Kabanata 13: You Lose
1525 Words
SCARLETT'S POINT OF VIEW
"Ahhh! O-Ohh! P-Pierce—tama na—haugh!"
Para bang nag-iba ang tema ng boses ko. Maging ang sarili ko ay hindi ko na rin makilala dahil sa nangyayari ngayon.
Nakadapa ako sa lamesa, nakapasok ang kahabaan niya sa akin, hawak-hawak niya ang dalawang braso ko't wala akong lakas para manlaban sa kaniya.
Wait... mayroon pa ba akong lakas para manlaban? Bakit parang... wala naman na akong balak pang pigilan siya. Dahil mas gusto kong hayaan na lang siyang gawin ang gusto niya.
Nagtatalo ang isip ko kung paano ako nagr-react. Pero kahit naman ganoon, ay iba ang reaksyon ng sarili kong katawan.
"Ahh!" Rinig na rinig ko ang bawat pagsalpok ng kaselanan naming dalawa. Isang malaswang tunog na dumadagdag sa kakaibang sensasyon na nararamdaman ko ngayon.
"Hmm... you're so tight, mi amore," he said with his raspy voice.
Hindi niya ako binibigyan ng pagkakataon na magsalita dahil agad at sagad na sagad niyang ipinapasok sa akin ang pagkalal*ki niya.
Ang boses ko ay tila ba naging iyak na dahil hindi ko na alam kung ano pa ang gagawin ko.
I can't scape from him... after this—hindi ko na alam kung makakatakas pa ba ako sa kaniya.
"Haugh!" Napaung*l ako ako nang bitawan niya ang dalawang kamay ko. Napasalampak ako sa lamesa at napadukdok na lang ang mukha room habang umuung*l pa rin.
Para na akong mababaliw. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ko na magawang mag-dasal at para bang wala nang balak na gumalaw ang katawan ko.
Ilang mabilis pa niyang pagb*yo ay naramdaman ko na naman ang kakaibang pakiramdam sa puson ko. Parang may lalabas na naman mula sa akin kaya naman sinubukan kong ibangon ang katawan ko't abutin siya gamit ang kamay ko.
"T-Tama na!" pagpigil ko sa kaniya. Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga luha na kanina pa umaagos.
Kung kanina ay luha na dahil sa pighati—ngayon naman ay luha na dahil na sa sarap na nararamdaman ko.
Oh God... I'm sorry. Nagpalamon ako sa mismong hamon ko sa kaniya.
Ngayon pa lang ay masasabi ko nang talo na ako. Nangyari na ang sinabi ko kanina na hindi mangyayari. Tuluyan nang nilamon ng kasalanan ang buong katawan ko at hindi na ako karapat-dapat pang pagsilbihan ang Diyos.
Unti-unting bumagal ang pagbayo ni Pierce sa akin. Pero ang mga boses na lumalabas sa bibig ko ay hindi pa rin humuhupa. Nagdudulot pa rin ng sarap sa akin ang mabagal na paglabas-masok ng kahabaan niya.
Naikuyom ko na lamang ang kanang kamay ko habang nakatukod ito sa lamesa. Bahagya pa rin akong nakaharap kay Pierce, pilit inaaninag ang mukha niya. Nakatingin siya sa akin, suot niya ang usual na ngiti sa labi niya. Pero sa pagkakataong ito... ay hindi na nagtatago ang emesyon sa mga mata niya.
I can clearly see his desires now. His dark claim. And his greedy persona. Ang mga mata na mayroon siya ay ang mismong mata na mayroon ang mga kapatid ko 'noon. Ang mga mata na tinakasan ko, but for the plot twist... ay nadakip ako sa malaking sapot na mayroon si Pierce.
It's as if... inaasahan niya nang mangyari ang lahat ng ito. Para bang, plano niyang lumakad ako papasok sa patibong niya.
I felt so defeated. Unang-una pa lang ay talo na ako sa gamble na ito. He was... from the start—he was already manipulating the situations.
Naputol ang malalim kong pagiisip nang maramdaman ko ang marahang paghugot niyang tuluyan ng kahabaan niya. Napaungot pa ako dahil nakaramdam ako ng pagkabitin.
Walang lakas ang katawan kong nakadapa na lumapat ulit sa malamig na lamesa. Mabigat ang bawat paghinga ko. Pagod na pagod ako—physically and mentally. Pero hindi pa man ako nakakapagpahinga ay pinihit ni Pierce patihaya ang katawan ko. Kaya naman kisame na ang kaharap ko ngayon.
I... hindi ko inaasahan na sa ganitong paraan mawawala ang v*rginity ko.
Kinagat ko ang ibabang labi ko't itinabuan ang braso ko sa mga mata ko. Nanginginig ang buong katawan ko, lalo na ang balikat ko. Umiinit ang gilid na parte ng mga mata ko't kalaunan ay lumabas na ang mga luha na walang tigil sa pagagos.
Lord... nakaplano na bang mangyari 'to sa akin? Hindi ko ba talaga tadhanang paglingkuran ka? Hindi ko ba... hindi ko na ba talaga matatakbuhan pa ang madilim kong nakaraan?
I was crying... but trying to suppressed it by biting my lower lips. Ayaw kong maging mahina sa harap niya. Natalo man ako sa kasunduan namin, ay gusto ko pa ring ipakita sa kaniya na hindi ako basta-bastang mahinang babae lang.
Sandali katahimikan ang namayani nang tumigil ako sa pagiyak. Akmang tatahan na ako nang maramdaman ko ang mainit niyang haplos sa magkabilang binti ko.
