Bring back memory
3046 Words
Zaeldan Pov
Kadarating ko lang galing sa trabaho at inabot na ako ng gabi dahil sa meeting at naabutan ko si Zaedan sa living room nanunuod ng cartoons. Nang mapansin niya ako at nagtatakbo ito sa akin
"Tito Dan your here!". masiglang saad nitp at nagpabuhat na hindi ko alam pero sabik na sabik ako tuwing uuwi dahil sa pagsalubong ni Zaedan sa akin kaya hindi ako uuwi ng wala akong pasalubong dito. " How's your day Tito.?" malambing na tanong nito
"Been tired but seeing you nawala na pagod ko." nakangiti kong saad saka ginulo ang buhok nito.
"Did you eat?"
"Yes big boy, ikaw ba?".
"Opo, i ate dinner with Tito Daniel." sagot nito habang papunta na kami sa kwarto ko para magbihis ibinaba ko muna siya sa kama at habang tinatanggal ko ang suot ko isa isa nitomg pinulot at bumaba at nilagay sa marumihan kong damit at napapangiti ako kapag ginagawa nito ito parang anak ko siya.
"You don't have to do that big boy."
"It's okay Tito Dan habang natutulog pa si Mommy ikaw muna ang aalagaan ko." malambing nitong sagot. Habang naupo ako para alisin ang sapatos ko umakyat ito sa kamay na nagmamadali at minasahe ang ulo ko.
"Does it feels good Tito Dan?". halatang sanay ito sa ginagawa at may diin na ang massage nito.
"Your doing great." agad na wika ko at pinangko ko siya." Your Daddy surely be so proud of you."
"Really!, if you are my Daddy Tito Dan magiging proud ka po ba sa akin." biglang tanong nito na nagpatahimik sa akin at ngumiti agad ko.
"Ofcourse if you are my son I will be proud of you.". saad ko saka ko ginulo ang buhok nito at tawa ito ng tawa maya maya lumabas na kami para pumunta sa kwarto ng ina nito. Isang buwan na ang lumipas at kahapon lang inalis na ang mga aparato na nakakabit dito at hinihintay na lamang ang paggising nito.
Pagkababa namin ay lumapit agad ang bata sa tabi ng ina hinawakan niya ito at nagdasal. Naantig ang puso ko habang pinakikinggan ang panalangin ni Zaedan. Pumasok naman sina Dottie at Daniel agad na pinuntahan ni Dottie si Zaedan at niyakap niya ito at nakatingin sa mukha ng kapatid.
"How is Mommy my big boy."
"She sleep well Papi, kailan po ba gihising si Mommy." malungkot na tanong nito.
"Maybe later, tomorrow, or next week." halos maiyak na saad nito. At tumango lang ang bata at muli hinawakan ang kamay ng ina at tinitigan ito at nagkwekwentuhan naman kaming tatlo.
"Papi why is it that Mommy's finger are moving?". at lahat kami nagulat sa sinabi nito. At lumapit kay Zeana.
"Zeana!, are you awake do you here me? ang Kuya Dottie mo ito nasa tabi mo si Zaedan, Zeana."
"Zeana , Zeana lift your hand if you can hear me ." wika naman ni Daniel at unti unting tumataas ang kamay nito at bumaba din. "I think she's conscious."
Zeana Pov
I can hear a voice pero hindi ko kilala parang boses ng bata ito. Hindi ko akalaing buhay pa pala ako mula sa pagkakabangga sa bus na yon akala ko patay na ako. Gusto ko ng bumangon para puntahan ulit si Zaeldan kahit paulit ulit akong magsumamo gagawin ko iyon at ang anak ko at hahawakan ko sana ang tiyan ko pero wala akong lakas na igalaw ito ng matagal. Oh my wag po sanang mawala ang anak ko at naiiyak na naman ako. Ang anak ko kamusta na siya. May naririnig akong nagsasalita.
"Zeana!, are you awake do you here me? ang Kuya Dottie mo ito nasa tabi mo si Zaedan, Zeana."
