Gilbert Gustav: OBSESSION SERIES 2

CHAPTER 18: Return home, missing someone

SA ISANG napakatahimik na lugar, kung saan tanaw ni Joaquin ang malawak na ilog. Ngunit, hindi doon nakatuon ang kanyang mga mata, kundi sa dalagang nakangiti habang nakadipa ang mga kamay nito at nilalanghap ang simoy nang hangin.

He simply smiled staring at Sabel,

Kayganda ni Sabel sa ngiting niyang iyon, dagdag ganda nito ang simpleng color black turtle neck shirt na pinaresan niya nang fitted navy blue jeans. Habang ang mahaba at curly brown niyang buhok ay nililipad naman nang hangin.

Joaquin cleared his throat and wear his silently smile.

Nakangiting inabot niya patungo kay Sabel ang isang boquet nang pulang rosas ng mapansin niya ang tila kakaibang sigla at saya sa mukha ng dalaga. And yes, he still love her kahit pa may iba itong mahal.

Tinupi niya hanggang siko ang kanyang suot na sweatshirt bago ngumiti nang tipid.

“Bukas na uuwi si Gil, Am I right?” panimula niya.

Lumawak ang ngiting inilipat ni Sabel sa kanya ang tingin nito at hindi niya maitatangging nasasaktan pa rin siya. Alam niya kung gaaono kamahal ni Isabel si Gilbert kaya tanging titig na lamang siya at mahalin ito ng palihim.

Tipid na ngiti ang sumilay sa labi ni Sabel at bahagyang tumagilid.

“Salamat dito ah...” nakangiting sabi ni Sabel sa kanya ng tanggapin nito ang iniabot niyang bulaklak.

“Don’t smiled at me, may gayuma 'yan, iibig ka sa ‘kin kapag naamoy muna,” pilyong aniya na ikinatawa nang malakas ni Sabel.

“Baliw! Meron ka ba nun?” paghalakhak sabi ni Sabel sa kanya.

Natawa na lamang siya, tuloy ay kita ang maputi at pantay-pantay niyang mga ngipin. For 2 years all over, ay tila lumalim ang kanyang nararamdaman para sa dalaga. Minsan ay dinadalangin niyang siya na lang sana ang iibigin nito.

“Sabik na akong makita si Gil, parang hindi ako makakatulog dahil sa excitement, Ken,” nakangiting saad ni sabel at bakas ang saya at pananabik sa kanyang mukha.

“I see. ‘Cause your smile define your mood,” tipid ang ngiting naisambit niya bago niya kinuha sa loob ng sasakyan ang kanyang jacket ‘tsaka ipinatong ito sa likod ng dalaga.

“Lumalamig na dito, ihahatid na kita pauwi,” pag-iba niya sa usapan.

“Naku! Thank you ah, isasauli ko rin sayo 'to kapag nalabhan ko na,” nakangiting sabi sa kanya ni Sabel na ikinatango niya bago ginulo ang buhok ng huli.

He paused staring at her. Bahagya niyang nailunok ang sariling laway 'cause, he tempt to kissed her lips.

“Damn!” naimura ng kanyang isipan at kaagad na iniwas ang mata mula rito.

Paano na lang pala kung halikan niya ito kahit smack lang?

Jeez! He must a paranoid. Alam niyang kamuhian siya ni Isabel oras na gawin niya iyon. Ngunit hindi niya napigilan ang kanyang sarili hanggang sa marahan niyang hinaplos ang pisngi nito at unti-unting inilapit ang kanyang mukha.

Ramdam ni Sabel ang pag-iinit ng kanyang mukha. Hindi niya alam paano umiwas sa nakakapasong titig na iyon sa kanya ni Joaquin. Sa loob nang halos dalawang taon nilang magkakilala ay ngayon niya lang nakita ang kakaibang emosyon nito.

Pagnanasa at pagmamahal.

“Ahm, I guesss. Kailangan ko ng umuwi, Ken,” agap niyang sabi upang putulin ang namumuong tensyon.

“Yeah, sure.” Tipid ang sagot a kanya ni Joaquin.

Pagkatalikod niya ay bigla siyang natuod mula sa paghakbang dahil naramdaman niya sa kanyang likuran ang mainit na pagyakap sa kanya ng binata. Nagsimulang bumilis ang t***k ng kanyang puso na animo’y tatakas na ito.

She felt nervous and any moment ay baka bumigay na ang kanyang tuhod.

“Let me, hold you like this in moment, Isabel. I won’t lie to you again. ‘Cause, I can’t get enough, hayaan mo muna akong yakapin ka tulad nito dahil bukas. . . hindi ko na magagawa pa. I’m so sorry,” halos pabulong sabi sa kanya ni Joaquin at isiniksik sa may leeg niya ang mukha nito.

“Joaquin,”

“Please, just for a moment, Sab.” Anito na ikinapikit na lamang niya ng mata at hinayaan ang binata.

Hindi siya manhid at lalong hindi tanga. Mahal siya ni Joaquin noon pa kaya nga pumayag itong ikasal sila at nagawa niyang bantaan ang kanyang mama. But it was in the past, malayo sa kapatid nito si Joaquin. Mabait ito at sobrang protective pagdating sa kanya. Ngunit, hindi niya matuturuan ang pusong ibigin ito dahil kay Gilbert lamang nakalaan ang kanyang puso.