My body... immediately burns with sensation. A natural reaction.
T-This... this body of mine. Kahit gaano pa katagal ang pagensayo ko para maging isang madre—ay tutugon at tutugon pa rin ang katawan ng babae sa isang lalaki... sa ayaw at sa gusto nito.
Nang alisin ko ang braso kong nakatabon sa mga mata ko, ay bumungad sa akin ang mukha ni Pierce. Napakalapit lang, naaamoy ko na naman ang mabango niyang hininga.
He was starting at me. "See? I told you... hindi ka makakatakas sa tadhang ito, Scarlett."
Lumamlam ang ekspresyon sa mukha ko. "A-And so?"
Mahina siyang tumawa bago dinampian ng halik ang labi ko. "You're all mine now..." he said, claiming me.
"Hindi mo ako pagmamayari..." mahina kong saad.
"A-Ahh..." dahan-dahan niyang ipinapasok ulit ang pagkalal*ki niya sa loob ko pero hindi pa rin nawawala ang titig namin sa isa't-isa.
"Maybe now... but—"
"Haugh?!" Napaung*l akong malakas nang bigla niya na lang isagad.
"But soon... your heart, your body and your soul will be mine, my sweet Scarlett." bulong niya bago dumampi ulit ang labi niya sa labi ko.
Isang nakakalunod na halikan na naman ang pinagsaluhan naming dalawa. Bumab*yo siya sa ibabaw ko kasabay din ng paglalaban ng dila naming dalawa. Natutunan ko nang tugunin ang bawat halik niya nang hindi ako kinakapos ng hininga. Pero hindi ko alam kung magandang pangyayari ba ito o hindi.
Sa pagkakataon ito ay mas marahan na ang bawat paglabas pasok niya. Masarap... sobrang sarap sa pakiramdam.
Paulit-ulit lang halos ang ginagawa namin, paulit-ulit lang ang nararamdaman ko pero... bakit ganoon? Bakit hindi nakakasawa at worst..? Para bang hahanap-hanapin ito ng katawan ko.
Nang maputol ang halikan naming dalawa ay nanatili siyang mas malapit sa akin. Nakatukod ang dalawang braso niya sa magkabilang parte ng katawan ko habang bumab*yo siya.
Napakapit na lamang ako sa balikat niya nang maramdaman ko na naman ang nagbabadyang lumabas mula sa loob ko kanina pa. Ang nabitin na pakiramdam at sigurado akong masarap.
Hindi ko na alam kung saan ko ipipilig ang ulo ko. Para na akong mababaliw at hindi ko makontrol ang panginginig ng katawan ko sa bawat pagsagad ng kahabaan niya.
"Oh God! L-Lalabasan na yata ako." kapos ang hininga kong sabi.
"Hmm? Really? What should I do..?" pilyong sabi ni Pierce at bigla na lang bumagal ang kilos niya kaya nakaramdam ako ng pagkadismaya.
"A-Anong ginagawa mo?" tanong ko pa.
"Say the magic word, Scarlett." sabi ni Pierce kaya naman natigilan ako't napatitig na lang sa kaniya. Bakas ang pagkabitin sa mukha ko ngayon.
"Just say it." paguulit niya pa kaya naman nakagat ko ang ibabang labi ko.
Bumukas ang bibig ko, pero walang salitang lumalabas kaya naman natahimik ako ulit.
"Just say it... mi amore." paguulit niya pa naman kaya mariin akong napapikit.
"P-Please..." parang may kung anong bumabara sa lalamunan ko. Ayaw ko 'tong sabihin—kaya lang, gustong-gusto ko talagang mailas na Ang kung ako mang nasa loob ko!
"P-Please, Pierce!" naging sigaw na ang pagkasabi ko.
"Please what, Scarlett?" Tanong niya na anman kaya halos maiyak na ako nang magsalita ako ulit.
"Please! Bilisan mo pa!" malakas na saad ko, parang naubos ang hininga ko nang sabihin ko ito at hindi ko inaasahan ang biglaang mabilis na pagkilos ni Pierce.
He fvked me roughly. Walang tigil, kahit pa sunod-sunod na ang panginginig ng katawan ko. Mahigpit na rin ang kapit ko sa braso niya at bumabaon na ang kuko ko sa balat niya.
Naririnig ko rin ang mahihinang ung*l na lumalabas sa bibig ni Pierce. Hindi lang ako ang nakakaramdam ng kakaiba sa sitwasyon na 'to, kundi siya rin. We both feel the pleasure!
"P-Pierce! A-Ahh!" ung*l ko pa habang umiiyak sa ilalim niya. Ang bawat pag-pasok ng kahabaan niya ay tumatama sa eksaktong parte kung saan may masarap.
Ilang pagbayo niya pa ay tuluyan nang naninikip ang ilalim ko, lalabasan na ako.
"T-Tekaa!" pagpigil ko dahil lalabasan na ako pero hindi pa rin tumitigil si Pierce kaya naman mahihirapan ako.
Pero sa halip na tumigil ay mas bumilis pa siya kaya naman ilan sandali na lang—ay para bang naihi ako't sumirit lang naman ang katas na nagmula sa loob ko.
Bagsak ang katawan ko sa lamesa. Nanginginig at patuloy ang paglabas ng katas habang dahan-dahang hinuhugot ni Pierce ang kahabaan niya.
"You lose, Scarlett. You are my exclusive bed warmer now."
- Writer
