“Magtapat ka sa akin, Zen. Si Fausta na ba ang nagmamay-ari ng puso mo?” seryosong tanong ni Sari sa kanya. Nasa fiesta pa rin sila at magkasalo sa mesa.
Minasdan niya si Sari. Titig na titig ito sa kanya. Kagaya pa rin ng kung paano siya nito titigan noon. Pero hindi na pareho ang nararamdaman nila ngayon.
Dumako ang tingin niya kay Faustina na nakatayo sa tabi ng fountain at nakamasid sa tubig na nag-iiba-iba ang kulay dahil sa mga ilaw na nakaluklok sa ilalim ng fountain. The way those colorful lights kissed her skin, it made her look magical under the bright moonlight in the middle of huge paper flowers.
“Zenandro…” sambit ni Sari sa pangalan niya.
He didn’t want to hurt Sari, and he knew well that lies will hurt her more. Kaya pinili niyang magsabi rito nang totoo. “I am in love
