PROLOGUE

chapter 13

HANGGANG ngayon hindi pa rin maintindihan ni fire ang kanyang asawa lagi itong tulala or minsan parang hindi siya nito nakikita nawalan din kasi siya ng oras para puntahan ang doctor ng asawa pag pumupunta kasi ito ayaw nitong sasama siya.

TULAD ng nakasanayan ni laila maaga siyang bumabangon para ipagluto ng baon ng asawa at breakfast nila ng may maramdaman siyang mga kamay na yumakap sa bewang niya.

"Babe.Aalis na ako hindi ka ba talaga sasabay sa akin?" Anya sa kanyang asawa

"Hindi na hon. Mamaya pa naman ako lalabas." Hinalikan siya ng kanyang asawa sa ka ito nag paalam hinatid pa niya ito ng tingin nang makalayo na ang sasakyan ng kanyang asawa saka siya pumasok sa loob

Pagdating ng hospital ay nanginginig ang katawan ni laila. Sana lang ay hindi lumala ang kanyang sakit niya kaya't nangyayari ito.

"Wow si boss may pa baon si misis..."napailing na lang si Fire sa pang aasar ng kanyang kaibigan

"Ikaw ba naman ang may asawa? Naku!kevin mag asawa kana kasi."

Hinayaan na lang niya ang kanyang mga kasama saka binuksan ang kanyang baonan nawala ang kanyang mga ngiti nang makita kong anong laman nang tatlong baonan niya parihas na plain rice

Hindi mawala sa kaniyang isipan ang lahat ng nagbago sa kaniyang asawa kaya napag desisyonan niyang puntahan ang doctor ng asawa.

Napatayo si fire saka nilapitan ang doctor"Doc. Anong pinagsasabi mo huh?!" Tinulak tulak niya ang pobreng doctor dahil sa inis na bumabalot sa kanya

"Nababaliw kana ba huh?!"Umiling iling ito

"Why should i lie to you? Kahit pumunta ka sa ibang doctor parihas rin ang sasabihin sa'yo patingin mo siya sa ibang doctor na kakilala mo kung hindi ka naniniwala sa akin"

"You could have mixed it up! With the file of anothers patient! You could have diagnosed wrong!!There's nothing wrong!! Leave me in peace!"

"what's are you saying man?!!" Anito sa kanya

"How can such a young person suffer from such disease?Anong klasing doctor ka? Anong klasing doctor ka?!"nakita niya ang saglit na pag daan ng sakit sa mga mata nito pero wala ro'n ang atensyon niya

"Pull yourself together man! I lost my wife because of this diseases i spent the most part of my life with Researching this disease you have to accept this reality Your anger won't change anything you have to prepare yourself and her to what's going to happen."

"IT is important that the patient keeps away from stress i know how you feel don't let it defeat you.The first memories to get lost ore the newest ones." Walang prong saad nito nakikinig lang siya

"Like her husband but they will all get erased slowly." Naiisip pa lang niya nandon na naman yung sakit na nararamdaman niya

Pero kahit na anong paliwanag nito sa kaniya sarado pa rin ang isipan niya. Hindi niya matatanggap na mawawala na lang basta ang asawa niya hindi siya papayag. Hindi siya papayag

"The disease will progress very fast"

Dumaan na si laila sa kanyang office para maayos na ang kanyang mga gamit nasa kapagitnaan siya nag pagliligpit ng may magsalita mula sa kanyang likuran

"Am i the Reason? Am i the reason why you quit your job?" Anito kaya hininto niya saglit ang pagliligpit at humarap sa lalaki

"listen, there's no need for that. lets go to a nice place, and talk about that" anito

Nagpakad siya palapit sa binatang nakatayo sa dapat ng pintuan niya

"We have to talk about all of our problems."walang lumalabas na boses sa kanyang bibig

Nang makalapit si laila sa lalaki hinawakan niya ito sa magka bilang kamay at nginitian ng matamis.

"Look laila, I want to go back with you 2 years years ago"

"2 years ago?"Nagtatakang tanong ni laila sa binata.

"Yes 2 years ago.We didn't know each other 2 years ago."

"What are you saying mark?"hindi na niya ito hinintay pang sumagot mabilis siyang lumapit saka kahigit itong niyakap

Nawala ang kaniyang mga ngiti nang makita kung sino ang nakatayo sa labas ng pintaun ng opisina niya si Carla na ang sama nang tingin sa kanya dali-dali siyang kumalas sa taong yakap-yakap niya at gano'n na lang ang kanyang gulat nang mapagtantong si Mark ang yakap niya na ang ganda ganda ng ngiti

May sinasabi pa ito pero hindi na siya 'yun narinig buhat niya ang hindi kalakihang box saka nagmamadaling lumabas ng building may mga taong binabati siya pero hindi niya 'yun binigyan ng pansin

Ang sama-sama niya pakiramdam niya nagtataksil siya sa kanyang asawa alam niya dahil siguro sa kanyang sakit kaya minsan nawawala siya sa tamang pag iisip.

