Tryst 13

1604 Words

Leila Presley Wala lang. Ngiting ngiti lang talaga akong lumabas ng ladies room. Actually, lutang nga akong nag wiwi at siguro ay sampung minuto din yata akong nakatitig sa salamin ng bathroom. Sinipat ko kasi kung gaano ako kaganda at kung hanggang saan ang kahabaan ng buhok ko dahil..kay Rip. Ewan ko ba. Sobrang perfect eh. And usually pag sobrang perfect..may kapalit. Ay, punyeta. Muntik na akong mapasimangot, pero natanaw ko siyang nakangiti sakin habang tumatayo. Ng pa slow motion.. Meeting me halfway. Ay ewan. As always, ang sniper eyes ko ay hyper aware ng everything about Rip. Yung mga butones ng dress shirt niya na alam kong gustong gusto ng maghiwalay dahil sa matitigas niyang dibdib. Yung-- "I am so so so sorry!" Too late na ng napansin kong nabangga ko ang isang f

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD