THE INNOCENT DEMON

Chapter 5

Claude's POV

It was past midnight nang maalimpungatan ako sa ingay. Ingay?? Teka? Madaling araw na ah? Sa sobrang curious ko ay bumangon ako mula sa pagkakahiga alangan namang sa pagkakatayo diba? Bobo lang... Dahan dahan ka nyang binitawan ayy mali mali, dahan dahan akong naglakad para di ako makagawa ng kahit anong ingay habang iniisip si Scarlet este sinisilip ang pangyayari sa labas 'luhh anong iniisip si Scarlet yan Claude ha? Ano?' Psh... nagkamali lang eh.. Ang hangin, ang lakas lakas ng hangin, uyy wag kang ano dyan, malakas talaga yung hangin at di ito pangkaraniwang simoy tuwing madaling araw na para bang may nangyayaring di maganda.

Pigil hiningang lumabas ako ng bahay habang dahan dahan at ingat na ingat na naglakad patungo sa kung saan man ako dalhin ng mga paa ko, sinusundan ko lang yung kutob ko. Maya maya pa ay natutop ako sa kinatatayuan habang nanlalaki ang mga matang nakatingin sa may unahan. Kitang-kita ko kung paanong nagliparan ang mga tuyong dahon sa paikot na direksyon na parang isang buhawi, maging ang mga halaman at mga damo sa paligid at natatangay na din at sumusunod sa direksyon at malakas na habas ng hangin. Pati ang mga puno, bubong na gawa sa yerong pinagtagpi-tagpi at mga damit na nakasampay sa labas ng kani-kanilang mga tahanan ay di din nakaligtas. Mahigpit ang kapit ko sa punong pinagtataguan upang di matangay ng malakas na bugso ng hangin, alam kong sa pagkakataong ito ay alam ng kung sino mang walang puso na gumawa nito na may nakakita sa kanila at alam ko ding walang kasiguraduhan kung mabubuhay pa ako pagkatapos ng araw na ito, maaaring ngayon mismo ay mamamatay na ako.

'Hoohh t*ng*na di pa akong nagkaka-girlfriend ahh, marami pa akong gustong alamin kay Scarlet' Scarlet? Hoy tang*na mo self bat nadamay na naman yun? Psh tigil mo na yan, iba na yan ah.. napaghahalataan la tuloy.. tss oo na crush ko yung tao--- ayy mali, tss ano ba pinagsasabi ko huhu jusko po mahabagin gusto ko pa syang makita..

Arrggghhh.. tama na nababaliw na ako ehh.. nasa near-death situation na nga ako, kung ano ano pa naiisip.. psh

Pero hindi, hindi ako mamamatay, ayoko pang mamatay. Kailangan ko pang ipaghiganti ang walang pusong pumaslang sa papa ko at sa aking mga kabaryo. Nasa akin pa ang pulseras, palatandaan ng kung sino mang gumulo at sumira sa buhay namin noon. Hahanapin ko pa sya, sila at di ako titigil hangga't di pa nangyayari yun. Alam ko imposible pero sana balang araw maipaghingati ko din sila.

Maya maya pa ay unti unti nang humina ang bugso ng hangin hanggang sa maging kalmado na ito at bumalik sa normal na malamig na simoy ng hanging amihan. Ang mga dahong kani-kanina lang ay parang trumpong paikot ikot ay dahan dahang nalaglag pabalik sa lupa at unti unting ipinakita ang dalawang pigura ng di pang karaniwang nilalang. Ang isa ay may malaking pakpak na itim na itim at kumikinang. May ginto at pulang tuldok tuldok din ang mga pakpak nito na mas lalong nagpaganda at nagpatingkad sa malaki at malapad na pakpak na parang gaya ng isang anghel ang pinagkaiba lang ay kulay itim ito at hindi puti. Habang ang isa naman ay may mahabang sungay, may buntot din sya, pakpak na kulay itim na gaya ng sa paniki at may dala dala itong parang tungkod. Psh demonyo nga. Mga nilalang na hinding hindi ko magagawang kalimutan, mga nilalang na labis kong kinasusuklaman.

'Satan and his lord Lucifer' saad ko sa isip ko. Tuluyan nang nalaglag sa lupa ang mga dahong kani-kanina lang ay nakapalibot sa kanila at iniluwa nito ang dalawang taong pilit nagupumiglas sa pagkakatali nila, it was the chain of death na base sa nabasa kong libro tungkol sa mga demonyo ay ginagamit sa paghuli ng mga masasamang tao, mga itim ang budhi at nakagawa ng walang kapatawarang kasalanan. Malamang gagawin nilang kampon ang mga to. Sabagay matagal nang kampon ng kasamaan ang dalawang yan. Di naman nila pag aaksayahan ng panahon ang mga yan kung hindi.