"Zeana , Zeana lift your hand if you can hear me ." wika ng isang lalaki pero familiar ito sa akin."I think she's conscious." wika nito.
"Mommy!, Mommy! "
Ako ba yong tinatawag ng batang yon na Mommy maya maya nakaramdam ako ng pagkaantok.
Hindi ko alam kung gaano ako katagal na nakatulog. At yong gising na ako gising na gising ako unti-unti komg minulat ang mga mata ko and i saw 3 figure in front of me. 'Samantha , Dan and a kid' tulog ang bata na buhat ni Dan kaya hindi ko ito makita, sobrang sakit may anak na sila gaano na ba ako katagal na nakahiga dito unti unti akong naiyak parang gusto ko nalang na matulog ulit.
"Get out!". pilit kong sigaw sa kanila dahil hindi ko matagalan ang nakikita ko nakita ko ang pagkagulat sa kanilang mata. " I said get out " hestirikal ko at nagsipasukan na sina Kuya Dottie at Daniel.
Maya maya nanghina ako sumasakit ang ulo ko at may mga imahe akong nakikita may bata akong nakikita my baby Zaedan , si Daddy nilalaro ang anak ko ,minamasahe ng anak ko ang ulo ko at may party kaming pinuntahan at nagkita kami ni Dan pero bakit parang hindi ko siya kilala si Kuya sumama kay Samantha at iniwan ako kay Dan sinadya nya ba yon bakit hinayaan niya kami at magkasama kaming natulog at nakita nito ang anak ko at masaya siyang kausap ito at pinagwowork na ako ni Dad sa company namin at pupunta kami kay Daniel para sa check up at tong babaeng impaktang Sandra na ito at iyon natulala ako ng maalala ang lahat si Sandra itinulak ako sa hagdan at masaya pa ito sa ngyare sa akin agad kong nilinga ang paligid tanging gulat na mukha nila Samantha at Dan ang nakita ko at ang batang hawak nito agad akong tumayo at kinuha ang bata sa kanila na umiiyak na.
"Zeana." tawag sa akin ni Kuya Dottie.
"Can you tell them to get out.!" pagwawala. Galit na galit ako sa nakikita ko
"Mommy i'm Zaedan you remember me". malumanay na saad nito at hinawakan ang mukha ko, akala ko anak siya nila Samantha at Dan bakit hawak siya ni Dan alam na ba niya kukunin ba niya ang anak ko agad kong tinignan si Kuya Dottie.
Napatingin ako sa gawi nila Samantha at Dan at napabalik kay Kuya at umiling lang ito ibig sabihin hindi niya alam na anak niya ito.
"Your my Zaedan?" marahan kong tanong sa bata habang hinahaplos ang mukha nito na kamukhang kamukha ni Dan at naiyak na naman ako.
"Kuya please paalisin mo sila parang awa mo na Kuya." bulong ko kay Kuya at maya maya pinaalis na ang mga ito.
"You okay Zeana?". agad na wika ni Kuya sa akin nang nakaalis na ang dalawa.
"Why they are here?". agad na tanong ko pero ang sumagot ay ang batang katabi ko.
"Who Mommy sina Tita Sam at Tito Dan po ba?". at napatingin ako kay Kuya na napapakamot ng ulo at tinanguan ko ang batang mukhang sobrang namiss ako kung makayakap.
"Tito Dan is living here simula ng mahulog ka sa hagdan ay dito na ako nakatira katabi ko po si Tito Dan matulog." matatas nitong saad.
"Gaano ba ako katagal na walang malay." habang pinupupog ko ng halik ang anak ko.
"One month kapalang Mommy na hindi gumigising." sagot pa ng bata.
"One month ?". na ipinagtaka ko at napatingin kina Daniel at Kuya.
" It's a miracle na maaga kang nagising." saad ni Daniel.
"Ano bang nangyare sa bakit ka nahulog sa hagdan." tanong ni Daniel.
Matagal bago ako sumagot at naalala ko na naman ang impaktang iyon.
