Chapter 23
I was discharged sa hospital after that day nang lumabas ang laboratory results ko na nagpapakita na okay lang ang katawan ko bukod sa pagiging anemic. All I can say is Paul being so gentle and he’s taking good care of me.
That night I had slept so much better after how many years. Bumalik din si George that night habang karga ng isang lalake si Rona na nakatulog na.
“Uh, Max. He’s Coco. Our new neighbor. Kakalipat niya lang two days ago and he’ll be the music teacher of Rona.”
That guy gave me a warm smile and he just bow to me dahil nga karga-karga niya na ang bata.
Pinagbuksan ako ni Paul ng pinto para tuluyang makapasok ng kotse niya at agad naman siyang umikot sa drivers seat. Nang makaupo na kami ng maayos ay nilingon niya ako at kinuha ang kanang kamay ko at ma