Hirap na hirap na siya sa kalagayan niya pano na lang kung isang araw magising siyang limot na niya ang taong mahalaga sa buhay niya?ayaw niya 'yun hindi niya kaya

Gusto niyang sabihin sa kanyang asawa lalo na sa kanyang mga magulang pero natatakot siya na baka paghiwalayin sila nang kanyang asawa mahal niya ang asawa niya at mahal niya rin ang mga magulang niya pero ayaw niyang pumili dahil mas pipiliin niya ang kanyang asawa ayaw niyang masaktan ang kanyang mga magulang

Nagtatakang napatingin si laila sa grab driver. "Kuya parang mali po yung daan pauwi sa bahay namin?"sumulyap naman ang mamang driver sa rearview

"Tama naman po ma'am ito po yung naka book na location niya"pero hindi pa rin siya naniniwala baka mamaya holdaper 'to tulad ng mga napapanood niya sa teleserye no'ng bata pa siya pero hindi siya nagpahalata sa driver

"Hmm oo nga po pala mga ilang minutes na lang po bago tayo makarating?"pekeng nginitian niya ang mamang driever mukha naman itong mabait napakamot ito ng ulo

"10 minutes na lang po ma'am."

"Oh.. Malapit na po pala baba na lang po ako kuya parang gusto kong mag excise." Naguguluhan man ang driver pero sinunod pa rin nito ang gusto niya

"Ma'am sigurado ka na po ba? Malayo layo pa po paglalakarin niyo."

Tinanguan niya ang driver "yes po sigurado na po ako salamat po."pagkaalis ng grab inumpisahan na niya ang mag lakad wala pang dalawang minuto napahinto na siya kuno't noo'ng tinignan ang dadaanan niya nag krus kasi ang daan hindi niya alam kong saan siya liliko pa baling-baling siya ng tingin sa totoo lang sumasakit na rin ang kanyang ulo

Nanghihina siyang umupo binaba niya ang hawak-hawak niyang box na hindi niya alam kong para saan yun

Pinagdikit niya ang kanyang mga tuhod ah mahigpit na niyakap naiinis na sinabunutan niya ang kaniyang sarili nasa ganon posesyon siya nang marinig na nag iingay ang phone niya.

"Laila, I've been calling you for five times already. I'm worried." Bungad ni Rean sa kanyang kaibigan. Masyado na kasi siyang naga-alala dito dahil ilang araw na itong hindi nagpaparamdam sa kanya. Kakausapin niya sana si laila upang itanong ito kung okay lang ba talaga ang kaibigan napapansin kasi niya na panay iwas nito sa kanilang mag magkakaibigan sa kanilang lima sila talaga ang close

Nakarinig siya ng isang malalim na paghinga sa kabilang linya bago ito nagsalita.

"B-bes. I-ikaw naman haha. Galing kasi akong ano.. kina dad." Kumunot ang noo nya dahil never niyang narinig na magsalita si laila ng napa-kahina at parang habol ang hininga.

"Laila. San ka?" Tanong niya sa kanyang kaibigan. Nung una'y ayaw pa nito sabihin sa kanya kung saan sya ngunit pinilit lang niya ito para lang sabihin sa kanya ang totoo at 'yun nga. Magkikita sila ngayon sa restaurant

Pagdating niya ng Skyline Restaurant ay agad n'yang hinanap si laila. Kumunot muli ang kanyang noo dahil walang sign ni laila do'n. Aalis na sana sya ng may tumawag sakanya. "Bes..." Paglingon nya sa boses na iyon ay nanlaki ang kanyang mata.

"L-laila?" halos mahulog ang kanyang panga dahil sa kanyang nakikita. Maaga ang mga mata nito na tila kagagaling lahg sa matinding pag-iyak.

"Alam kong nagtataka ka kung anong nangyari saakin.. umupo muna tayo,napapagod na kasi ako.." reklamo ng kanyang kaibigan. Tinignan nya naman ito tsaka inalalayan. Natatakot nga siyang hawakan ito dahil baka masaktan.

"What happened to you laila? You're so pale and... " tanong nya agad sa kaibigan nang makaupo sila. Nginitian naman sya nito.

"Ang magkaibigan, walang nililihim sa isa't-isa... kaya sasabihin ko ang mga nangyari sakin. J-just don't cry okay? I need your strength."Tumango naman siya bilang tugon

Huminga muna ng malalim si Laila bago nagsalita

"I have a heart disease.... rean... I-I'm dying..." tuluyan siyang napaiyak.

Continue