Nang maisara ang pinto ng laboratory room ay saka lang siya nakahinga ng maluwag. She didn't expected na ipapakilala siya ng lalaki as his wife. Yung kaninang inis niya dito dahil sa mga pinagsasabi ni Celestine ay tila agad na nawala na parang bolá.
"Sorry about that," sabi nito sa kanya. Tulak tulak nito ang wheelchair kung saan siya nakasakay.
"Sorry saan?" Tanong niya dito, naramdaman niya ang pag gagap nito sa kanyang kamay. Naupo ito sa waiting couch, siya naman sa wheelchair niya.
"I know you are not comfortable with the cameras and all that."sabi nito, napatango tango naman siya sa sinabi nito. She is not really comfortable lalo na at marami siyang mga insecurities sa kanyang sarili. Her self confidence drop to zero, negative na nga yata lalo pag naiisip niya kung gaano kagagan
