PROLOGUE

chapter 12

"Your tissue and blood test Result are unfortunately is very bad."anang doctor

"Which means?" Seryoso niyang tanong habang pinag lalaruan ang suot niyang sing sing hindi kasi niya makuha kung ano ang ibig nitong sabihin

"We determined a decrease in your brain cells"diretsahan anito.

Pero lahat ng mga sinasabi nito ni isa sa mga 'yun wala siyang maintindihan" Doc. Please Pakipaliwanag po ng maayos dahil wala talaga akong maintindihan."

"CADASIL This means a variation at dementia we can call it senility."

"SENILITY?"gulat aniya hindi man niya alam kong anong case no'n pero unti-unti siyang nanlumo habang pinapaliwanag nito sa kanya"I am only twenty seven years old. What senility?"nang hihinang saad niya

"This possible CADASIL can be seen at young ages, too in Japan a thirteen year old child had tha same disease. You are one of those rare patients"

"Anong mangyayari sa akin? Mamamatay na ba ako? I mean, the cure." Biglang pumasok sa isip niya ang mga taong mahal niya hindi pa siya handang iwan ang mga ito lalo na ang asawa niya marami pa silang mga pangarap na bubuoin kasama ang magiging mga anak nila

"Are you working?"basag nito sa katahimikan

Tumango naman si laila" yes"

"Quit your work you even wont be able to answer the phone very soon.You are at a very critical condition."

2 days ago

Naglalakad si laila hindi niya alam kong saan siya patungo pero lakad lang ng lakad ang kanyang mga paa hanggang sa natagpuan niya ang kanyang sarili sa barong-barung na bahay" anong ginagawa ko rito?" Anya sa kanyang sarili napakamot siya sa kanyang sintido nang mag ingay bigla ang phone niya

"Hello bruha! Nasaan ka na ba? Ha! Anong oras na gurl hindi ka pa ba papasok?"

"Tsk!" Yun pang ang naisagot niya sa taong tumawag sa kanya

"Anong tsk! Ka diyan? Gurl ano bang nangyayari sa'yo huh? Lately lagi kang tuleley naku sinasabi ko sa'yo."

Tumikhim siya"Carlo?"

"Paulit ulit ka gurl Carla okay C A R L A carla tika mga nasaan ka na ba?" Palinga linga siya nasaan nga ba siya?

"Huwag mo nang sagutin puntahan mo na lang ako ngayon rito grabe stress ang duty ko sa'yo."

Napaangat siya ng tingin"Wouldn't it get better if had a surgery?"

"I wish it would. But you have to prepare yourself. The you feel numb sometimes.... The acute headache.."

Kanina pa umiiyak si laila hindi niya maiwasang maging emosyunal lalo na pag naaalala niya yung mga sinabi ng doctor sa kanya pano na lang ang asawa niya kung iiwan niya ito? Handa na ba siyang iwan ang mga mahal niya sa buhay? Handa pa siyang kalimutan ang mga ito iniisip pa lang niya nasasaktan na siya ano na lang ang mararamdaman ng mga taong mahal niya?

"The faints the onlivion your disease is responsible forget that. You will forget to address the way home and--" huminto ito saglit na tila may naalala "even the important people you love. Lahat ng mga bagay maka-kalimutan mo even pati pag ihi mo makakalimutan mo and his will increase. The mean..."parang binuhusan ng malamig na tubig si laila

"Before the Physical death...The cerebral death will begin."

KANINA pa napapansin ni fire na tahimik ang asawa magmula ng dumating ito."babe you are writing something om me again, but--

"I only could catch, my love I didn't get the rest." Anito"Do you want me to quit work?"tanong nito sa kanya lumapit siya nang kunti at mahigpit na niyakap ang kanyang asawa

"Whatever you want my queen quit of course. I'll provide for you is there something that makes you nervous?" Kanina pa kasi niya ito napapansin na tila may gustong sabihin pero nag dadalawang isip

"Shall we have a child?"

