Halos isang taon na silang masaya ni Tristan. Parang tunay na mag-asawa na sila walang tampuhan, walang problema.
Masayang-masaya si Carmen habang nakaupo sa sala ng bahay ng magulang niya. Kasama niya si Tristan na abala sa pagluluto, at si Justin na malakas na ang loob, naglalaro na ng basketball.
"Alam mo, hindi ko inasahan na ganito tayo kaligaya," sabi ni Carmen, hawak ang kamay ni Tristan. "Parang panaginip."
Ngumiti si Tristan, nilapag ang kawali. "Ako rin. Pero kahit anong panaginip 'to, ayokong magising."
Nasa dating kwarto ni Carmen sila natulog ng gabi na 'yon. Mainit ang yakap ni Tristan, at ramdam ni Carmen ang tunay na pagmamahal na matagal na niyang hinintay.
Sa bahay nila Carmen, ramdam ang saya ng pamilya.
"Salamat sa pag-aalaga kay Justin," sabi ni Nanay Arlene, n
