PROLOGUE

chapter 18

6 years later

Binaba niya ang hawak niyang bulaklak ngayon kasi ang 6 years death anniversary nang kanyang asawa nag tirik lang siya nang kandila na sa rooftop siya ngayon napatingin siya sa juar na kulay purple walang ibang pwedeng pumasok sa room na 'yun maliban sa kanila nang kanyang ina

"Babe. Alam kong nagsasawa kana sa pag mumukha ko kasi lagi mo akong nakikita dito.Alam kong nagsasawa kana rin sa boses ko na lagi mong naririnig araw at gabi. Ang daya daya mo talaga sabi mo sa akin hinding hindi mo ako iiwan pero iniwan mo parin ako." Tumulo na naman ang kanyang mga luha

"Tignan mo napatayo kuna ang dream house natin pero wala ka dito. Sa tabi ko."binagsak niya ang kanyang katawan sa tiles saka tumingin sa kalangitan

"Alam mo babe may sarili na tayong company ang galing ko no? May naipatayo na rin ako sa tatlong country isa sa turkey kung saan ka kinuha sa akin. Isa sa japan at sa dubai pang apat dito sa pinas- napahinto siya sa pagsasalita nang marinig ang katok sa pintuan

"Come in."

"Sabi ko na ngang nandito ka" Nginitian ni dexter ang kaniyang ina.

Mag dadalawang taon na simula nang tumira siya sa dream house nila nang kanyang asawa may sarili sariling bahay ang kanyang ina dahil tinanggap rin nito ang kanyang ama humingi nang tawad ang kanyang ama nagawa lang daw noon yun dahil mahal nito ang kanyang ina then nag layas ang ina niya iniwan niya ang kanyang ama matagal nang tapos ang bahay nila 3months ago nang nawala ang kanyang asawa pero hindi pa siya agad lumipat dahil hindi niya kayang iwan ang bahay kung saan sila nangarap nang kanyang asawa

"Sige na mag-paalam kana sa kaniya para makakain na tayo nakaluto na ako ng dinner natin" Nang makalabas ang ina nag alay muna siya ng maikling panalangin bago lumabas at sinara na niya ang pinto tulad ng pagsara ng kaniyang puso para sa iba.

"Goodmorning boss." Sabay-sabay na bati sa kanya ng kanyang mga empleyado ngunit hindi niya ito pinansin at nagdire-diretso papuntang elevator.

Pagdating ng opisina ay agad na binuklat ng kanyang sekretarya ang folder na naglalaman ng kanyang mga schedule.

"Sir, these are your schedules for today. You're going to have a meeting with Mr. Pasua at 9-" naputol ang pagsa-salita ng kanyang sekretarya dahil bigla nya itong binigyan ng matalim na tingin.

"How many times do I have to tell you that I won't be having a meeting with that dimwit?!" Napayuko na lamang ang babae dahil sa lakas ng boses niya. "And, you're fired." Yun lang ang sinabi niya na dahilan ng pagiyak ng kanyang sekretarya.

"Binigay ko naman lahat sayo even my body! Napapasaya kita! Nagagawa ko rin ang trabaho ko ng maayos!" Sigaw ng babae. He smirked.

"Oh really? So inaamin mo din sa sarili mong you're a slut who f***s with her own boss?" Napayukong muli ang babae sa kahihiyan.

Ilang sandali pa'y hindi pa rin umaalis ang kanyang sekretarya sa kinatatayuan nito kaya't linapitan nya iyo tsaka yumuko upang abutin ang tenga nito at bumulong. "If you don't want to go out, ipapaka-ladkad kita palabas." Dali-dali namang lumabas ang babae sa kanyang opisina habang umiiyak.

Kailangan ko na namang maghanap ng bagong sekretary. Geez. Sabi niya sa sarili niya. Sakto namang nagring ang kanyang cellphone, tinignan niya muna kung sino ang caller at ganun na lang ang kanyang pagkairita nang makita niya ang pangalan ng kanyang ina sa screen ng kanyang ccellphone wala din siyang magawa dahil kung 'di nya sasagutin ang tawag nito ay magtatampo ito.

"Bakit?" Walang ganang sagot nya.

"bat ba ganyan ka sumagot ng tawag? Hindi ka ba marunong mag hello? 'Bakit?' agad?" He rolled his eyes dahil sa kanyang ina.

"Just get straight to the point mom. What do you need?" He boringly asked.

"Sam is here! Napakaganda niyang babae s-" pinutol niya ang pagsasalita ng kanyang ina.

"Mom stop it! I have a wife already! Alam mo na yun diba?!" Wala sa sariling naisigaw niya.

"Fire sinong niloko mo? Sarili mo or ako? Baka nakakalimutan mo 6 yea-

Bago pa ito matapos ay pinatayan na niya ito nang tawag yes 6 years na ang nakakalipas pero parang kahapon lang nangyari nandon pa lang ang sakit na nararaman niya sa loob ng anim na taon hindi na niya nabalitaan kung nakabalik na ba sa pinas ang pamilya ng kanyang asawa hindi man lang niya ito nasilayan kahit sa huling pagkakataon lang

Sa loob nang anim na taon marami nang nangyari sa buhay niya pero hindi parin nagbabago ang nararamdaman niya sa asawa niya napatingin siya sa suot niyang wedding ring

Mapakla siyang napangiti hanggang ngayon suot-suot pa rin niya hindi niya kayang tanggalin napatingin siya sa picture frame na nakapatong sa table niya

"Babe miss na miss na kita alam kong binabantayan mo ako dahil sa'yo nakamit ko na kung anong mayro'n ako ngayon." Pinaglandas niya ang kanyang hinlalaki sa mukha ng kanyang asawa

"Ano ba 'yan Angel ?! Ilang buwan ka nang hindinnakakabayad ng upa niyo! Anong akala niyo sa bahay ko? LIBRE?! Ni pamilya ko nga hindi ko nagagawang patirahin ng libre dito kayo pang di ko naman ka-ano ano?!" Bulyaw sa kanya ni Aling Remy. Halos tatlong buwan na kasing hindi nakakapagbayad si Jane ng renta sapagkat mahina ang kita ng kanyang pinagt-trabahuang bar. Nagt-trabaho siya roon bilang waitress.

Noong una'y okay lang naman ang sahod ngunit nagkaroon ng hindi pagkakaunawaan ang may ari ng bar na pinapasukan niya at ka-partners nito kaya unti-unting nalugi "Oho, sa susunod na linggo na po talaga, magpapadala sakin sila papa. Pasensya na po talaga." Pagsisinugaling niya, paanong makakapagpadala sakanya ang kanyang pamilya kung hindi naman niya alam kung may pamilya ba talaga siya

5years ago

Nagising siya sa ingay nang nag uusap gusto niyang ibukas ang kanyang mga mata pero pakiramdam niya may humihila

"Sir i'm sorry wala po tayong magagawa hindi na kinakaya nang katawan nang pasyente unti-unti na siyang nanghihina it's a been 4 months mula nang ma coma siya lalo na ngayon at may involve na bata sa kanyang sinapu-punan"

Wait! Na-coma siya?at apat na buwan na hindi lang 'yun buntis pa siya? Sunod niyang narinig ang mga tunog na aparato kaya alam niyang nasa hospital niya narinig pa niya ang pag-bukas at pagsara nang pintuan pinilit niyang ibukas ang kanyang mga mata sa una hirap na hirap siya lalo na nong makita niya ang liwanag sumakit ang mata niya dahan-dahan siyang bumangon kahit na hirap na hirap na siya

Ang sunod niyang narinig ay ang malakas na pag sabog na halos yumanig sa buong pagkatao niya kahit nahihirapan siyang tumayo pinipilit pa rin niyang makalabas ng kwartong kinalalagyan niya nang mahawakan niya ang seradora takbuhan nang mga tao ang bumungad sa kanya

May mga sanggol na pilit nilalabas nang mga nurse sa kanyang pagliko may nakabunggo siyang isang matinunong lalaki na nakasuot ng doctor gown nahihilo pa siya marahil dahil sa pagka bunggo nang ulo niya sa dibdib nito

"Sorry Mrs... diyan kana sa fire exit dumaan kaya mo ba?" Umiling lang siya dahil talagang nanghihina siya pa siya nag prisinta itong buhatin siya kaya hindi na siya nag alangan pa

Saktong paglabas nila ng fire exit nasusunog na ang buong hospital hanggang sa nagdilim na ang paningin niya

"Siguraduhin mo yan! Kung hinde! Naku!" Yun lang ang tanging sinabi ng matanda sakanya tsaka padabog na umalis sa bahay. Mariin siyang napapikit dahil sa problema na naman niya kung saan siya makaka-kuha ng labing limang libong piso sa loob ng isang linggo. Eh 100 pesos lang ang kanyang kinikita sa pagiging waitress.

