Isang linggo na silang magkasama ni Clay. Isang linggo ng matatamis na salita, ng mga yakap na tila ba ipinapangakong hindi na siya pakakawalan. Ngunit sa kabila ng lahat, may kung anong bumabagabag sa kanya—isang takot na hindi niya maipaliwanag. Masyadong mabilis. Masyadong matindi.
Nilingon niya ang lalaking nakaupo sa harapan niya, ang titig nitong puno ng katiyakan. Para bang anuman ang sabihin niya, anuman ang ipagduda niya, may sagot na ito.
"Clay..." Mahina ang kanyang tinig, may pag-aalangan. "Hindi ko alam kung ano ang sasabihin pero…" Napalunok siya, pinipilit pigilan ang kaba sa kanyang dibdib. "Umaasa ako sa mga pinangako mo."
Saglit na katahimikan. Tinitigan siya ni Clay, saka marahang iniabot ang kamay nito, dumadaplis sa ibabaw ng kanyang mga daliri bago mahigpit n
