PROLOGUE

chapter 14

PAG-KALABAS ni Fire sa hospital dumaan muna siya sa lugar kung saan nagpapakalma sa kanya ayaw niyang umuwing ganun ang itsura ayaw niyang makita siya nang kanyang asawa na mahina gusto niyang maging malakas sa harapan nito para do'n ito kumuha nang lakas

Pagdating niya sa kanilang bahay makita niya agad ang kanyang asawa may ginagawa ito kaya dahan-dahan siyang naglakad para hindi kakagawa ng ingay tila nagulat naman ito dahil sa bigla niyang pag yakap kinalas nito ang kanyang pagkakayap saka lumingon sa kanya

"Love kakagising mo lang ba? Sorry hindi ko na pansin." Gusto niyang umiyak pero pinigilan niya pilit ang mga ngiting tinanguan niya ito kahit ang totoo ay hapon na

"Hindi pa ako nakapag luto ng breakfast natin love" tatayo na sana it ng pingilan niya"uh-huh" uliling siya na tila naintindihan naman nito ang ibig niyang sabihin bakit kung kailan natangpuan na niya ang taong nagpapa intindi sa kanya ang salitang pagpapatawad bakit ngayon pa? Hindi pa siya handa gagawin niya ang lahat madugtungan lang ang buhay ng asawa niya hindi siya makakapayag na basta na lang itong mawawala nang wala siyang ginagawa

Naramdaman niya ang hinlalaki nito sa kanyang pisngi hindi niya nalamayang tumulo na pala ang masagana niyang mga luha na pilit niyang pinipigilan akala niya nailuha na niya lahat kanina pero hindi pa pala" ano yang ginagawa mo?"pilit ang mga ngiting aniya

"Hmm a bracelet." Tinaas nito ang kahoy ba hugis puso may nakaulit do'n na pangalan nang kaniyang asawa do'n palang gusto na niyang magwala nang magwala nagtatanong ang mga mata nitong nakangiti sa kanya pero alam niyang hindi abot sa mga mata maya't maya nagsalita ito

"Alam mo na ba?"malungkot nitong tanong gusto niyang magalit sa diyos bakit ito ginagawa sa kanya pero sabi nga nila walang binibigay ang diyos kung hindi ko kayang lampasan kung mahina ka hindi mo malalampasan

"Alam ang alin babe?" Pagde-deny niya kahit na alam naman na niya ang ibig nitong sabihin

"T-There's a rubber in m-my head. It rubs away everything alam mo na ba din ngayon? We have to separate" nag pantig ang kanyang panga kaya sa sobrang inis hindi na niya napigilang sumigaw

"Bullshit! What the hall are you talking about?! Pinangako mo sakin na hinding hindi mo ako iiwan!" Napaliyad ito dahil sa kanyang pag sigaw gusto niyang yakapin ito at humingi ng sorry

"I-Iiwan din ki-Kita ba-Balang a-araw ka-Kaya m-mas maganda kong N-ngayon na tayo maghiwalay"Anito habang umiiyak nahihirapan niyang labanan ang kanyang emosyon sabi niya hindi na siya muling iiyak perocbakit ngayon hindi niya mapigilan? "Pa-para hindi k-kana mahirapan pa"

Nilapitan niya ang kanyang asawa saka lumuhod sa harapan nito pinunas niya ang mga luhang naglandas sa mukha ng kanyang asawa gamit ang hinlalaki niya" you didn't forget that How could I you said it?"

"Do-Does this me-mean that you a-Are le-leaving me?"hindi na niya mapigilan ang mga luhang naglandas na sa kanyang mga mata kaya ang ginawa niya kinabig niya ang kanyang asawa saka mahigpit itong niyakap

"Not me b-but my m-minds soon I won't Remember anything" suminok ito "I'll re-rembember for both of us.Would that be okay?" Anito sa kanya pilit ang mga ngiting tinanguan niya ang asawa

