Nagising si Wylda sa sinag ng araw na tumatagos sa kurtina ng kaniyang silid. Kinapa niya ang kabilang panig ng kama, ngunit wala na roon ang init ni Jeriah. Isang bahagyang ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi nang maalala ang ginawa ng dila ng binata kagabi—isang karanasang nagpakalma sa kaniyang gulo-gulong isipan.
Kahit nakakaramdam pa rin siya ng kaunting panghihina at hapdi sa kaniyang p********e, pinilit ni Wylda na bumangon. Ayaw niyang laging umaasa sa pagbuhat ni Jeriah dahil baka makahalata na ang mga kasambahay sa bilis ng kanilang pagiging malapit. Dahan-dahan siyang nagtungo sa banyo, bawat hakbang ay maingat, hanggang sa matapos siyang maligo at makapagbihis ng isang simpleng dress.
Paglabas niya ng silid, isang masiglang tawanan ang pumailanlang mula sa dining area sa i