Naputol ang kanyang pag iisip nang may humila sa laylayan ng kanyang suot na daster. Oo daster, dahil wala siyang perang pambili ng mga damit na dapat sinusuot 28 Pa lang siya ngunit nagmu-mukha na siyang manang sa sinusuot niya

Kanyang tinignan ang kanyang anak na patuloy pa rin ang paghila ng laylayan ng kanyang daster.

Nginitian niya ito tsaka umupo upang magkapantay na sila at upang 'di sya tingalain ng kanyang anak dahil baka sumakit ang leeg nito kakatingala sakanya.

"Ano iyon anak?" Tanong nya.

"Mama, si aling remy na naman po ba 'yun?" Tanong ng kanyang anak habang kinukusot-kusot pa ang mga mata nito. Napailing na lamang siya dahil nagising na naman ng mga sigaw ni Aling remy ang kanyang pagtulog. Ang aga pa kasi ng alas-siyete para sa isang bata na limang taong gulang pa lamang.

"Oo anak e, pasensya ka na talaga ha? Gagawa ng paraan si mama para 'di na masyadong pumunta dito si Aling remy para hindi ka na naman magigising sa mga sigaw niya." Hinging paumanhin niya sa anak. Tumango lamang ito at lumapit ito sa kanya para yakapin. Naramdaman naman ni angel na inaantok parin ang anak kaya't kahit sumasakit ang kanyang katawan ay kinarga nya ito at hinele upang makatulog.

Ilang sandali pa'y nakatulog na rin si lester kaya dinala na niya ito sa kama upang makagawa na rin siya ng trabaho. Hindi lang nagtagal ay may kumatok sa pintuan, nakasisiguro siyang si elma yun.

Si elma ang kanyang kaibigan na nakilala niya dati nun siya'y nagt-tranaho bilang janitress sa isang mall.

Patuloy lang ang pagbisita sa kanya ni Elma na sa Davao pa siya no'n kailan lang naman sila lumipat ng Maynila mag aanim na buwan pa lang hanggang sa naging matalik na silang magkaibigan.

Napapaiwanan niya rin dito si lester pag nagt-trabaho siya

Nang mapag buksan niya ito ng pintuan hindi nga siya nag kamali si Elma nga ang kumakatok.

"Hellooooo!" Tsaka yumakap sa kanya ng napakahigpit. Mayaman si Emma, inalukan pa nga siya nito ng pera pero tumanggi siya.

Sapat na ang pagiiwan niya sa kanyang anak . "Elma.. h-hindi ako m-maka-h-hinga.." daing nya. Agad naman siya nitong pinakawalan tsaka sya tinignan mula ulo hanggang paa.

"Tsk sa beauty mong yan naka-daster ka? Talaga best Tsaka naman bes, mas lalo kang pumapayat." Reklamo ni elma, nagkibit-balikat na lang siya. Bilang tugon.Narinig niyang bumuntong-hininga ito.

"Besty. Nagsarado na ang pinagt-trabahuan mong bar kanina." Yun lang ang narinig mula sa kanyang kaibigan ngunit napa-luha na siya. Paano na 'to ngayon? Hindi niya pa nga nakukuha ang sahod niyang maaaring makatulong sa problema nya.

"Besty, sorry talaga. 'Di rin kita matutulungan kasi dad confiscated all my cards and gadgets." Malungkot na wika nito sakanya.

"Paano na to ngayon best? Sa susunod na linggo ay pu-punta na naman dito si Aling Remy para singilin kami sa utang namin sa upa. Wala din akong sapat na pera para sa pagkain." Sambit niya habang umiiyak.

