Kanina pa nakamasid si Zen kay Fausta na nasa dulong bahagi ng coffee shop. Mag-iisang oras na roon ang dalaga at nakatitig lang sa wala nang laman nitong tasa. Alam ni Zen na malalim ang iniisip nito. Gusto niya ito lapitan pero ayaw niyang guluhin ang pananahimik at pagninilay-nilay nito. Lalo na’t alam niyang namomroblema ito tungkol sa mga negosyo at propiedad ng pamilya nito.
Sumulyap siya sa labas ng bintana. Madilim na. Nang sipatin niya ang oras sa kanyang relo ay natanto niyang limang minuto na lang at alas seis na ng gabi. Mukhang uulan pa nga. Hindi niya alam kung bakit hindi nito kasama si Sebastien gayung ngayon ito higit na kailangan ng dalaga.
Itinaas niya ang kamay sa serbidor na mabilis namang lumapit sa kanya. “Pakidalhan ng kape ang customer sa table na iyon,” turo niy
