“Bes naman! Bagalan mo nga yung takbo mo! Pansinin mo naman ako oh!” pagmamakaawa ni Yolanda kay Miguel.
Magdadalawang araw na syang hindi pinapansin ng lalaki magmula nang mahuli sya nitong nagsasalita mag-isa. Sinabihan pa sya nito ng baliw at takot na takot na kumaripas palabas ng bahay nya.
Lawit na ang dila ni Yolanda sa pagod. Kanina pa nya sinasabayan si Miguel sa pagjo-jogging. Mas binilisan pa ng lalaki ang pagtakbo. Habol naman si Yolanda at hindi napansin ang sanga ng puno na nasa daan. Sumalabit ang paa nya roon at una ang mukha nya sa pagbagsak.
Dugo ang noo, ilong at nguso ni Yolanda. “Aray! Jusmiyo ginoo!” Mangiyak-ngiyak na tinitigan ni Yolanda ang kanyang mga palad at tuhod na may gasgas.
“Miss, ayos ka lang?” tanong ng isang lalaking mukhang nagjo-joggi