"Bessy, don't worry about the foods. Ako na ang bahala do'n. Kahit do'n lang, pag bigyan mo na ako." Tumango na lamang siya.

"I'll call some of my friends kung may alam silang trabaho na pwede kong pasukan agad. Phone ko nalang kasi talaga ang tinira ni dad sakin."alam kasi niyang hindi bati si Elma at sa ama nito

Dalawang araw na rin syang walang trabaho at nasa bahay lang siyay.Habang binabantayan ang kanyang anak at bigla nalang dumating ang kaibigan.

"Besty! Yung kaibigan ng cousin ko. Need ng secretary! Gora na bes, dalhin mo na ang mga requirements mo, ako na ang bahala kay bebe lester okay?" Tumango na lamang siya at dali-daling nag-bihis.

Buti na lang at pinahiram siya nang kaibigan nang matino-tinong damit para sa interview. Kahit hindi siya masyadong komportable sa heels at sa pencil skirt ay hindi nalang sya nagreklamo.

LAILA PURPLE GRUOP

Iyon ang pangalan ng kumpanyang paga-applyan niya ng trabaho.pag baba niya ng jeep Tsaka siya pumasok sa building.

Pagpasok palang ay namangha na agad siya sa kanyang nakita. Napaka-ganda at elegante ang lugar. May chandelier at ang ganda ng mga ilaw dahil medyo dim lang.

Patuloy lang ang kanyang paglakad habang palinga-linga sa lugar. Lumapit siya sa isang babaeng naka-corporate attire din. "Uhm miss? Saang floor po para makapagapply bilang sekretarya ng CEO?" tanong niya don sa babae. Tinignan lamang siya nito ng mula ulo hanggang paa tsaka ngumiti ng parang nangaasar.

"20th floor, 3rd door. GOODLUCK." Diniinan pa nito ang pagsabi ng "goodluck". Ngumiti na lang siya nagpa-salamat dito. 'Di naman kasi siya yung babaeng masyadong palaban, mahaba ang pasensya niya wag lang sagarin.

Pagdating nya sa 20th floor ay napanganga na lamang siya dahil sa elevator palang ay ang haba ng pila. "Jusko naman!" Reklamo niya ngunit naisip niya ang kanyang anak at pambayad ng renta kay aling Remy.

Napakunot ang noo niya ng lahat ng lumalabas ng pintuan na iyon ay mga babaeng inaayos ang mga damit nila. Nagusot na damit, nagulo na buhok at lumampas na makeup, ano kayang ginagawa dun?

Mahigit apat na oras na siyang nakatayo sa pila at nananakit na ang paa nya sa heel "a-aray" daing niya. "Miss Manuel?" Tawag sa kanya ng isang babae. Tinaas niya naman ang kanyang kamay.

"Dito na kayo miss, goodluck." Yun lang ang sinabi ng babae tsaka kumindat sa kanya. Kataka-taka dahil kanina pansin niya, hindi nun nginitian ang ibang mga babae.

Kamuntikan siyang napatalon dahil sa isang baritong boses ng lalaki tumawag sa kantang pangalan. "Miss Manuel?" Limingon niya ito. Kamuntik pa siyang mapanganga dahil ang gwapo ng lalaking nakaupo sa isang swivel chair.

"I'm the CEO of Purple Group of Companiez. And I'm sure you already know your job." Tumango siya Akmang bubuklatin niya na ang kanyang folder nang bigla uli itong magsalita. "Are you sure you can can do everything as my secretary?" Tanong nito sa kanya habang hawak hawak nito ang kanyang baba na tila kinikilatis sya.

"O-oho sir!" Agad nyang sagit kahit nauutal sya.

Nabigla sya nang tumayo ito at lumapit sakanya. "Okay, now strip."

Napanganga siya at 'di nya alam na nahampas niya na pala sa ulo ng CEO ang kanyang shoulder bag na napakabigat! Napahiga ang CEO at nang tinignan nya ito ay wala na itong malay. Yumuko sya at tinapik ang mukha nito. "S-sir.? Sir? Gising sir wag niyo naman kasi akong binibigla." Patuloy parin ang pagtapik nya sa mukha nito.

Mukhang napalakas ata ang paghampas niya. Patay.

Continue