CHAPTER TWENTY ONE
Siam Alonzo
THE hatid na kita that Neu insisted, nauwi sa pagpunta ng mall. Uwing-uwi pa naman na ako. Hindi ko na nagawang magreklamo dahil sabi niya, kailangan niya raw ang tulong ko.
Pinark ni Neu ang sasakyan niya sa parking lot ng mall at nagpalipas ng ilang minuto bago umibis ng driver’s seat. Gano’n na rin ang ginawa ko. Bumaba ako ng passenger seat, kung saan ako nakaupo buong byahe. Iniwan ko naman ang bouquet of white roses sa upuan na iniwan niya sa table ko kanina.
“Bakit ka bumaba agad?” tanong niya nang nakaikot siya papunta sa side ko.
“So, gusto mo, hintayin na lang kita rito?” balik ko sa kanya.
He chuckled upon hearing my question. “That is not what I mean,” he remarked. “Pagbubuksan sana kita ng pinto. E, ang kaso, ayan. Nakababa ka na.”
“Dami