MANCHESTER AIRPORT TERMINAL 2

Naiiyak na kumalas mula sa pagyakap niya si Yvone. Ma mi-miss niya ang gwapong Tito niya ngayong uuwi na ito sa Pilipinas. Nakangiting ginulo ni Gilbert ang kanyang buhok at piningot ang tuktok ng kanyang ilong.

“Focus on your study, okay? Alalahanin mong hindi ka makakapunta ng Pilipinas oras na bumagsak ka. I won’t tolerate you, Yvone. Just take care yourself and sending my regards to your Aunt Georginia,” nakangiting bilin ni Gilbert na ikinanguso ng huli at hinimas ang namumulang ilong.

“ Promettre, Tito. Lo faro,” tangong saad ni Yvone at muling yumakap.

“I will miss you po, gusto ko na talagang makapunta ng Pilipinas to meet ate Isabel,” dugtong niya at nangingiting kumalas.

Natawa na lang ng mahina si Gilbert. Si Yvone ang nanghatid sa kanya sa airport dahil hindi makakalugar si Greg dahil may business trip ito sa taiwan habang si Georginia naman ay sinulit ang araw kasama nito ang kanyang mag-ama. At si Yvette naman ay may shooting para sa papalapit niyang photo shoot.

Meanwhile, the aircraft is on board and the announcement usually made. The Philippines Airlines flew into the air. A plane where Gilbert boarded. After three years, he able to return to Philippines.

“Ladies and gentlemen, the Captain has turned on the Fasten Seat Belt sign. If you haven’t already done so, please show your carry-on luggage underneath the seat in front of you or in an overhead bin. Please take your seat and fasten your seat belt. And also make sure your seat back and folding trays are in their full upright position.”

“We remind you that this is a non-smoking flight. Smoking is prohibited on the entire aircraft, including the lavatories. Tampering with, disabling or destroying the lavatory smoke detectors is phohibited by law.”

“If you have any questions about our flight today, please don’t hesitate to ask one of our flight attendants. Thank you.”

He intended to surprise Sabel so he didn’t contact her and didn’t inform her to come home. Sabik na sabik siya kay Sabel ngunit naroon ang pagpipigil niya. All he want is to with her all day at babawi siya sa mga panahong wala siya sa tabi nito.

“Wait for me, sweetheart,” napakipit ang matang bulong niya sabay isinandal sa upuan ang kanyang ulo.

KALAUNAN ay nakadekwatro ang kanyang mga paa habang seryoso ang mukhang binasa ang isang Clothing Magazine kung saan siya ang endorcer.

Hindi tuloy maiwasan ng babaeng nakatabi nito na pagmasdan siya at humanga na rin. Naibaba ng babae ang sunglasses nito saka bahagyang hinawi ang nakalugay niyang blonde hair upang maipakita ang cleavage nito. Pagkuway, sumulyap ito sa binata at sinimulan itong kausapin.

“Hmp! Excuse me, are you a Filipino?” usisa nito.

Ngunit, kumunot-noo niya ng hindi man lang siya magawang tapunan nang tingin ng kinausap dahil abala ito sa kakatingin sa hawak na magazine. Biglang nailang ang babae at nanahimik na lang dahil mukhang walang pakialam ang binata.

Suplado ito pero gwapo.

Finally! After 11.76 hours takes, the flight are arrived on time and prepared to land.

“Ladies and gentlemen, welcome to NAIA airport. Local time is 7:33 am and the temperature is 32 Degree Celsius. For your safety and comfort, please remain seated with your seat belt fasten until Captain turns off the Fasten Seat Belt sign. This will indicate that we have parked at the gate and that it is safe for you to move about. At this time, you may use your cellular phones if you wish.”

Dumoble ang kaba ni Gilbert, puno nang pananabik ang kanyang nararamdaman pagkatapak niya sa exit gate.

SAMANTALA, malapad ang ngiting sinukat ni Sofie ang napili niyang magagandang desinyo nang gown at damit. Sinadya niyang magpaganda, lalo na at alam niyang ngayong araw ang pag-uwi ni Gilbert. Hindi kasi nawala ang koneksyon nila sa isa't-isa at sinisiguro niyang siya ang maganda sa paningin nito.

“Girl, you're beautiful na. No need to make over,” konyong sabi ni Shantal---her friend.

“I don't care, Shan. This time, hindi ko bibigyan ng pagkakataon ang bobitang si Sabel. Tch! katamad mag bait-baitan sa kanya,” Sabel irritated smirking said.

“And the best plastic goes to. . .Sofie Lincoln. Katakot ang true apperance mo, girl!” natatawang saad ng kaibigan niya na ikinangisi nito ng mala-demonyo.

“Thank you!” Sabel proudly said and staring her self in the whole body mirror with her sexy silky red strap dress.

She pouted her lips and smiled like a ceashire cat smile.

She's obsessed, kahit pa ang magpanggap sa harapan ni Gilbert ay gagawin niya upang makuha lamang ang nais nito. She's Sofie, she's a star, kaya lahat ng kanyang gusto ay makukuha niya.

“I won’t let Sabel be happy, while I'm broken. Akala ba niya ay ganoon lang ako kasimpleng magpapatalo---” she paused said.

“Pwes! Nagkakamali siya. I'm Sofie, and sofie wants, Sofie gets,” she added na sinadyang sinabayan pa ng kanyang kaibigan at nagtawanan silang dalawa.

“I like it. So, what's the plan?” Shantal smileng ask.

Lumingon rito si Sofie ‘tsaka sumilay ang ngiting may binabalak.