Narinig niya ang malamyos na awit ng mga ibon sa labas, isang marahang paggising mula sa malalim niyang tulog. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata, tinatanggap ang ginintuang sinag ng araw na pumapasok sa silid. Ang napakalaking bintanang yari sa salamin ay nagbibigay ng malawak na tanawin ng bakuran—isang paraisong tila inilayo sa ingay ng mundo. Ang malalago at luntiang damo ay kumikislap sa hamog ng umaga, at ang mga orkidya, nakahilera sa perpektong ayos, ay namumukadkad sa mga kulay na parang hiniram sa bahaghari.
Iginawi niya ang tingin sa kanyang tabi, hinahanap ang presensya ni Clay, ngunit wala na ito. Ang malamig na parte ng kama kung saan ito nahiga ay nagsasabi sa kanya na matagal na itong bumangon. Nananatili siyang nakaupo, tinatanganan ang malambot na kumot at
