Chapter 43
*Saycie*
Ang bilis ng panahon. Parang kailan lang noong nagbuntis ako at pinanganak ko si Angelo. Anim na buwan na rin ang lumipas. Nakakatuwang pagmasdan si Angelo habang nakadapa at pagulong-gulong sa malawak na kama.
“Baka mahulog ka, Angelo,” nakangiting saway ko sa kaniya. Ngunit tinawanan lang ako kaya mas natawa ako sa kaniya. Ang lusog-lusog niya dahil mataba siyang baby. Namumula ang pisngi at kapag tuwing tatawa o ngingiti ay naniningkit ang mga mata.
Kailangan na rin pala niyang kumain ng baby food. Tutal ay anim na buwan na siya. Sabi pa ni Ate ay pwede na raw. Hindi ko lang alam kung papayagan ako ni Liam na sumama sa kaniya sa grocery para makapili ako ng magandang pagkain para kay baby Angelo. Gusto ko sanang ako ang mamili ng magiging unang pagkain niya.
Sa
