan ng todo-todo.

May kiliti kasi ako sa tenga ko e, kaya gano'n.

"I am not daydreaming honey," he whispered as he bit my earlobe, gusto ko siyang itulak dahil sa ginawa niyang iyon, gusto ko siyang itulak palayo sa akin pero hindi ko magawa dahil kasabay ng kan'yang pagsambit sa mga kataga na iyon ay ang pagkalimot ko sa lahat.

Sa paggalaw, sa pagsasalita at saka tungkol sa kung nasaan kami.

Para akong nawala sa sarili ko dahil doon, para akong nawala sa sarili kong ulirat, nakabalik lang ako ng marinig ko ang mga karugtong no'ng mga naunang salita na binitawan niya,

"I am not daydreamimg honey, dahil kapag nag dadaydream ako, nag we-wet dream ako, at sa pagkakataon na ito'y hindi pa naman ako we-wet dream, means that, hindi ako nanaginip ngayon," he added which made me shocked because of disbelief.

Napatanga ako dahil sa tinuran niya, napatanga dahil hindi ako makapaniwala, makapaniwala tungkol sa mga narinig ko mula sakan'ya.

Cause like heck, did I just heard it right? Tama ba iyong pagkakarinig ko sa tinuran niya kanina or guni guni ko lang iyon? Totoo ba iyon o gawa gawa lang iyon ng mga illuminati?

Like f**k, did I just heard him saying that hindi siya nag da-daydream dahil hindi siya nag we wet ngayon? Ghad, kung totoo man nga iyon at hindi gawa gawa lang illuminati, tulongan niyo po akong makalimutan ang tungkol doon, cause f**k, he just completely ruined my innocent mind.

Wala sa sariling ako'y napaputol sa pag-iisip at saka napalunok ng sunod sunod ng maramdaman ko kung paano dumampi at saka pumasada sa leeg ko ang daliri niya.

He sensually trailed my neck using his long and thick fingers and because of it, I felt some sensual na ngayon ko lang talaga naramadaman. A sensual na siyang nagpakilabot sa kaibuturan ko.

"Change your clothes honey, because either you like it or not, sasama at sasama ka pa rin sa akin," he whispered, ang mga daliri ay nasa leeg ko pa rin at naglalaro.

And after saying those words, he bit my earlobe for the second time, and after that... he left me hanging in awe.

MINUTO na ang nakalipas simula ng iwan ako ng punyemas na iyon rito at magpahanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakakalimot sa ginawa niya kanina, sa ginawa niyang paghalik sa leeg ko, sa pagpasada ng mga daliri niya sa leeg ko at ang pagkagat niya sa tenga ko. Magpahanggang ngayon rin ay hindi ko pa rin limot 'yong sinabi niyang kabalastugan sa akin. At magpahanggang ngayon rin ay hindi ko pa rin limot yong ginawa niyang pang iwan sa akin ng nakatulala.

Hindi ko alam kung bakit kahit anong pilit kong pagkalimot sa mga ginawa niyang iyon sa akin ay hindi ko pa rin magawa. Hindi ko alam kung bakit, pero siguro dahil ito sa makabagong epekto na kan'yang ipinaramdam sa akin, sa mga makabagong pakiramdam na una ko pang naramdaman.

Yeah, right, siguro iyon nga talaga ang dahilan kung bakit kahit anong pilit ko'y hindi ko pa rin siya magawang kalimutan. First time ko kasing naramdaman ang mga iyon e, first time kung naramdaman ang mga sensasyong kan'yang ipinaramdam sa akin kanina, at siguro iyon nga ang dahilan kung bakit ako umaakto ng ganito.

Isang malalim na pagbuntong hininga ang pinakawalan ko bago ko ipinilig ang ulo ko, umaasa na sana'y sa pagkakataon na ito'y mawawala na sa utak ko ang mga bagay na iyon.

At mukhang nakatulong nga ang ginawa kung iyon dahil medyo nawala sa isip ko ang kaisipan ko na iyon pero ang masama lang ay napalitan ito ng pagtatanong, pagtatanong kung sasama ba ako sa lalaking iyon gaya ng sabi niya o nagtratrabaho ako gaya ng plano ko para sa araw na ito.