Napangiti siya sa tanong ng kanyang asawa"I don't know? Never thought about it are you okay? May gusto ka bang sabihin babe come on, just say it."

"Do it."

Napaayos siya ng upo"What?"aniya hindi kasi niya ito maintindihan

"That"pinahaba nito ang mga nguso at tinuro ang kanyang gitna

"What? Hindi kita maintindihan" lumapit ang kanyang asawa para halikan siya"Do you want to make love?"

-That.." Hinawakan ni laila ang braso ni dexter.

Natagpuan na lang ni laila ang kaniyang sarili sa loob ng banyo at Don binuhus ang mga luhang kanina pang gustong lumabas.

Ayaw niyang ma-istorbo ang kanyang asawa himbing ang tulog nito alam niyang pagod ito sa office dahil marami silang inaayos na project lalo on hand kasi ito sa magiging bahay nila gusto niyang pumunta kaya lang ayaw ng asawa niya dahil surprise daw nito sa kanya kaya hinayaan na lang niya

KINAUMAGAHAN maaga silang dumalaw sa bahay ng nanay ng kanyang asawa nagpapasalamat siya sa diyos dahil nagkaayos na ang dalawa na kinatuwa niya sabado ngayon kaya walang pasok ang kanyang asawa

Pagdating nila,Dumiretso na siya sa kusina upang tulungan ang nanay sa pag-hahanda ng hapag. Inayos niya ang mga plato at kubyertos ng buong ingat. Dahil ayaw niyang makagawa ng ingay

Napatingin siya sa nag-bukas na pinto at nakita pumasok ang kanyang asawang naka-ngiti naiiling na pinagpatuloy ang kanyang ginagawa naramdaman na lang niyang nakayakap na ito patalikod sa kanya sinampay nito ang babae sa kanyang leeg

"Ang bango-bango talaga ng misis ko! Pa kiss nga ako." Tinapik niya ito sa kamay dahil nakatingin sa kanila ang kanilang ina

"Tumigil-tigil ka nga naka ilan ka kagabi naku pakiramdam ko makabaon pa rin." Iwan ba niya nagiging mahalay na siya sa totoo pang

"Ano po'ng gusto niyong ulam, kamahalan?" tanong niya sa kanyang asawa at nilingon siya.

Inayos niya ang lettuce, pipino, kamatis and ham at cheese sa loaf na nakalagay sa plato.

Alam kasi niyang paborito 'yun nang asawa niya kaya hindi sila nawawalan sa bahay nila nang maayos niya ang pagkain ng kaniyang asawa binaba na niya 'yun sa harapan nito

Hinila siya nito kaya napakandong siya bigla tatayo na sana siya ng mas higpitan pa nito ang pagkakayapos sa kanya

"Just stay please!" Sinundot niya ito sa taligiran

"Ikaw ha! Nakakarami kana" aniya na kinatawa naman nito sa huli

Umiling-iling na lang siya at bumalik sa mesa upang kumain na. Naisip niya bigla ang sakit na mayron siya

"Buti naman at napadalaw ulit kayo." Basag nang matanda sa katahimikan kaya napaangat siya ng tingin

"Oo nga po nay! Sabi ko po kasi rito kay Sunog na once a week dadalaw-dalaw kami sa inyo yun nga lang po naging busy kami nitong mga nakaraang linggo kaya hindi kami naka dalaw." Tumango tango naman ang matanda

"Buti naman para naman makapag banding tayo bago man lang ako mabura rito sa mundo."

"Ma! Please don't say that!" Ani fire sa ina

"Naku matagal ko nang tanggap nak na matanda na talaga ako, siya nga pala kailan niyo ba ako binigyan ng apo?" Nagkatinginan silang mag asawa hinawakan ng kanyang asawa ang impis niyang tiyan

"Malapit na ma!"tinampal niya ito sa kamay naiiling na lang ang matanda

Flashback....

