WARNING: This chapter contains mature and sensitive content. Please read at your own risk.
SCARLETT'S POINT OF VIEW
"P-Pierce! Ikaw pala..." gulat na sambit ko habang nakatitig sa mukha niya.
Pero dumagundong nang malakas ang dibdib ko dahil napapansin ko na nasa labi ko nakatuon ang atensyon niya.
"Hmm... what if your God won't forgive you?" Biglang tanong niya sa akin.
Tumayo ako mula sa pagkakaluhod. Puno nang pagtataka ang mukha, pero pinapakita kong malakas ako at hindi ako magpapadala sa ginagawa niya.
Diyos ko... bakit parang nangyari na ang ganitong sitwasyon noon? Sinusubukan kong titigan lang siya, pero nag f-flashback sa utak ko ang panaginip ko noong nakaraang araw kaya agad na namula ang mukha ko't napaiwas na ako ng tingin.
Lagot... siguradong napansin niya ang biglang pagkawala ng tapang ko.
"Whatever... nakakapagod nang makipaglaro sa'yo, mi amore. Ipaparamdam ko na lang kung ano ang sarap na hindi mo mararamdaman kapag naging Madre ka." nakangisi niyang sabi na nagdulot ng kilabot sa akin.
Napailing-iling na lang ako atsaka humakbang na, pero bago pa man ako makatakbo palayo ay nahawakan na ako ni Pierce.
"No! Pierce—bitiwan mo ako!" Malakas na sigaw ko. Puno nang takot ang boses.
Pero nakangiti lang si Pierce. At ang ngiti na nakabalatay sa labi niya ay nakakapagtaka kasi parang pinapakalma ako nito.
Tumigil ako sa panlalaban sa kaniya. Kumalma ako at hinayaan siyang hawakan lang ang braso ko.
Mas matangkad si Pierce sa akin, kaya nakatingala ako sa kaniya habang kagat ang ibabang labi.
"Kapag... kapag ba nagawa mo na ang gusto mo, pero wala itong epekto sa akin—papakawalan mo na ako?" Matapang na tanong ko na bahagyang ikinagulat niya.
Nanlaki kasi ng konti ang mga singkit niyang mata, pero maya-maya ay ngumiti na rin siya na para bang tinatanggap niya ang hamon ko.
"And then what? What if you ended up enjoying the forbidden pleasure... anong makukuha ko, Scarlett?"
He's right. Inaasahan ko nang sasabihin niya 'to. Kahit sino namang tao, gugustuhin tinanggap nang hamon kung saan ay may makukuha rin silang benefits.
I bursts out a loud breathe. Napababa pa ako ng tingin, nagiisip kung tama ba ang mga susunod kong sasabihin. Siguro naman... mananalo ako diba? Mas matatag ang pananampalataya ko sa Diyos, kesa sa kung ano mang pakiramdam na ipinagmamalaki niya sa akin.
Nagangat na ulit ako ng tingin sa kaniya. "Then you can have me, Pierce. Sayong-sayo na ang katawan ko... I'll be you best warmer and whatever you want!" Matapang kong sagot. Hindi iniisip masyado ang mga posibleng kahihinatnan ko kapag nangyari ang sugal ko sa sa larong ito.
I saw his eyes glittered. Kumislap matapos marinig ang sinabi ko. Para bang nabuhayan siya ng loob at mas natuwa sa narinig niya.
Oh no... Pierce—hindi ako magpapatalo sa'yo.
Hindi na siya sumagot pa. Wala nang sabi-sabing hinalikan niya ang labi ko.
Sa paglapat pa lang ng labi niya sa labi ko ay nakaramdam na ako ng kakaiba sa katawan ko. Para akong nakuryente at bumilis ang t***k ng puso ko.
Ito... ito ang pakiramdam na naramdaman ko noong nanaginip ako at hanggang pagising ko.
Oh God... totoo pala ito? Akala ko'y guni-guni ko lang 'yon! Pero totoo pa lang nakakaramdam ka ng ganito?
Napasandal ako sa lamesa na nasa likod ko. Ang isang kamay ko ay nakalapat sa dibdib niya habang ang isa naman ay hawak-hawak niya.
Napapikit na lang ako dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kaniya habang magkadikit ang labi namin.
Natatakot ako dahil isang kasalanan na ang ginagawa namin ngayon. Hindi ko alam kung, kakayanin ko pa bang harapin ang Diyos matapos kong tanggapin ang hamon na ito.
"Ohmmp!" Tumaks ang d*ing mula sa labi ko na nilalamutak ni Pierce. Nagulat ako sa ginawa niyang paghawak sa dibdib ko. Nagdulot na naman kasi 'yon nang kakaibang kuryente na biglang nagpainit ng katawan ko.
Diyoss ko! Ano 'to? Anong kapangyarihan ba ang mayroon sa bawat haplos ng lalaki na 'to?