Napabuntong hininga ako dahil sa kaisipan ko na iyon, kalauna'y sinimulan ko na ang naudlot kong paghuhubad sa damit ko at saka mabilisan na nagbihis ng damit. Nang matapos ay lumabas na ako sa banyo na iyon habang dala dala ang bag ko.

Suot suot ko na ang uniform ko para caffe ng muli akong bumalik sa gawi nila Kuya Noel. Yes, 'yong uniform ng caffe ang isinuot ko, nakapagdesisyon na kasi ako—nakapili na kasi ako at iyon ay ang magtratrabaho pa rin ako kahit na'y medyo tempting yong sinabi ni punyemas.

Napagtanto ko kasi na kung hindi ako papasok sa caffe ay mababawasan ang suweldo ko sa katapusan ng buwan at magkakaroon pa ako ng bad record na siyang kinaiiwasan ko na huwag makuha, lalo na't nagkaroon na ako dahil sa ginawa ko noong nakaraan, sa ginawa kong pagbangga sa isang costumer namin. At saka isa pa, kapag kasi nabawasan ang suweldo ko'y mahihirapan na naman ako sa pag budget, sa pagbaba-budget tungkol sa mga pagkain na dapat kong bilhin.

Nadatnan ko ang busing busy na si Kuya Noel sa paghuhugas ng sasakyan niya ng makapunta na ako sa gawi nila ng tuluyan.

Naabutan ko rin doon si punyemas na ngayon ay prenteng nakaupo sa upuan ng kan'yang motor, nakatalikod ito sa gawi ko pero kahit ganon pama'y obvious na obvious pa rin ang pagkakatulala nito habang nakatingala sa kalangitan na tila ba'y may hinihintay ito.

"Kuya Noel, ahmm, mauuna na po ako," pagpapaalam ko kay Kuya Noel na busing busy sa kan'yang ginagawa.

Napalingon si Kuya Noel ng marinig nito ang tinuran ko. In my peripheral vision, nakita mismo ng dalawang mata ko kung paano napatayo si punyemas ng matuwid mula sa kan'yang pagkakaupo sa motor niya.

Napatayo ito ng natuwid bago napalingon sa gawi ko. Kalauna'y isang pagpapasada ng tingin sa buong kabuuan ko ang ginawa nito at dahil sa hindi malamang dahilan ay bigla na lang naging isang linya ang makakapal niyang kilay dulot ng pagkakasalubong nito, umigting rin ang panga nito matapos ako nitong pasadahan ng tingin.

He clenched his jaw while staring at me intently. Bahagya naman akong kinalibutan dahil sa mga tingin niyang iyon kung kaya't itinuon ko na lang ang buong atensiyon ko kay Kuya Noel, habang pilit na pinipigilan na huwag mailang dahil sa mga tingin na ipinupukol niya.

"Aalis ka na iha?" tanong ni Kuya Noel sa akin. Tumango naman ako bilang tugon sa tinuran nito.

"O siya't sige mag-iingat ka iha," ani nito.

Napangiti naman ako bago lumapit sa gawi niya para magmano.

I held his hand and do the manong thing. Pagkatapos ay muli akong nagpaalam sakan'ya bago sila tinalikuran. Tinalikuran ko ang gawi nila at saka nagsimulang maglakad palayo sa gawi nila habang pilit na pinipigilan ang sarili na huwag lumingon at pagtuonan ng pansin ang mga titig na binibitawan niya.

Nakaka intimate kasi ang mga titig na pinapakawalan niya, nakaka intimate ito, to the point na para bang gusto ko na lang lumubog itong lupa na kinatatayuan ko para lang maiwasan ko ang mga titig niya.

"Where are you going?"

Bago pa man ako tuluyang makalayo sa gawi nila ay napatigil na ako sa ginagawa kong paglalakad dahil sa katanongan na iyon.