"It's Sandra she's so obsess over you." inis na saad ko kay Daniel. "Akala naman niya nilalandi kita for Pete's sake." gigil ko at nakita ko ang pagdidilim ng mukha ni Daniel at maya maya my tinawagan ito.
Ilang araw na ang nakalipas at andito sa bahay. Nasa kwarto ako ngayon na katatapos ko palang patulugin ang aking anak hindi pa din ako makapaniwala na sa kabila ng lahat maayos ang aking anak at buhay pa ako. Naalala ko na naman sina Dan at Samantha hanggang ngayon kasi hindi pa sila ikinakasal at ipinagpapasalamat ko iyon hindi dahil sa mahal ko at balak kong agawin si Dan kundi para kay Kuya Dottie masyado na siyang maraming sakripisyo para sa akin and it's time for me to do something fo him.
Bumaba ako at balak kong puntahan si Daddy sa office nito. Nang makita kong palabas na si Kuya mula sa opisina ni Daddy.
"Kuya can we talk.?"
"About what?".
"Tara sa library." yaya ko dito at aumunid na ito.
"Wala ka bang balak bawiin si Samantha?". umiling lang ito at nagkibit balikat.
"Why?, Kuya kaya ko na ang sarili you must be happy sa edad mong iyan wag nang puro ako o kami ng anak ko ang iniintindi mo.".
"I'm happy Zeana lalo't ayos kana and masaya na akong may Zaedan sa buhay natin."
"Hahayaan mong makasal ying taong mahal mo sa iba?".
"I don't have a choice ayaw sa aking ng Daddy ni Samantha ayaw sa pamilya natin."
"Why?".
"Alam mo ba kung bakit nila ipapakasal si Samantha kay Dan?" at umiling ako. "Para mas malamangan tayo Daddy and Tito Fidel(Samantha's Father) are bestfriend before but due to success mas naging mayaman si Daddy nagkaroon ng issue ito kay Tito Fidel at hindi niya matanggap na mas magaling si Daddy and yong next generation which is Kuya Zeto mas lalong lumago ang kumpaniya natin sa pamamagitam ng pagpapakasal ni Samantha at Dan may chance na mapantayan nila tayo dahil magaling si Dan magpatakbo ng kompanya sa loon lamang ng 2 taon namayagpag na ito."
"That 2 years na wala ako sa buhay niya mukhang naging masaya naman siya.". bulong ko sa aking sarili.
"At mas kinainggit nito ay ang pagkakaroon ni Daddy ng lalaking anak dahil dalawang babae lang anak nito which sina Samantha at Sandra."
At napangiti ako sa sinabi ni Kuya na napansin ni Kuya na tila sinasabi ng tingin nito na wag ako gagawa ng hindi maganda.
"Enough for that info Kuya i'll talk to Daddy i will accept his offer na mamahala sa isa nating company so you want to be with me prinamise naman niyang siya magaalaga kay Zaedan."
"Hanggang kailan mo itatago ang totoo kay Dan?".
Hanggang kailan nga ba bakit hindi niya ako nakikilala.
"Hindi niya ako nakikilala Kuya yon ang masakit."
"Dahil ang alam niya patay na si Leana na minahal niya." at napatingin ako kay Kuya naghihintay ng karugtong sa sinabi nito. " Kasabay ng disgrasya mo pinalabas kong namatay din doon si Leana na naaksidente para mawala ng tuluyan ang Leana."
"Bakit Kuya?, Kaya pala ni hindi ako magawang tanungin ni Dan kasi kilala niya ako."
"Binalik kita sa dating Zeana pinaalis ko lahat ng marka ng pagiging Leana mo mula sa mukha pati ang Tattoo mo Zeana pinaalis ko din dahil alam kong alam ni Dan na may Tattoo ka."
Napaupo ako at iniisip kung ano ang kaya kong gawin hindinna para sa alin kundi para kay Kuya.
