"Bakit mo ako sinabunutan anak?" Nanlalaki pa rin ang matalim na mga mata ni Helenus. Hawak niya ang napanot niyang ulo.
Umtras si Mateo. Binato niya ang buhok na sumama sa kanyang kamay. "H-hindi ikaw si ina."
Kaba, takot at lungkot ang halo-halong naramdaman ng aking puso. Nangilid ang mga luha ni Mateo.
"Anong sinasabi mo anak? May sakit lang--"
"Hindi ikaw si ina!" Nabalot ang buong sala sa sigaw ni Mateo.
Kumagat ako sa aking labi at nilabanan ang tuhod kong gusto ng bumigay.
Humakbang ulit ako palayo nang tignan ako ni tita Emilia. Parang unti-unting namula ang puti sa kanyang mga mata.
Sinakop ng malakas niyang tawa ang buong silid. Tumaas nanaman ang aking balahibo.
"Anong ginawa mo kay ina? Nasaan ang aking ina?!" Pumiyok ang boses ni Mateo. Halos maramdaman ko na ang saki