"If we separate now we wont get hurt that much hindi ka masasaktan ng sobra makakahanap ka pa ng mas matagal ang buhay yung kaya kang alagaan hanggang sa pagtanda mo. Yung kayang ibigay ang mga bagay na hindi ko kayang ibigay sayo."gusto niyang sumagot pero tila may bumara sa kanyang lalamunan

What meaning has love anyway when the memories have gone? K-kaya hindi mo na kailangang manging mabait pa sa akin Dahil hindi ko rin naman maalala ang lahat pag lumala na ang kalagayan ko"

"Babe 'wag mong sabihin yan okay? Okay naman tayo hindi ba?walang hiwalayang magaganap, naiintindihan mo ba ako?"sa wakas na ibukas na rin niyang ang kanyang bibig

"Ma-masakit s-sakin na iwan ka, pe-pero wala akong ma-magagawa kaya p-please kong talagang mahal mo a-ako pa-palayain n-Na natin a-ang isa't isa."

Pinatayo ni fire ang kanyang asawa saka dinala sa likod bahay nila" Okay put that in there i promise i will leave you"

"Hindi naman ako marunong mag bilyar eh."maktol nito pero ginawa pa rin ang makakaya para lang makapag shoot ng bula

Hinawakan ni fire ang kamay ni laila at kinuha ang na sa kamay nito saka binaba sa table at mahigpit niyang niyakap ang lumuluhang asawa hanggang sa kumalas ito sa pagkakayakap niya

"Why are you crying? I thought you wouldn't cry snotty- noise. I won't even remember why you are with me."anito " i won't even know why you are loving me"

" I will always know" aniya

"P-pero M-makakalimutan ko rin, ang lahat hon ang lahat maka-kalimutan ko m ang l-lahat l-lahat."

"Di paulit ulit kong ipapaalala sa'yo" umiling ulit ito

"L-lahat! Nang pagma-mahal mo pag-aalaga lalo na ang mga masasayang memories nating dalawa kung sino ka sa buhay ko at kung ano ako sa buhay mo lahat ng 'yun mawawala rin lahat."

Umayos siya ng upo at muling kinabig ang asawa saka binigyan nang halik ang noo nito saka muling nag salita." I will always know w-who you are"

Maagang nagising si Fire ayaw man niyang iwan mag isa ang kanyang asawa pero kailangan niya nilingon pa niya muli ang asawa bago lumabas ng kanilang kwarto saka dumiretso sa maliit ni lang kusina para ipag-ready ito ng breakfast kasama na rin ang tanghalian nito hindi kasi niya sigurado kong anong oras siya makakauwi kunting tiis na lang maililipat na niya sa magandang bahay ang mahal niyang asawa

Nang ma-ready niya lahat inayos at tinago na niya yung mga bagay na makapag-papahamak sa kanyang asawa naalala pa niya yung napag usapan nila ng docror

"Sasabihin ko sa'yo hindi madali ang sakit ng asawa mo para mapag handaan mo mayro'n yung time na nag uusap lang kayo maya-maya hindi kana niya makilala or maalala."

Magsasalita na sana siya nang magsalita ulit ito."alam ko kung ano ang nararamdaman mo, pero ito lang ang masasabi ko" may kinuha itong maliit na bottle at inabot sa kanya

"Ito ang magpapakalma sa kanya kung sakaling makita mo siyang nag-wawala siguro hindi mo pa siya nakikitang ganon?" Tumango siya dahil hindi pa naman niya nakikita

"Yan yung gaganot sa kanya pang samantala ilayo mo rin yung mga bagay na makakasakit sa kanya wag mong hahayaang gumamit siya ng kalan

Ayaw niyang makitang nahihirapan ang kanyang asawa kung pwede lang na akuin lahat 'yun gagawin niya

Katatapos lang niyang itago yung mga patalim ng maramdaman niyang may mga yapag na papalapit sa kanya maya-maya may yumakap na sa kanyang likod

"Hon aalis kana ba?"

"Ummmmm sana bakit? May gusto ka bang kainin? Or ipabili? Suya nga pala Nagluto na ako at tinakpan ko na diyan sa table hindi muna kailangan ipainit pa" pinaglaruan nito ang laylayan ng kanyang damit

"Pwede mamaya ka nalang umalis?" Nginitian niya ang kanyang asawa kaya nang hinila siya nito papuntang likod bahay hinayaan na lanh niya

"Kailan tayo kinasal?" Aniya sa kanyang asawa gusto daw nitong magtanong siya tungkol sa kanilang dalawa para kung sakaling makalimutan raw nito maaalala nito lagi

"October." Anito habang pinapaikot ang buhok sa daliri habang naka sandal ito sa dibdib niya

"The day?" Napahinto ito sa paglalaro nang sariling buhok saka nag isip

"Hmmmm seven?"

Patanong nitong sagot kaya sinundot niya ito sa ilong"What my name?"

"fire" anito sa pa cute na tinig

"And yours?"

"Hmmmmm laila haha" pagka-biglas na pagka-bigkas nito sa sariling pangalan tawa na ito ng tawa

Muling hinarap ni fire ang kanyang asawa" babe 'wag na wag kang lalapit sa kusina ha? Nagkakaitindihan po na tayo?"

"Oo nga po promise ikaw naman yata ang may sakit kanina mo pa yan sinasabi" napalabi siya sa sinabi nito"don't be late okay?"

"Bakit hon? Gusto mo bang lumabas?" Nag salubong ang mga kilay nito

"You seem to forget? Today's your mothers birthday maybe you should Go and see my crazy doctor, too?"

Napailing na lang si Dexter" oh siya sige na aalis na ako ha? Basta kung may problema tawagan mo lang ako i love you misis kong makulit." Hinalikan na niya ito sa labi

Ilang minuto pa lang mula ng makaalis si fire ng biglang nakaramdam ng sakit ng ulo si laila para itong sasabog sa subrang sakit.

Pagpasok niya sa kanilang kwarto hinanap na niya yung gamot na binilin nang kanyang asawa na makakatulong daw pag sumakit bigla ang ulo niya

"Nandito ka lang pala!"aniya sa gamot na nakapatong lang sa may side table umupo siya sa kama habang binubuksan ang pobreng gamot pero kahit anong pilit niyang ikot hindi pa rin bumukas bukas

"Pano ba 'to buksan?"aniya sa sarili umiikot lang naman ang takip pero hindi mabuksan buksan

Habang pinipilit niyang buksan naglalakad siya pa puntang kusina sabi ng asawa niya 'wag siyang lalapit ng kusina pero no choose siya dahil hindi talaga niya mabubuksan yun tiniis niya ang sakit ng kaniyang ulo

Binuksan niya lahat ng drawer at cabinet pero ni isa wala siyang makita napatingala niya dahil sobrang sakit na at hindi na niya makaya

Do'n niya nakita yung mga patalim at dahil mataas yun kinailangan pa niyang tumuntong sa stool

Saktong pagbaba niya ng stool may kumatok sa pintuan kaya nag mamadali siyang naglakad para tignan kung sino ang dumating nawala rin bigla ang sakit niya sa ulo " bakit may hawak akong gamot" binaba muna niya saglit bago pag buksan ang taong may balak yatang sirain ang pintuan

Nanlaki ang mata niya ng makita kung sino ang kumakatok" You forget those.."napakamot ito ng ulo"come in"nilakihan pa niya ang pagkakabukas sa pinto

"Are you alone?"anito hinawakan naman niya ito sa kamay

"Are you hungry? Shall i prepare something for you?"nagtataka naman itong bumaling sa kanya

"why are you confusing me? Let's go somewhere and talk."

Pinaupo niya ito sa pang isahang sofa habang busy naman ito sa kakatingin sa paligid "Sit down we can't talk I'll make you a coffee?"

"Laila" tatalikod na sana siya ng tawagin siya nito

"Huh." Sinulyapan niya lang ito saglit saka nag umpisang humakbang nang mapahinto ulit siya nang magsalita ulit ito na kinagulat niya

"What was that in the office? Look, it isn't right that we are talking there. You are married you'll get into trouble when your husband come home."

"My husband? Am i married?" Turo niya sa kanyang sarili nagtatakang bumaling ito sa kanya

Continue....