Kasalukuyang nakaupo si Andress sa malambot na sofa habang nilalagyan ng yelo ang kanyang namamagang binti. Sa palagay niya napurohan talaga siya nong tumalon siya mula sa kisame ng coffee shop. Putragis naman oh, thirty-two years old pa lamang siya at pilay na siya. Hindi talaga niya ma imagine ang sarili na tumalon siya mula sa walong talampakan na kisame.
Samantalang nasa kamay lang naman niya ang dalawang tablet ng pain reliever. Nag-aalinlangan pa siyang inumin yon dahil hindi talaga siya mahilig uminom ng mga ganyang klaseng gamot. Mataas kasi ang tolerance niya sa sakit, maliban nalang sa mga oras na yon. Kaya wala na siyang pagpipilian kundi inomin ang dalawang pain reliever at beer naman ang kanyang pantulak sa halip na tubig.
Madaling araw na at tahimik na rin ang bahay dahil t