Maya maya pa ay walang pasabing dinukot ni Satanas ang puso ng dalawang tao. It was a sudden painful death for someone who committed an unforgivable sin. They could have tortured them to death if they want to, but those demons just gave them a sudden death. Maybe they need more monsters and devils to spread evilness.

Maya maya pa, Lucifer snapped his fingers and bring back to life those they killed mercilessly earlier. Pero pula na ang mga mata nito, and it perfectly defined as it seems that they were under someone else's command, and that someone was their lord, the evil lord, the lord of darkness together with his devoted disciple Satan, the king of underworld.

Halos di na ako huminga nang lumingon ang mga ito sa direksyon ko. D*mn it, I knew they knew that there's someone out there watching them kill those two son of bitches, good for nothing jerks. I closed my eyes, and holding my breath while keeping myself not to be exposed to those ruthless demons busy forming their troops of monsters. I hide myself as much as I can but the next thing I know, nasa harap ko na silang dalawa. I already see it coming. D*mn.

In just a snap, they were in front of me, with bloodlust and a hint of anger in their eyes. It seems like they want me dead. Malamang, nakita ko lang naman ang pagpatay nila dun sa dalawa tapos dagdag mo pa yung nangyari sa FORGOTTEN PARADISE.

"Hmmm,, still alive huh?" Lucifer said while smirking.

"How come you've survived the flame thrown upon you" Satan asked with a fury visible in his eyes.

He was ready to kill me using his sword of wrath when the wind blows hard as darkness invade the entire place. Unti unting nabalot ng kadiliman, wala na akong makita, maski ang sarili ko ay di ko na maramdaman. Maya maya pa ay parang may kung anong bumalot sa akin, malamig, nakakapanindig balahibo pero pakiramdam ko ligtas ako. Di ko alam kung bakit, but I feel safe in the cold darkness that embraces me. Parang may nag-poprotekta sa akin mula sa kamatayan.

I open my eyes, and try to look for someone or something that could be the lead to this feeling. But it was still darkness, a whole darkness. Wala akong ibang makita kundi kadiliman. It was like an eternal darkness.. wait? Eternal Darkness?? Is there something to do with that so-called Goddess of Eternal Darkness?? I don't think so. It was just a myth by the way. But considering those demons I've seen and this unexplainable things that happen, I guess it could be true. But why did the godess of eternal darkness save me from those demons-- if ever she's real. Why? Why is she saving me instead of putting me into darkness. Well I'm not so sure if I was safe. Ugh. There are so many questions in my mind. Nakakabaliw na. Kung si Scarlet nga nahihirapan akong alamin ang misteryong bumabalot sa katauhan nya, eto pa kayang goddess.

I don't know what happened to those demons ready to kill me as if the moment. I was in a dark space. A total darkness, I was like in the other dimension of the world. Am I dreaming? Nope I am sure, one hundred percent sure that I was not dreaming. I was trying to call out if there somebody out there.

Ugghh gusto ko na umuwi, may pasok pa ako bukas. Pero paano ako uuwi kung di ko alam kung paano makalabas sa dimensyong ito. I can't find my way out of this fvckin darkness. Sandali akong pumikit at pinakiramdaman ang paligid. It was still the same, I could still feel that I am in this darkness that hugs me.

Maya maya pa ay naramdaman kong may tumatama sa mukha ko, isang liwanag. Naramdaman kong lumakas ang ihip ng hangin sa paligid. At sa di inaasahan may malamig na hangin tumama sa tenga ko sabay bulong

"You're safe now"

Iyon lang ang narinig ko bago ko tuluyang binuksan ang akong mga mata. I look around me, umaga na. Maliwanag ang paligid at nagpapakita nadin ang araw. Sinubukan kong hagilapin ang presensyang bumalot sa katauhan ko kani-kanina lang, pero bigo ako. Malamang umalis na sya. Ganung ganun ang presensyang naramdaman ko noon, nung panahong nawalan ako ng malay matapos muntik ng mamatay sa apoy na ginawa ni Satanas. Tss. Aish gulong gulo na ako. Iuwi ko nalang to, baka sakaling umayos ang utak ko.

Kahit di ko man aminin nahihiwagaan ako kung paano ako nakaligtas noon, kung paano ako nakarating sa pamilyang kumupkop sakin. Pero dahil sa presensyang lumukob sakin kanina habang nasa loob ng walang hanggang kadiliman ay alam kong sya ang dahilan kung bakit buhay pa ako hanggang ngayon. Sya yung nagligtas sa akin noon, sya ang dahilan kaya hindi ako namatay sa apoy na gawa ni Satanas.. sya yun at sigurado ako.. pero sino sya? At bat nya ako inililigtas?