Ilang sandali pa nagpaalaman na kami ni Kuya at pinuntahan ko na si Daddy at natuwa naman ito dalawa kami ni Kuya na magaasikaso sa isang company namin at kami na daw bahala mamalakad at binigyan kami ng mga taong pwedeng magturo sa amin at hindi naman kami nahirapan. Habang nasa opisina kami ni Kuya ay nakatanggap kami ng invitation isang Dinner with Tan Family para iwelcome kami at sa bagong negosyo. I don't know what's that for pero may naiisip na akong plano.
"Dan will be there." saad ni Kuya.
"I will be fine Kuya." seryosong saad ko na itinuon na ang mga mata sa document na binabasa ko pero sa totoo lang nanginginig na ako hanggang kailan ako magiging ganito.
"And Sandra also." Then i lift my head when i heard that name at napangisi ako habang nakatalungko kay Kuya.
"Behave Zeana you are now the CEO of this company you better act as it."
"Kuya magoopen na yong isang branch natin and you will be soon the CEO." pagiiba ko.
"Next week na ang Dinner date with the Family are we going to attend.?"
"Yes, Ofcourse." mabilis kong sagot.m at maya maya umalis na din si Kuya dahil may kameeting ito. At may naalala akong tawagan si Attorney at inalam ko kong ano ang pwedeng ikaso sa nangyare sa akin. At tinanong ko yong pinakamabigat na pwedeng ikaso at napangiti ako.
Alas sais na ng makauwi ako ng bahay nadatnan ko si Dan na kalaro si Zaedan at nagtaka ako ganoon na ba kaclose ang mag-ama nung wala akong malay hindi ko masisisi si Zaedan kung mapamahal siya rito.
"Honey!". at napatingin agad sakin ang anak ko pati na din si Dan na hindi ko magawang tignan.
"What are you doing here?". malamig kong tanong kay Dan ng tumayo din ito ng tumakbo sa aking ang anak ko.
"Naku anak pinatawagan ng anak mo at linggo daw ngayon walang pasok si Dan kaya pinapunta niya dito." at tinignan ko ang anak ko na nakatitig sa akin.
"Rest day nong tao anak imbes na mapapahinga siya hindi na." marahang saad ko dito.
" No , i mean it's okay saka nakasanayan na kasi namin ni Zae tuwing linggo na magkasama." pero hindi ko nalang pinansin.
"Salamat andito naman na ako pwede ka ng umuwi." seryoso kong saad.
"Mommy hindi pa po kumakain si Tito Dan sabi ko po kasi wait pa po kita bago ako kakain kaya po hindi pa din siya kumakain."
At ang ending magkakasalo kaming tatlong kumakain at imbes na ako ang mas magasikaso sa anak ko ay nagpaasikaso ito kay Dan.
"Honey let me do that to you."
"No I insist."
"Wag mo sanayin ang bata baka hanap hanapin ka." bulong nito pero narinig naman niya.
"Wala din naman akong ginagawa pag linggo kaya ayos lang di ba Zae." at nanguha pa talaga ng kakampi.
" Tito Dan will you sleep here."
"No."
"No." sabay naming sagot.
"Bakit po.?"
"At san mo siya patutulugin Zaedan? unless ayaw mo akong katabi."
"Ay ou nga pala katabi ko si Mommy." at natawa ako pati na si Dan pero iniwasan ko siyang tignan.
"Tito Dan pwede bang bago ka umalis patulugin mo muna ako sa buhat mo po.?". paglalambing ni Zae kay Dan.
"Of Course big boy." at nagappear pa ang dalawa hindi nalang ako nangontra pa dahil ayokong mawala ang saya sa mga mata ni Zaedan.
"Tito Dan buhat mo na po ako."
"Honey maglilinis ka pa ng katawan mo." saad ko at akmang kukunin ko na ito kay Dan ay tumagilid ito.
"ako na magbuhat bawal pa sayo ang magbuhat napakabigat pa naman ng big boy na ito." at saka ginulo ang buhok ni Zae na tatawa tawa at tinuro ng anak kay Dan kung saan ang kwarto namin at sumunod na lamang ako at nakita ko si Daddy na Napapakamot ng ulo at nagkibit balikat na lamang ako.
