Chapter 103

1946 Words

Nang makauwi ay hindi na ako sumama pa na pumasok sa loob ng bahay nila. Pakiramdam ko ay sobrang na drained ako. Ewan ko ba, kapag sila ang kasama ko ay sobrang nauubos ang lakas ko. Para bang inaagaw nila ang enerhiya ko. Kinabukasan ay ang flight na namin papuntang Dublin. Hinahanda ko na ang sarili ko na duguin na naman ang ilong sa pure English na conversation. Idagdag pa ang accent nila. Kaunti nalang ang damit na dinala ko since nag iwan naman ako doon ng ibang damit. Ang mga important files lang din ang laman ng hand bag ko. Ngayong araw din ang alis nila Taavi papunta namang Finland. Actually nauna sila sa amin dahil kaninang madaling araw pa sila umalis. Kami naman ay lunch time ang lipad. After many hours of flying ay sa wakas dumating din kami sa airport. Sinundo kami ng p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD