Accident

3411 Words
"Ikaw ba ang anak ni Sabrina?" tanong ng Daddy ni Zeana. "Yes Mr. Soli." sagot ko at nakipagkamay ako." Youngest Maniego Sir." at napangiti ito. "Pagpasensyahan mo na itong apo ko napagkamalan ka pang Daddy niya." "It's okay Mr. Soli." "Don't be so formal just call me Tito Rob." "Sige ho Tito Rob." at nagtawanan kami habang si Zeana inaalo pa din si Zaedan if i'm not mistaken. "Honey ito o may dala akong pasalubong sayo." "Mommy you don't have to buy me this kaya ka natagalan umuwi okay naman po na kahit ikaw lang sapat na po sa akin Mommy." lambing naman ng bata habang nakayakap sa ina pero kitang kita ang pagkagusto sa laruan. "You don't like it?" "No Mommy, i love it." at natawa nalang kami. "Oh siya, iho dito kana kumain teka at magpapahanda na ako ng makakain." At tumango lang ako. "Hi What's your name.?" biglang tanong sa akin ng bata at napangiti ako umupo ako para maabot niya ako ng tingin sa mata. "I'm Zaeldan big boy." wika ko at hinaplos ang ulo nito nagulat ito sa sinabi ko. "Zaedan?" ulit nito. "Zaeldan." pagtatama ko "Parehas po tayo ng name my l langnpo name mo po." "Really what a coincidence." wika ko at napatingin ako kay Zeana at natawa lang ito. "Honey minsan may magkaparehas talaga ng name." wika nito sa anak habang pinantayan ang laki nito na parehas kami para tuloy kaming isang pamilya. "Sayang akala ko siya na Daddy ko Mommy e." natatawang saad nito nawala na ang kaninang malungkot na bata. "What can i call you?" he suddenly ask. "You can call me Tito Dan." "Really?" "Yes," masayang sagot ko "Honey, Tito Dan is Tito Daniel's brother." "They are sibling!". hindi makapaniwalang saad nito hindi mo aakalaing ilang taon palang ito parang ako nung maliit na laging kinagigiliwang kausapin dahil mag 2 years old palang ako buo na ako magsalita palibhasa strict si Mommy kaya ako ganito. "Halina kayo nakahain na." wika ni Tito Rob. "Tara nang pumasok." Pagkadating namin nagpaalam saglit si Zeana para magbihis. "Tito Dan did Mommy sleep well last night.?" biglang tanong ng bata. "Yeah, she sleep well." wika ko. "Buti nalang pinaalala ko yong medicine ni Mommy." masayang saad nito. Maya maya dumating na din si Zeana. "Where's Papi Mommy?" bago magsalita si Zeana napansin ko ang pagpasok ni Dottie sa Dining area. "Miss me?" wika nito sa bata at hinagkan ito sa ulo same with Zeana. "You good sweetie?" at hinagkan din nito sa ulo. Si Zeana at yong bata lang ang nakikita kong tinatreat nya ng ganon at hindi sya ganun kay Samantha but with Leana he's been like that too. "Yeah Kuya, Thanks." sagot nito saka yumakap muna sa braso bago pakawalan ito. "Iho kumain ka na wag ka mahihiya okay." wika ni Tito Rob ganoon pa din ang matanda napakabait kaya hindi ko ito mahindian ng sabihin gusto niyang pabantayan si Zeana dahil alam niyang i can handle her child pero iba si Zeana ngayon and gusto kong malaman iyon. "Honey did you take your medicine last night?" tanong ni Zeana sa anak. "Yes Mommy ask Lolo ." at tumingin ito sa ama at tinanguan lamang ito. Nakadami na nang kain ang bata at nabusog na ito. "Mommy inum na po akong gamot." wika nito sa ina. "Sige halika samahan kita ikaw talaga hindi nakakalimot magaling na mag alaga kay Mommy tapos responsible pa." wika nito at binuhat ang anak at pinupog ng halik. Sa dalawa lang ako nakatingin na minamasdan ang mga ito habang papalayo hindi ko alintana na nakatingin na sa akin ang mag-ama. Nang mawala na sa paningin namin sina Zeana ay nagsalita ang ama nito. "Nagtataka kaba kung bakit bata palang ang apo ko umiinum na ng gamot?." malungkot na sabi ng ama ni Zeana at tumango ako ng naghihintay ng sagot mula rito. "Zeana got an accident when she was 7 months pregnant at napaaga ang panganganak nito." maluha luhang saad nito. "Sorry to hear that Sir," wika ko na nalungkot sa ngyare tila nag-iba ang mood ko sa nalaman parang ansakit sa pakiramdam. "She was going to Zaedan's Father to tell that she was pregnant that time." dugtong ni Dottie na tila nagdilim ang paningin nito na nakatingin sa akin kitang kita ko ang galit sa mukha nito. "Hindi ko siya nagawang mahabol dahil sa bilis ng patakbo nito." dugtong nito na tila hirap na hirap ikwento. "She was inside her car hestirical, she's not with herself that time trying to find that man's location akala ko okay lang siya that night after niyang mapanuod sa tv yong lalaking yon akala ko okay na siya after a long month pero sa tuwing maaalala niya ang lalaking iyon she's panicking and hestirical ." kwento pa nito na hindi ko na magawang kumain. "Iniiwas ko siya sa stress sa lahat ng bagay dahil makakasama, one day she collapsed kaya nalaman naming buntis siya." "When the accident happened akala ko mawawala na siya sa amin but she's strong same with her baby but she lost her memory lahat kami hindi niya kilala and the child nang maisalba bilang premature baby a lot of complication happened kailangang maggamot si Zaedan atleast 3 years baka sakaling magamot pa ang sakit nito. Same with Zeana kailangan niyang magtake ng pills para makatulog siya ng maayos dahil nanaginip siya at nakakapagpastress ito sa kaniya at hindi iyon makakatulong para magheal ang naoperahan sa ulo nito.Madalas siyang nagcocollapse kaya minabuti naming magtake sya ng sleeping pills gustuhin man namin siyang tuluyang makaalala pero hindi pa niya kaya you witness it last night." at tumango ako. "Did you know the Father of Zaedan?". tanong ko ng biglang patakbong bumalik na sina Zeana and Zaedan mula sa kwarto. "Papi,Daddy look !" sigaw nito na ipinapakita ang suot nito na halatang katatapos lang maligo kasama si Zeana na masayang masaya napangiti nalang ako bigla dahil sa kabila ng nangyare parang mas maganda na wala na siyang maalala para laging lang siyang masaya. "Naku bagay na bagay sayo apo, yan na ba yong binili nyo ng Papi mo?" "Yes Lolo." bibong sagot nito. Nasa living na kami at nagkayayaan pa kaming magkape ni Tito Rob. Habang si Dottie nilalaro si Zaedan at si Zeana ay masayang pinagmamasdan ang anak. "Ikaw iho kailan ba ang kasal nyo nong anak ni Mr. Tan?" wala sa loob na tanong ni Tito Rob at nagkatinginan kami ni Dottie at napatingin na din si Zeana. "Ah Tito busy pa po kaya hindi pa namin alam kung kailan maybe next year or next next year." mahabang saad ko. "Naku iho pag pinatagal mo yan baka makawala pa yang si Samantha," at nasamid bigla si Dottie nginitian ko nalang si Tito. "Ikaw Dottie wala ka na bang balak mag-asawa unahan mo na si Zeto at mukhang wala sa isip nun ang magkapamilya pa." saring nito kay Dottie na patuloy lang na nilalaro si Zaedan. "I'm fine with Zaedan Dad." wika nito. "Wala ka pang napapakilala sa akin torpe kaba anak?". at napatawa kaming lahat pati si Zaedan na tila alam na ang aming pinaguusapan. "What is torpe Papi?". "Expression lang yon big boy." natatawang wika nito. "Siya nga pala Zeana next month you will start working na sa company ikaw na mamahala sa isang kumpaniya natin at ng mapirmi ng kaunti ang Kuya Zeto mo, aralin nyo na ni Dottie iyon at matanda na ako ako na mag-aalaga sa apo ko." wika nito saka tinawag si Zaedan at nilaro laro ito. "Gusto mo ba na lagi tayong mamasyal apo?" wika nito at tumango ang bata na masayang masaya. "Are we going to Disneyland?". bibong tanong nito at hindi ko maikubli ang saya ko at hindi ko alam kung bakit. At ilang sandali pa nakikisabay na din ako sa tawanan. "Tito Dan do you have a girlfriend?" wika bigla ni Zaedan at nagtawanan ang lahat. "Yes i have big boy." "Madalas ka ba sa bahay ni Tito Daniel kasi lagi kaming nagpupunta doon ni Mommy pag chenecheck niya ako at pati si Mommy." "Hayaan mo pupunta ako dun kapag nagpunta ka." "Promise?". at napatingin ako kina Dottie , Zeana at Tito Rob. "Don't make promise if you will break it magtatampo o kaya magiiyak sayo yan." wika ni Zeana. "You see a while ago." "I promise." wika ko ng walang alinlangan hindi ko alam pero parang gusto kong makita pa ang batang ito. At nakita ko ang pagkagulat kay Zeana at napakamot nalang sa ulo si Dottie. "Yehey, you heard it right Mommy? Tito Dan promise it, Tito Dan every sunday kami nasa bahay ni Tito Daniel." "That's good it's my off to work." "Really, what a coincidence ." at niyakap ako nito at niyakap ko din siya iba yong nararamdaman ko parang ansaya. Ilang oras na ng makauwi ako still sakop pa din ni Zaedan ang isip at puso ko iba ang pakiramdam ko sa bata. Then i decided to search about Zeana's accident i'm sure nabalita yon i want to know about that accident hindi ko alam basta interesado lang ako. At natawagan ko na ang P.I. ko para alamin ang accident 2years ago. Then my phone receive a message -To:Samantha Thank you so much Zaeldan? At napangiti na lamang ako actually our engagement was just a public announcement our parents set us up for the benefits of both company at ang pagkikita ng dalawa ay private. Simula mamatay si Leana hindi ko na magawang magmahal pa. Zeana's Pov Narinig ko ang usapan nila Kuya sa dining palabas na sana kami ni Zaedan nang marinig ko silang nag-uusap kaya kinausap ko si Zaedan na maghanap siya ng susuotin nito na maganda na babagay sa binigay kong toy. "When the accident happened akala ko mawawala na siya sa amin but she's strong same with her baby but she lost her memory lahat kami hindi niya kilala and the child nang maisalba bilang premature baby a lot of complication happened kailangang maggamot si Zaedan atleast 3 years baka sakaling magamot pa ang sakit nito. Same with Zeana kailangan niyang magtake ng pills para makatulog siya ng maayos dahil nanaginip siya at nakakapagpastress ito sa kaniya at hindi iyon makakatulong para magheal ang naoperahan sa ulo nito.Madalas siyang nagcocollapse kaya minabuti naming magtake sya ng sleeping pills gustuhin man namin siyang tuluyang makaalala pero hindi pa niya kaya you witness it last night." "Did you know the Father of Zaedan?". biglang tanong ni Zaeldan pero yong anak ko nagmamadali ng tumakbo sa kanila kaya sumunod na din ako. Sino nga ba ang ama ng anak ko? Gusto ko din malaman pero hindi ko pa kinakaya ayoko na sanang magtake ng pills kaso wala akong choice. Nakakapanaginip kasi ako parang may mga images akong nakikita at kapag iniisip ko ito sumasakit lalo ang ulo ko. Kaya pinili ko nalang manahimik at maging masaya dahil ayoko ding mag-alala ang pamilya ko. Check up namin ni Zaedan kaya pupunta kami kay Daniel at excited na yong kasama ko dahil makikita daw niya ang dalawa niyang Tito. Kasama din namin si Kuya Dottie siya ang driver namin ayaw kaming payagan ni Kuya na ipagdrive nalang kami sa driver namin sa bahay mas kampante siya kapag siya daw ang magdrive sa amin dala na din ng aksidenteng nangyare sa akin ramdam ko ang pagaalala nito. Tinawagan ko na si Daniel para sabihing malapit na kami at nakaambang na ito sa gate ng pagkadating namin s kanila. "Aga natin a" masayang saad nito. "Zaedan is so excited." natatawangbsaad ko. "Hello Tito Daniel ,is Tito Dan already here?" agad na tanong nito at natawa si Kuya Dottie at hinaplos ang ulo nito saka hinarap sa kaniya. "Baka naman ipagpalit mo na ako sa Tito Dan mo?". natatawang saad nito. "Papi your always with me but Tito Dan ngayon lang." masiglang saad nito natatawa ako bakit ganoon nalang ang lapit ng anak ko sa lalaking iyon gayong kakakilala lang nito. "Andoon siya sa loob tara na sa loob." hindi ko alam parang naexcite din akong makita ito pero mas excited ang bata nahihila na ako sa sobrang pagmamadaling pumasok. "Big boy careful baka mapano kayo ng Mommy mo." wika ni Kuya pero tuloy tuloy lang ang bata at napatingin ako kay Kuya na natatawa at nagkibit balikat nalang ito. "Where is Tito Dan?" agad na tanong nito pagkadating sa living room at tinaasan lang siya ng kilay ng bisita ni Daniel walang iba kundi si Sandra at pasimpleng umirap pa ito at tumingin na sa cellphone. "Bakit mo hinahanap si Dan kilala mo ba siya." takang tanong nito at tumingin ito sa akin at tumango ako."Nasa kwarto pa siya big boy baka tulog pa yon." wika ni Daniel na napapakamot ng ulo habang natatawa. "Ay ganoon po ba wait ko nalang po siya dito sa living room." wika nito na parang nakaintindi agad at natawa kami. At nagkita kong nag-uusap sina Kuya at Daniel hindi ko alam kong ano pinaguusapan nila kasama namin si Sandra dito sa living room ng biglang kausapin ni Zaedan ito. "Hello?".bati nito kay Sandra. "Hi." pakling sagot nito ni hindi tinapunan ng tingin. "Who are you?" tanong pa ni Zae. "I'm Daniel's fiance." wika nito na nakangisi nagulat ako sa narinig hindi ito nababanggit sa akin ni Daniel. Well, sino ba ako para sabihan niya kaya pala maattitude itong babaeng ito. "What is fiance?".balik na tanong ng anak ko. "Soon to be Daniel's wife." Mariin nito saad sa salitang 'wife' at tumango lang si Zae na akala mo alam na niya ito. "Zeana and Zae tara na sa taas." wika ni Daniel na nasa gitna ng hagdan nasa taas kasi ang office nito and clinic my elevator siya para in case na hindi kaya sa hagdan. At nagpaalam na si Zae kay Sandra at nginitian ko lang ito pero inismiran lang ako napakaimpakta akala mo kinaganda niya yong attitude nya na yon. Naiwan si Kuya sa baba na hindi man lang kinakausap si Sandra. Nasa clinic na kami ni Daniel at kung anu-anong check ginawa sa amin ni Zae. "Looks like Zae will stop taking medicine." makalipas ang isang oras na pagtingin nito kay Zae ay nasabi ni Daniel ito at ikinatuwa ko. "Look honey, napakaresponsable and very discipline pagdating sa gamot at mga binabawal sayo kita mo magaling kana, Mommy is so happy." At niyakap ko siya ng mahigpit at pinupog ng halik at tuwang tuwa ito. "Tito Daniel si Mommy po ba?". "Siya na next kong icheck big boy wait mo nalang siya sa baba tignan mo baka gising na si Tito Dan mo". Lumipas ang mahigit isang oras at dahil nag CT-scan ako at kung anu-anong check pa ginawa sa akin. "While waiting sa result Daniel baba muna ako.?" "You stay madali lang naman na ito para hindi kana umakyat ulit." wika nito at tumango nalang ako. Maya maya bumukas na lang ang pintuan ng office ni Daniel at pumasok mula roon si Sandra. "What are doing here?" tanong ni Daniel. "Wala lang gusto ko lang magpunta dito." walang ganang saad nito saka inilibot ang mga mata. "Daniel sa baba ko nalang hintayin ang result." wika ko at tumayo na ako. "Andito lang ako aalis kana." makahulugang saad nito at hindi ko nalang pinansin. Nakalabas na ako ng sinundan ako ng impakta. "Di ba kinakausap pa kita." pero patuloy pa din ako sa paglakad nasa kalagitnaan ako ng hagdan ng hablutin ang kamay ko ng babaeng ito. "Bakit hindi mo ako masagot siguro nakikipaglandian ka sa fiance ko kanina kaya napakatagal nyo." mariing bintang nito sa akin pero winaksi ko lang ang kamay ko at tinalikuran ko siya i don't need to explain myself to this girl. Pero hahakbang palang ako nang itulak ako nito at nahulog ako at gumulong-gulong kasabay ng pagbagsak ko ang pagkawalang ko ng malay. Zaeldan's Pov Pagkalabas ko ng kwarto ay nakita kong pababa si Zaedan sa hagdan ang batang marahang naglalakad sa hagdan na ingat na ingat nabibilib ako sa ugali ng batang ito napakabait na bata siguro proud na proud ang ama nito. "Tito Dan!" sigaw nito oagkakita sa akin at dahan dahan pa din siyang bumababa kaya sinalubong ko siya at binuhat ito. "Ano kaya masasabi ni ate kung makita kang ganyan sa batang yan parang ikaw ama niyan kanina ka pa hinahanap." mataray na saad nito kahit kailan talaga balasubas ang mga lumalabas sa bibig nito kaya kahit ate nito hindi kasundo. "Where is your Mommy bakit hindi mo kasamang bumaba?" mataray na tanong nito sa bata na nahintakutan naman ang bata at agad na humigpit ang yakap nito at isa pa sobrang selosa, yan ang ugali ng babae na yan. "Wag mo takutin ang bata Sandra." seryoso kong saad. "Whatever." irap nito saka bumalik sa living room kita ko lang si Dottie na nagmamasid lang pero kita ko ang gigil nito alam kong hindi niya mapatulan si Sandra dahil kay Samantha. "Tito Dan bad po ba siya." bulong ni Zaedan patungkol kay Sandra. "Don't mind her bigboy". wika ko at dinala siya sa likod bahay kung saan may basketball court at naglaro kami ng bola at nakita ko namang sumunod sa amin si Dottie marahil hindi din mapakali sa presensiya ni Sandra na ngit ngit ng ngit ngit dahil sa tagal ni Zeana sa taas mukhang kating kati ng puntahan sila doon. Napapailing nalang ako sa batang ito so childish palibhasa spoiled brat favorite pa ng ama. Makalipas lang ang mahabang oras nakarinig kami sigaw sa loob ng bahay. At tumakbo kami doon at nakita namin na nakabulagta na si Zeana sa baba at dumudugo ang ulo nito. "Mommy!, Mommy, Papi si Mommy!, Tito Dan si Mommy!" at habang nagsisigaw si Zaedan pababa na din si Daniel mula sa taas. "Anong nangyare!" agad na tanong nito at tumingin kay Sandra. "What did you do?." tila nagulantang naman si Sandra sa tanong ni Daniel na galit na galit sa mga oras na iyon. "I didn't do anything Daniel." takot na takot na saad nito at iginiya na ni Daniel si Dottie na buhatin si Zeana at dalhin sa clinic nito. "Dan ikaw muna sa bata." wika ni Dottie na halata ang matinding galit pero mas nananaig ang kaba nito dahil sa kapatid tinanguan ko na lamang ito at niyakap si Zaedan at inalo alo ko dahil hindi pa rin tumitigil sa pagiyak. Nakita ang pagdurugo sa ulo ni Zeana at agad ding inoperahan at kung anu-anong aparato ang nilagay sa kaniya awang-awa ako sa batang buhat ko ngayon tuwing darating ako galing sa trabaho dinadalaw ko si Zeana kasama si Zaedan na simula ng nangyare ito dito na siya nagsstay sa bahay ni Daniel. "Is Mommy going to be okay?". malamyang saad nito pero makikita na naman ang mga butil ng luha na pabagsak sa mata ng bata. "She will bigboy pagpray natin ang agarang pag galing ng Mommy okay." Sagot ko sa bata at tila ramdam ko din ang sakit na nararamdaman ng bata. Lumipas ang araw, linggo at magiisang buwan na mula ng maaksidente si Zeana ay hindi pa din ito nagkakamalay. At wala pa ring nakakaalam sa totoong nangyare dahil kahit anong pilit kay Sandra ay hindi ito nagsasalita at patuloy na umiiwas kapag tinatanong. "Daniel how is Zeana?". malungkot na tanong ni Dottie kay Daniel kitang kita dito ang pagkabalisa at pagpapabaya sa sarili mula ng mangyare ito kay Zeana at dahil sa nangyare mukhang hindi sila nagkakaunawaan ni Samantha dahil sa kapatid nito. "I don't know Dottie, ibabalita ko palang sa kaniya na umookay na yong c***k nya sa ulo nung naaksidente siya pero ngayon mas lalong naging delikado dahil bukod sa dating c***k my bago at hindi ko masasabi kong magigising pa si Zeana. At napaluha nalangbsi Dottie at nilalamukos ang buhok nito. "Kasalanan ko ito e." saad nito na patuloy na sinisisi ang sarili. Zaedan Pov "Lord God I pray that you will heal my mother quickly i believe in your healing power and i also pray that she will wake up soon. I love my Mommy sabi po ni Mommy mas tinutupad nyo daw po ang prayer ng mga batang tulad ko po kaya po Papa God ikaw na po bahala sa Momny ko i miss her so much." I open my eyes i hold my Mommy's hand at nakatitig lang ako dito pero bakit gumalaw ang daliri ni Mommy kahit tulig siya. "Papi bakit gumagalaw ang mga daliri ni Mommy.?"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD