Unholy Desire With A Billionaire (SSPG)

Kabanata 14: The Changes

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW

Madilim ang hallway na tinatahak ng isang lalaki na mabibigat ang bawat pag-hakbang. Ang matangkad at matikas na pigura ng katawan niya at talaga namang nakaka-akit at nakakatawag pansin kahit pa sa dilim.

Mayroon siyang hawak na isang may kalakihang echo bag, laman nito ay ang mga inutos niya sa tauhan niya.

He was humming as he walk. Being able to see in the dark was one of his abilities—years of training, that's how he got it. Ang dilim na bumabalot sa katawan at paligid niya ay halos kapantay din ng aura niya kapag naghagalit siya o 'di naman kaya ay wala sa mood.

Paakyat na siya ng mataas at magarbong hagdan nang tumunog naman ang cellphone niya. Agad niya iyong kinuha mula sa bulsa niya at agad na sinagot 'yon kahit na hindi niya pa tinitignan ang caller id na naka-flash sa screen. And that's because he already knows who is it.

[ “I really I wanted to curse you right now.” ] saad ng isang malalim na boses sa kabilang linya. Agad namang gumihit ang ngiti sa labi niya habang naglalakad na siya paakyat.

“Then curse at me, bastard.”

[ “Ayst! Where the heck are you?! Pumunta ako sa office mo pero wala ka—just what the fvck are you doing right now?” ]

“I see... whining like a b*tch—bakit ba hindi mo na lang aminin na may gusto ka sa'kin, huh?” pilyo pang tanong niya sa kausap kaya naman nakatanggap siya ng sunod-sunod, malalakas at malulutong na mura mula dito, dahilan para bahagya niyang ilayo ang cellphone mula sa tenga niya.

[ “I can't find her... fvck, I... I—” ]

He bursts out a loud breathe. “Stop it, isn't it good for the both of you..?” bakas ang pagaalala sa boses niya. Kahit pa masamang tao siya sa mata ng iba, ay malapit pa rin naman ang loob niya sa mga noon ay katrabaho niya—or should he just say, na kaibigan niya?

Agad niyang narinig niya ang tila ay mahihinang bulong ng lalaki sa kabilang linya. It's the same thing over and over again. Dalawang taon na ang nakalilipas pero mukhang nahihirapan pa rin itong mag-adjust at mag-move forward.

And just as he reached the last stair, he stopped for a bit before speaking again.

“Move forward, bastard. Isn't the reason that you've agreed to her request... because you love her? Remember that two years have passed since then, you need to change before meeting her again.”

[ “...” ] katahimikan ang narinig niya mula sa kabilang linya. Mukhang natigil ito sa kanina ay ginagawa at naka-focus na sa kaniya.

“You know that more than anyone else. Both of you need to change—that's the only way, para hindi na maulit-ulit ang nangyari 'noon.” he said sincerely, hoping that the man from the other line got what he wanted to say.

Muli na siyang naglakad sa hallway ng second floor, nakatapat pa rin ang cellphone sa tenga niya. Naghihintay na magsalita ulit ang nasa kabilang linya dahil hindi pa nito pinapatay ang tawag.

Later on, just as he's about to reach the certain room, ay nagsalita na ito na siyang dahilan ng pagngiti niya.

[ “Yeah, you're right... thank you, Alas.” ]

Natawa naman siya. “It's Pierce now.”

[ “Crazy motherf*cker.” ]

“And so you are, Law.” huling sabi niya bago tuluyang namatay ang tawag.

Pierce flick his tongue. Nakatayo na siya ngayon sa tapat ng pinto ng kwarto na destinasyon niya. His face was blank, walang emosyon na nakabalandra. He was thinking deeply, nagiisip kung kailangan niya nga ba bibisitahin ang kaibigan niya.

“Hmm... should I visit him tomorrow?” tanong niya sa hangin nang buksan niya ang pinto ng kwarto. Dumako ang paningin niya sa babaeng nakahiga at mahimbing na natutulog sa kama.

Agad na sumilay ang ngisi sa labi niya. “Nahh... I can't leave her like this, maybe next time.” saad niya pa habang naglalakad na palapit dito.

He was looking down at her. Bakas ang pagod sa mukha nito, tulog na tulog. Even when she was sleeping—she still look like an angel.

“Ahh, I really am a devil huh?” sambit niya bago inilapag ang binili sa table na nasa gilid lang din ng kama. Hinatak niya rin palapit sa kama ang upuan.

Nakatalikod ito mula sa kama, kaya nang umupo siya ay agad niyang ipinatong ang dalawang braso niya sa sandalan nito. And then rest his face on it, while continue to stare at her. Inuusisa niya ang bawat sulok ng mukha nito.

The woman who made him crazy for the last few days. Ang babae na hindi niya inaasahang pagtutuunan ng pansin niya.

A woman who looks like a living doll with blue eyes and blonde hair. Her looks are so alluring. So pretty, that even just looking at her gives him a boner.

Pierce bit his lowerlip like a hungry beast. He couldn't stop it—he was literally having a boner right now. At iyon ay dahil lang sa pagtitig niya sa mukha ng babae.

He was not interested in this kind of thing back then. Wala siyang pakialam sa mga babae at naka-focus lang sa trabaho niya. He was the type to just isolate his self in his office, and infront of his monitors and laptops. He was used to make fun of his Tsar's situation—minsan niya nang inisip na hindi worth it maging kahinaan ang isang babae. Kaya akala niya ay hindi seryoso ang mga nangyayari 'non sa pagitan ni Dallius at Sasha. But guess what... he was just ignorant back then. Kaya naman nang ma-witness niya kung paano at ano ang naging epekto nang pagkawala ni Sasha kay Dallius, ay ginawa niya ang lahat ng makakaya niya para hanapin si Sasha, at the same time ay para maintindihan pa kung ano nga ba ang ibig sabihin ng salitang pagmamahal.

“Ahh... we were indeed destined for each other, Scarlett.” he smiled. “You're surrounded by people who loves you and I am the one who longs for it. Isn't it amazing? Tadhana na ang gumawa ng paraan para magkita tayo ng dalawa.”

He knows he looks like a crazy bastard right now. Pero wala siyang pakialam.

“You're mine now. I won't even give you back to your family—hmm? Should we just make our own family? I can stay here with you, forever. Yeah, right—that's definitely it! We were meant for each other after all." Humagikhik siya habang inimagine ang mga naiisip niya.

Hindi siya ganito noon. But he started to act like this after meeting Scarlett. He's been well, hiding it from her and acting cool—but he totally lost it. He's starting to change. He starts to realize and understand why Dallius acts so overprotective of Sasha.

He wanted to lock Scarlett in here. His thoughts were becoming more and more obsessive. Ayaw niya nang pakawalan pa ang dalaga. He now believes that they are meant for each other. No—he was forcing himself to believe that that's it.

He wanted to isolate her on this island. Forever.

The ignorant version of himself was long gone.

But of course, alam niyang hindi basta-bastang matitibang ang dalaga kahit pa nanalo siya sa kasunduan nilang dalawa. He was aware that she will not break down thay easily, lalaban at lalaban ito, not just physically but mentally too. Siguradong itatanggi nito ang sarap na naranasan nilang dalawa.

“Hmm?” he tilted his head while staring at her.

“Yeah, right. I should take it easy, she won't have the chance to escape after all. We have all the time in the world. For now, all I needed to do was to let her understand that her body and her whole existence are not meant to serve God. But to serve me instead.” sambit niya sa isip niya.

Napahawak pa siya sa noo niya at medyo kumalma na. “So I am an obsessive type too, huh?” Hindi makapaniwala niya pang tanong sa sarili nang ma-realize niya kung ano ang mga sinasabi niya kanina.

“Ahh... I don't know anymore. For now, let's just act that I am doing all of this because of my deal with her father.” saad niya ulit sa isip niya bago unti-unting ipinikit ang mga mata niya. He was just planning to rest his eyes, pero nauwi ito sa hindi inaasahang pagtulog niya.

Mabigat ang tulikap ng mga mata ni Scarlett nang magising siya kaya naman hindi siya agad naimulat ang mga mata niya. Hindi lang din ito ang mabigat, dahil pati ang katawan niya ay ganoon din.

She tried to gather her thoughts first, and when she finally did—ay agad niya nang naimulat ang mga mata niya.

Namumutla ang mukha niya't mabibigat ang bawat paghinga niya. She remembers it all. Naaalala niya ang kasalanang ginawa nilang dalawa ni Pierce.

Agad na napatakip siya sa mukha niya. “Oh God, what have I done?” bakas ang lungkot at pagkadismaya sa boses niya.

Alam niya sa sarili niyang hindi niya gusto ang nangyari. Labag na labag sa loob niyang gawin ang kasalanan na iyon dahil confident siyang makakayanan niya iyong lampasan.

Pero sa huli, ay mukhang mali din siya. She underestimated the human body. She was ignorant, she was so full of herself. Akala niya na por que mahigit isang dekada na siyang nagt-training para maging isang Madre, ay wala na sa kaniya ang ganoong sitwasyon. Akala niya ay sapat na ang pananampalataya at determinasyon niya para lampasan ang pagsubok na iyon.

Ngunit hindi. It isn't enough and it will never be—not now that she has let her body taste what a man feels like.

She was lost in her deep thoughts when she felt the presence beside her. Come to think of it— kanina niya pa iyon nararamdaman, sadyang ayaw niya lang talagang pansinin dahil may iniisip niya.

Unti-unti niyang inalis ang pagtabon ng mga kamay niya sa mukha niya. Dahan-dahan din siyang bumaling sa kanang gilid niya. And to her surprise—bumungad sa kaniya ang lalaking dahilan ng lahat ng kasalanan na nagawa niya. The man whom she shared her sins with.

“Pierce.” wala sa sariling sambit niya sa pangalan nito. Nanlaki pa ang mata niya nang ma-realize niya ang ginawa niya.

Mukhang tulog ito. Baliktad ang pagkakaupo nito sa upuan, pero mukhang komportable ito sa posisyon nito ngayon dahil nagawa pa nitong makatulog.

Scarlett's thoughts vanished as she stared at him. Ang mga mata lang nito ang nakikita niya kaya naman nasasabi niya na tulog ito.

“Pagod siguro.” bulong niya pa at kalaunan ay bumalik sa isip niya ang lahat ng nangyari at dahilan nang ‘pagod’ na nararamdaman nilang dalawa.

“Oh God... ano bang—” Hindi niya na tinuloy pa ang sasabihin niya at nanahimik na lang.

Siguradong ang mga bagay na ginawa nila kahapon, ay gagawin din nila ulit sa future. Dahil iyon ang kasunduan nilang dalawa—isang kasunduan na confident niyang inalok dahil akala niya ay mananalo siya. And now, she's facing the consequences, and will continue to.

Her daily life and her fate were now different. She was aware... ngayon pa lang ay nararamdaman niya na ang mga mangyayari sa mga susunod pang araw.

Pierce will definitely use her body once more and simultaneously. Alam niyang hindi ito titigil hanggang sa maipaintindi nito sa kaniya ang kahalagahan ng skinship.

Nakatitig na lang siya sa kisame. “I still believe in you, God. May magandang dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ito.”

Nakarinig siya ng pagalaw kaya naman napalingon ulit siya kay Pierce. Agad na nagtama ang paningin nilang dalawa, and she was taken a back of how beautiful his eyes is even if he's staring at her with a dead eyes.

Pinagmasdan ni Scarlett kung paanong unti-unting lumiwanag ang mga mata nito. And the next thing he said, shocked her for real.

“Finally, you're awake. I guess you're ready for another round?”