Malayo ang tanaw ni Amethyst. Nasa ibabaw sya ng mataas na mataas na bundok kung saan tanaw nya ang karagatan, kabayanan at kagubatan. Tinatangay ng malakas na hangin ang kanyang mahabang buhok. Mataas ang sikat ng araw, ngunit walang madamang init ang kanyang katawan.
“Nalulungkot ka? Di ba yon ang gusto mo, ang magmahal sya ng iba?”
Nilingon nya ang bagong dating na bata. Sakay ito ng isang puting kabayo. Hirap itong bumaba. Alumpihit ang katwan nito at di malaman kung saan ba ipapatong ang paa. Bago pa man ito mahulog mula sa mataas na kabayo ay tumayo na si Amethyst at kinarga ang bata. Muli syang bumalik sa pwesto kanina at kalong pa rin ito.
“Hindi ko alam kung anong dapat kung maramdaman…”
“Nagseselos ka.”
Napatingin sya sa batang kalong. Nilalaro nito ang dul