Hindi ko alam kong may nalalaman ba si Daddy at pinayagan si Dan dito.
"Tito Dan san po ang Daddy mo?". biglang natanong ni Zae.
"Nasa heaven na siya." malungkot na saad nito.
"Mommy si Daddy ko ba nasaan na siya nasa heaven na din po ba siya di ba po nakakaalala ka na." at napatingin silang dalawa sakin na ako kasalukuyang nagtatanggal ng blazer na napatulala sa dalawa.
"Mommy? Where's Daddy?".
'In front of you anak' sagot ko sa utak ko.
"Don't push your Mommy Zae baka hindi pa siya nakakaalala." wika naman ni Dan na medyo ikinainis ko.
"Hindi alam ng Daddy mo na may anak siya Zaedan." malungkot kong saad na ito na naman pigil na pigil akong maiyak.
"Bakit hindi mo po sabihin?".
At napatigil na ako sa ginagawa ko at hindi ko na alam ang isasagot ko sa anak ko.
"Hindi ko alam anak kong tatanggapin ka niya malapit na din kasi siyang ikasal."
"Ikaw Tito Dan kung ikaw yon nalaman mong may anak mo ako tatanggapin mo ba ako kami ni Mommy.?" hindi ko alam paano magreact bakit ganoon magisip ang anak ko.
"Kung ikaw ang magiging anak ko bakit naman hindi kita tatanggapin ang swerte ko nga at may anak akong mabait, matalino at mapagmahal na kagaya mo."
"Si Mommy tatanggapin mo ba." daig konpa nalumpo sa narinig kong tanong ng anak ko lalo akong nanghina.
" Anak kong anu-anong tinatanong mo dalian mo diyan at baka lamigin ka."
"Mas gusto konyong dating Mommy mo na mabait hindi yong masungit na Mommy mo ngayon." At nagtawanan ang dalawa at ako ito tulala sa dalawa pero deep inside ansaya saya ko.
"Hay kung alam mo lang ." bulong ko pero hindi ko alam na nasa likod ko na pala siya at narinig niya ako.
"Ang alin?" seryoaong tanong nito mula sa likod. " Anak ko ang batang ito yon ba ang ibig mong sabihin." at natulala ako.
"Mommy? You okay."
"Sige patulugin mo na siya lalabas muna ako."
"Let's talk after ko siyang mapatulog." hablot nito sa kamay ko at napaharap ako sa kaniya.
"Wala tayong dapat pag-usapan."iwas ko.
"I need to ask something."
"Marami pa akong gagawin maybe next time."
At hinila nito ang kamay ko at napayakap ako sa kaniya.
"Zaedan sa tingin mo nagsisinungaling ba ang Mommy mo?". ang batang antok na antok tumango hay nagkampihan pa ang dalawa.
"See wag kana lumabas." at humarang na ito sa pintuan at karga si Zaedan at pinatulog na ito ako na hindi alam kong ano ang gagawin. Kumuha ako ng damit at dumiretso na ako sa banyo.
Ilang minuto ang pinalipas ko baka sakaling umalis na si Dan bago ako lumabas dahan dahan akong lumabaa but to my surprise nakahiga na ito katabi si Zaedan na nakayakap sa kaniya.
At napangiti akong minamasdan sila.
"What a beautiful picturesque." at napatitig ako kay Dan na halatang napagod pero nagulat ako ng inalis nito ng dahan dahan ang paa at kamay ninZae sa kaniya saka ito tumayo at hinarap ako.
"You can go now." pero imbes sagutin pinatalikod niya ako at my tinignan sa aking likod hinaplos niya ito.
" I thought she was you pero mukhang hindi." at tila ako nalantang gulay ng unti unting lumabas siya ng pinto ng aming kwarto. Dahil ba sa hindi nito nakita ang Tattoo inakala niyang hindi ako si Leana.
Gusto ko siyang habulin pero hindi ko magawa nanghihina na naman ako bakit ba ako nagiging ganitonsa lalaking iyon.
- Writer