"Where are you going?" ulit pa nitong tanong ng wala itong makuhang sagot mula sa mga nauna nitong tanong sa akin. Nagdadalawang isip pa kasi ako at ang kalooban ko kung sasagutin ko ba ang tanong niyang iyon o ipagtutuloy ko ang naudlot kong paglalakad.

Ipinilig ko ang ulo ko bago ko sinimulang ipagpatuloy ang naudlot kong paglalakad ng mapagtanto kung hindi ko naman kailangang sagutin pa ang tanong niyang iyon 'cause I don't owe any explanation on him and in the first place, ghad siya lang itong nagpupumilit sa akin na sumama sakan'ya kahit na'y ilang beses ko na siyang tinanggihan, so yeah, wala akong dapat na ipagpaliwanag sakan'ya.

Maglalakad na sana akong muli, pero hindi ko na ito naipagpatuloy pa ng maramdaman ko ang pagdapo ng palad niya sa palad ko na siyang nagbigay ng kilabot sa buong kaibuturan ko.

"I am asking you, honey," ramdam na ramdam ko ang diin sa boses niya habang sinasambit ang mga katagang iyon.

Napabuntong hininga naman ako bago mabilisang binaklas ang kamay niyang nakahawak sa palad ko, baka kasi makita ni Kuya Noel ang magkahawak naming kamay e, at baka kung ano pa ang isipin niyon.

I heaved a sighed once again bago ko nilingon ang gawi niya, "Sa caffe," tipid kong sagot sa tanong nito bago ito nginisian ng mapang-uyam, "Hindi ba halata?" dagdag ko pang tanong rito habang nakangisi.

Mas lalo nagkasalubong ang kilay nito dahil sa tinuran ko na iyon. Mas lalo ring dumiin ang mga titig niya, na tila ba'y sa pagkakataon na ito'y tagos hanggang kaluluwa ko na ito.

He clenched his jaw, "Didn't I tell you na either you like it or not ay sasama ka sa akin?" madiin na tanong niya habang nakaigting ang mga panga.

Nilingon ko muna ang gawi ni Kuya Noel bago ko sinagot ang tanong niya, naninigurado lang kasi ako, baka kasi magtaka si Kuya Noel tungkol sa kung ano ang pinagsasabi ng lalaki na ito e, at baka kung ano pa ang isipin ni Kuya.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng makita kung hindi naman pala ito nakatingin sa gawi namin. Nakatuon lang kasi ang atensiyon nito sa sasakyan na linilinisan nito.

Ewan ko ba't napakaimposible naman atang hindi niya narinig ang tninuran ni punyemas sa akin, malakas at madiin kasi ang pagkakasabi ni punyemas sa mga katagang iyon which made me think na baka makuha namin ang atensiyon ni Kuya Noel. Pero siguro, sadyang busy at nakatutok lang talaga ito sa paglilinis nito kung kaya't hindi nito narinig ang tinuran ni punyemas.

Nang makita kung hindi naman pala ito nakatingin sa gawi namin ay saka ko palang sinagot ang tanong ni punyemas sa akin, "Didn't I tell you, na may trabaho ako?"

Imbes na sagutin ang tanong nito'y tinanong ko rin ito, it is my way of escaping his question. Akala koy matatakasan ko na ang katanongan niya na iyon but looks like ako pa ang mas madedehado nito.

Mas lalo pa kasing umigting ang panga nito dahil doon, kalauna'y nahigit ko na lang ang hininga ko ng hapitin nito ang bewang ko palapit sa gawi niya sabay bulong sa mga katagang nagpakilabot sa akin.

"Didn't I tell you that either you like it or not ay sasama ka sa akin?" nakaigting panga na bulong nito. Ang hininga na pinapakawalan niya'y nagdudulot ng kilabot sa buong kaibuturan ko.

At hindi ko inaakalang mas kikilabutan pa ako ng maramdaman ko kung paano niya paglaruan ang ilang takas ng buhok ko na nasa noo ko sabay bulong sa mga katagang nagpalunok at nagpakilabot sa akin ng todo-todo.

"So change your clothes honey," panimulang bulong niya, "Dahil hindi ako magdadalawang isip na kaladkarin ka sa banyo at saka ka huhubaran."