Kennedy
Naalimputangan ako ng maramdaman kong bumangon si Blair.
“Saan ka pupunta?” tanong ko sa kanya.
“Tutulong sa bukid. Alas-singko pa lang, itulog mo muna.”sagot niya sa akin pero bumangon narin ako.
“Sama ako.”
“Hindi na, kailangan mo pa ng tulog-“
Bumaba na ako sa kama kaya wala naring nagawa si Blair. Linigpit muna naming ang higaan bago kami magkasamang lumabas mula sa kubo.
Hindi pa sumisilay ang araw at binabalot parin ng hamog ang buong bukid. Nadatnan narin namin ang matandang mag-asawa sa taniman ng mga gulay.
“Magandang umaga, po.”bati ko sa kanila.
“Aba, ang aga niyong nagising hah.”puna ng matandang babae na nakangiti sa aming pareho.
“Sabi niyo tumulong kami.”sagot naman ni Blair.
“At sana’y hindi masama ang loob mo.”saad ng matandang lalake tsaka niya binigay