Minamasahe ito ni Pierce, habang nagpapatuloy din ang halikan naming dalawa. Nahihirapan akong huminga, lalo na't wala itong tigil atsaka dumating pa sa punto na kung saan ay ipinasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko.
Wala naman akong nagawa kundi ang hayaan siya atsaka itanggi sa sarili ko ang sarap na totoo ngang nararamdaman ko.
I'm still trying. I'm fighting for it. Hindi ako papayag na masira ako ngayon. Hindi ako papayag na bumagsak ang career ko't matulad na naman sa dati na may kontrol na naman sa buhay ko ang pamilya kong noon ay sinukuan ko na.
Napaigtad ang katawan ko nang maramdaman ko ang biglang pagpunit ni Pierce sa polo ko. Naramdaman ko pa ang pagtalsik ng botones, at kasunod nito ay ang pagbukas ng polo ko't pag-pasok ng kamay niya sa loob.
Ang paglapat ng kamay niya sa mismong dibdib ko ay nagdulot nang panghihina ng katawan ko kaya naman napaupo na ako sa lamesang nasa likod ko. Nakaupo na, pero hindi pa rin natigil ang halikan na sinimulan ni Pierce. Tumutulo na rin ang laway palabas sa labi pero parang wala kaming pake dahil hindi talaga tumigil.
I... I won't let you—Pierce!
NAGULAT ako nang unti-unti niyang itulak ang katawan ko kaya naman dahan-dahan din akong napahiga.
Hindi na ako natakot pa, dahil nararamdaman ko ang kamay niyang nakaalalay sa likod ko.
Hindi ako humahalik pabalik kay Pierce, pero kahit ganoon ay wala siyang pakialam, nagpapatuloy lang siya at hinahayaan ko na lang din siyang gawin ang gusto niya dahil alam ko namang matatakasan ko ito.
AKALA KO matatakasan ko. Akala ko kakayanin ko. Masyado ko yatang niyabangan. Masyadong lumalaki ang ulo ko dahil lang sa ilang taon na training ko at kinalimutan ko nang babae ako. Masyado ko yatang inisip na banal na ako por que mag m-madre ako.
I underestimated the human body. Especially the physical reaction.
Because what happened next, altered my body.
Hindi ko inaasahan... na ang halos sampung taon na pagsasanay ko ay mauuwi lang sa wala.
—
"H-Holy M-Mary—oh! Full of g-grace! T-The L-Lord is with th—ahh! Blessed—no! Art thou a-among—hnggh! Women! Ha! And blessed is the fruit—augh! Of t-thy womb, J-Jesus—Oh God!"
Isang dasal na hindi na halos maintindihan ang lumalabas mula sa bibig ko. Nakahiga ako ngayon sa isang lamesa at tapat mismo ng altar ng pagkalaki-l*king mansion na kinaroroonan 'ko.
Ang mga damit kong dapat ay tinatakpan ang katawan ko, ngayon ay wala na. Ang dapat na imahe ng isang nirerespetong madre ay hindi na makikita pa sa akin.
I was trying to resist him. My God knows how hard I tried. Ginagawa kong itaboy ang pagsubok, tukso at demonyong sinisira at inilalayo mula sa akin ang pangarap ko. Ginawa ko 'yon sa loob ng halos labing apat na araw.
Pero bakit ganoon?
Bakit kahit anong pilit kong pag-iwas sa lalaking 'to, ay nauwi pa rin ako sa ganitong sitwasyon?
Bakit nabahiran pa rin ng isang mabigat na kasalanan ang katawan ko?
NAKAAWANG ang labi ko at halos tumulo na ang laway ko. Ang mga dibdib ko na hindi dapat makita ng kung sino man ay nakabalandra na sa harap ng lalaking nakatayo ngayon sa tapat o harap ko at para bang pinapahirapan ako.
Ang binti ko ay naka-parte—nakabukaka at tanging panloob na kasuotan na lang ang tanging harang ng p********e ko. Pero nakagilid 'yon dahil ang isa sa mga daliri niya ay nakapasok sa loob ko at naglalabas-pasok. Malalim. Malalim ang inaabot 'non at nagbibigay ng kakaibang sarap sa akin.
Alam ko sa sarili ko. Alam na alam kong hindi ko na maisasalba pa ang sarili ko. Isa na akong ganap na makasalanan dahil hinayaan ko siyang gawin ito sa akin.
Pero ginagawa ko pa ring mag-dasal. Mag dasal gamit ang boses na halos hindi ko na makilala.
Dahil ang bibig ko na noon ay mga banal na salita at panalangin lang ang binabanggit? Ngayon ay may ung*l nang lumalabas—isang proweba ng makasalanang sarap na nararamdaman ng katawan ko ngayon.
Ang inosente kong katawan na matagal kong iningatan ay unti-unti nang nagr-react sa makasalanang haplos ng lalaki. Ang noon ay banal at inosente kong katawan, ngayon ay tuluyan nang makasalanan.
Isang taon na lang. Isang taon na lang ay gaganapin na ang Perpetual Vows at magiging isang ganap na madre na ako.
Pero bakit ganoon?! Mabilis na nagbago ang lahat. Para bang unti-unting gumuguho ang pangarap ko dahil sa lalaking bigla na lang dumating sa buhay ko.
"Argh! H-Holy Mar—hngh! Mother of G-God—Ghad! P-Pray f-for us sinners—hmmph!"
Hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko dahil sa labi na lumapat sa labi ko. Napaigtad na lamang ako dahil sa kakaibang kiliting naramdaman ko.
Nangingilid rin ang luha ko habang ang labi niya ay gumagalaw sa labi ko. Nakakaramdam din ako ng tila ay mas lalong nagiging basa ang p********e ko, pakiramdam ko ay mayroong gustong lumabas mula sa akin. Ito ang unang beses na naramdaman at nakaranas ako ng gan'to.
Anong nangyayari? May kakayanan pala ang katawan ko na maging gan'to?
"O-Oh!" Kumawala ang ungol sa bibig ko nang kagatin niya ang ibabang labi ko. Kinuha niya ang pagkakataon na naka-awang ang labi ko para ipasok ang dila niya. Ginalugad nito ang loøn ng bibig ko.
Napapaigtad ang katawan ko dahil sa daliri niyang mabilis na naglalabas-pasok. Bawat paglabas at pag-pasok nito ay ramdam na ramdam ko. Hindi na ako nakakaramdam pa ng sakit, kumpara kanina.
"H-Haah!" Akala ko ay mahihimatay na ako dahil kinakapos na ako ng hininga. Pero mabuti na lang ay tumigil na siya at unti-unting inilayo ang mukha niya sa akin.
Napahawak ako sa lqbi ko habang nakapikit ang mga mata ko. Namamanhid ito, at nanginginig din ang katawan ko dahil sa kiliti at kuryenteng dumadaloy dito.
"L-Lord... p-patawarin m-mo po ako—ahh!" Napahiyaw naman ako nang bigla niya na lang hugvtin ang daliri niya. Mahaba ang naging ungol ko dahil para akong naihi, may kung anong likido na lumabas mula sa loob ko. Habang nangyayari 'yon ay nakataas ang kaliwang binti ko dahil hawak-hawak niya 'yon.
Wala pa sana akong plano na magmulat ng mga mata, pero bigla na lang akong may naramdaman na matigas at tumatama sa tapat ng p********e ko.
Agad akong napamulat at halos lumuwa ang mga mata ko nang makita kung ano 'yon.
Isang m-malaki at matabang... parte ng katawan niya!
Oh Diyos ko! Ahas! Ahas ba 'yan na satanas?! Bakit may ahas sa katawan niya?! Demonyo ba siya?
"'W-Wag—!" umangat ang tingin ko sa mukha niya.
Ang mukha niya na madalas ay walang buhay, ngayon ay may emosyon na. Tila nagbabaga ang kulay pale green niyang mga mata. Bakas din ang pawis sa bandang noo niya at magulo ang buhok niya na may kahabaan.
Nakikita ko ang unti-unting pagtaas ng isang sulok ng labi niya habang ang mga mata niya ay sinasalubong ang titig ko.
"Tumuwad ka, Lottie..."
"A-Ano bang sinasabi mo—"
"Tumuwad ka, nang masimulan na natin ang sagad na pagpapatawad." napasinghap ako dahil sa bastos niyang bibig.
His name is Pierce. My kidnapper. Isang misteryosong lalaki na bigla na lang akong kinidnap at dinala sa isang Isla na hindi ko alam kung saan.
Wala akong takas... wala akong ibang magawa kundi ang manalig at magtiwala sa Diyos.
Hindi ako pwedeng matukso ng isang masarap at ipinagbabawal na prutas na nakahain sa harap ko.
Pero magagawa ko nga ba?
Magagawa ko nga bang iwasan na mangyari sa akin ang noon ay nangyari rin kay Eba? Maiiwasan ko nga bang matukso at tikman ang ipinagbabawal na sarap?
Isang araw at natagpuan ko na lang ang sarili ko na nakakaramdam na rin ako ng pagnqnasa sa lalaking hindi ko naman lubos na kilala. Sumasagot na ako sa bawat halik niya't hinayaan ko na siyang wngkinin ako ng paulit-ulit.
Ngunit hindi ko lubos akalain na ang lalaking ito pala ay isa sa mga dahilan para maungkat ang madilim kong nakaraan.
He's not just a simple guy. He's not normal and he's more darker deep down, than I think he would.
What did I do oh God? I did everything... Tinalikuran ko ang madilim kong nakaraan pati ang pamilya ko para maging isang mabuting tao.
But what's this..? Is it really my destiny to have an Unholy Desire With A Billionaire?