"Ang layo mo naman, usog ka pa dito,"

sambit nang kanyang asawa na sa palawan sila ngayon don nila napiling mag honeymoon .

Nasa dulo kasi siya ng couch at ang asawa naman niya ay nasa dulo din.

Lumapit naman siya, pero may kalahating metro pa na awang sa pagitan nila

Agad siya nitong sinandukan ng ulam at kanin sa plato bago inabot sa kaniya.

Inabot niya ito at bahagya pang nahawakan ang daliri niya . Nakatingin ito sa kanya habang may mga ngiti sa labi. Nag-iwas siya ng tingin at agad binitawan ang plato.

"Kumain ka din," alok nito sa kanya. Pero Umiling siya

Binaba niya ang plato at lumapit sa mini ref na nasa gilid. Naglabas siya ng pagkain mula roon at inabot sa kanya.

"Ibibigay mo sa akin ang mga ito?" tanong niya habang nakatingin sa toblerone at timtam na nasa mga palad niya. Tumango ang asawa at hindi niya alam kung matutuwa ba siya o maaawa sa reaksyon ng asawa.

"Kainin mo na"anito Kumagat naman siya ng maliit sa toblerone na hawak niya Napangiti siya dahil panorito talaga niya 'yun

"Nagustuhan mo ba?" tanong nito. Tumango si laila at nangiti sabay kagat pa ulit. Mas malaki na ang kagat na ginawa niya para malasahan alam niyang Pinapanood siya ng asawa habang kumakain.

Magsa-salita sana siya ng maramdaman niyahg na magdikit ang kanilang mga braso, lumapit ito sa kanya. Nailang si laila at kinabahan, hindi niya kayang tumingin sa kaniya. Mataman niyang nakatingin ito sa kanya.

Amoy na amoy niya ang mabangong panlalakeng scent nito na nakadagdag sa kabang nararamdaman niya

"Ang kalat mong kumain" anito at pinahid nito ang daliri sa gilid ng labi niya. Nangiti siya pero hindi niya maitago ang pagkailang na nararamdaman niya habang mataman pa rin itong nakatingin sa mukha niya.

"May dumi pa po ba ako sa mukha ko?" tanong niya habang pinapahid ng niya palad sa kanyang buong mukha .

"Babe?" Napaangat siya ng tingin "huh?" Wala sa sariling anya dinutdot nito ang ilong niya

"Sabi ko napano ka? May lagnat ka pa na momutla ka?" May pag aalalang anito kaya umiling siya

"No!..i mean okay lang ako hon may naalala lang ko."Nahihiyang anya na kinangisi ng loko loko niyang asawa

"Goodmorning. Let's eat?" Ananh asawa sa kanya habang nakangiti. Napalunok naman siya tsaka naupo sa tapat nito.

"G-goodmorning. P-pasensya na, nalate ako ng gising." hinging paumanhin niya dito.

"Nah, I don't mind. Alam kong napagod ka sa ginawa natin kagabi." Bigla naman siyang pinamulahan sa sinabi nito sakanya. Masyado talaga itong straight forward!

Habang kumakain sila ay na-pansin niyang mataman siya nitong tinitignan pag sumusubo siya ng hotdog. Wala naman 'din siyang choice kasi yun lang iniluto nito, medyo sunog pa nga e.

Kinunutan niya ito ng noo dahil panay ang tingin nito sa kanya habang kumakain ng hotdog. Problema nito?

"Hoy, mapasukan ng hangin yang utak mo." Galit galitan niya sa kanyang asawa Naiiling na lang siya paraan ng pagtingin nito sa kanya. Ilang ulit nang may nangyayari sa kanila pero hindi pa rin niya maiwasang kahiya lalo na pag nasa tamang pag iisip siya

"Oh I'm sorry, naaalala ko lang kasi kagabi 'nong sinubo mo din yung hotdog ko." hotdog niya? Bigla naman siyang natigilan nang marealize niya kung ano ang sinasabi nito. At pa dabog na umalis nag hapag kainan

Continue