Nang wala na akong maisip puntahan ay bumalik na ako sa aming tahanan.
"Anak san ka ba nagpunta?"
"Diyan lang ina."
"Malamang nakipaglandian nanaman yan." Hindi ko na lamang pinansin ang sinabi ng aking amain.
"Kumain na po kayo?" Tanong ko, dahil ramdam ko na rin ang gutom at hindi ako nag-almusal.
"Oo anak, ikaw kumain ka na." Tumango lamang ako at saka inayos ang aking kakainin.
Pagkatapos kong kumain ay dumiretso na ako sa aking silid.
Sa aking nalaman ay hindi ko na alam kung paano ko pa ipagpapatuloy ang aking buhay, o may buhay pa ba talaga ako?
Nahiga ako habang nakatitig lang sa kisame buong araw. Hindi iniinda ang oras at natatakot din akong matulog dahil baka masamang panaginip nanaman ang kahinatnan neto.
Napatingin ako sa aking orasan. Hapon na pala. Siguro mamayang
