Secret Affair

His other side

The party was over but for Celine and Adrian it's just started. Weeks passed and it still looks the same, same routine, going to school everyday, going home, doing some school activities, learning new things, listening to professors and classmates . Same same nothing's change except little by little Adrian and Celine became casula with each other.

They even smiled at each other every time they bumped into each other, they became a little bit friendly and it makes them both happy.

Unti unti natututunan ni Adrian at Celine na pwede rin pala sila maging magkaibigan, yung bang walang ilangan, yung walang tinginan kung anong estado nang buhay, yun bang kapag magkakasalubong sila sa campus ay kaya na nilang tignan at ngitian ang isa't isa, kahit papaano hindi man ganoon ka-close ay may nagbago sa kung paano nila pakitunguhan ang bawat isa. Lalo na kay Celine, she became friendly towards Adrian. Naninibago man sa kaniyang ikinikilos ay hinahayaan niya na lang dahil naisip niya na maybe its about time to make friends tutal ay malapit na rin naman silang gumradweyt sa kolehiyo.

You heard it right, graduation is coming and they think na bago man lang matapos ang taon ay maging okay sila sa isa't isa dahil alam nila na malabong magkasalubong pa ang landas nila dahil tatahak na sila sa kani-kaniya nilang buhay, buhay may trabaho.

Haharap sa panibagong yugto nang buhay na ibang-iba at malayo sa naka gawian. tatahak sa mga pagsubok na hindi alam kung saan sila dadalhin at kunga kaya ba nilang pagtagumpayan.

"Celine, can we talk?" nahihiyang tanong ni Adrian nang makasalubong niya ito sa corridor nang nursing building.

"Ha?" nagtatakang tanong naman ni lyny habang inaalis ang suot niya sa tainga, dahil sa hindi niya narinig ang binata dahil sa may suot siyang headset.

"Ah, i said pwede ba tayo mag-usap after school?" tanong ulit ng binata.

"Is it about the ranch?" nagtatakang tanong naman nito.

"Hindi naman, i just wanted to talk to you about some matters." mahinahong sagot nang binata.

"Sure, kaya lang six pm pa ang out ko. Okay lang sayo maghintay?" pabalik na tanong ni Celine rito.

"Okay lang, five thirty naman ang out ko, hintayin na lang kita sa tapat nang classroom mo?" Tanong ulit nito.

"Hindi ba nakakahiya? baka kung ano isipin nang iba, kahit sa bleachers na lang siguro tayo magkita."

"Medyo madilim na kasi ang six pm, hindi na safe. I'd rather wait in front of your classroom kaysa sa bleachers na ang layo layo naman."

"Sige, ikaw ang bahala," naka ngiting sagot nito. "Mauna na ako, may klase pa kasi ako."

"Sure then, see you later."

sabay silang tumalikod sa isa't isa dahil magkaiba ang building na pupuntahan nila, graduating students na sila kaya naman kahit pa kakaunti na ang subjects ay kailangan pa rin nila pagbutihin ang kanilang pag-aaral dahil doon rin nakasalalay ang maganda marka na makukuha nila.

They both wanted to graduate with flying colors, since they both had a great grade and they are both smart kaya naman alam nila sa sarili nila na kaya nilang makuha ang marka na gusto nila. At isa pa, hindi naman sila magka-klase kaya naman walang labanan na nagaganap sa pagitan nila.

They are both supporting each other secretly, pwede naman iyon, na kahit hindi sila sabay nag-aaral ay ipinagdarasal nila na magkaroon sila parehas nang mataas na marka.

Walang label sa kanilang dalawa, pero ang mahalaga para sa kanila ay nakakapagusap na sila nang walang ilangan sa isa't-isa.

time passed and uwian na, naunang matapos ang klase ni Adrian while thirty minutes pa bago matapos ang kay Celine.

Tulad nang napag-usapan nila ay sa harap nang classroom ni lyny naghintay si Adrian kaya naman ang mga estudyante ay nagbubulungan at nagtataka kung bakit at ano ang ginagawa nang isang Adrian doon sa tapat ng silid aralan ni Celine.

He doesn't feel uneasy kahit pa halos sa kaniya na lahat nakatingin ang mga estudyante. Sanay naman siya na nakukuha ang atensyon nang mga estudyante dahil sa itsura niya, ang kina-iilang niya ay ang mai-ugnay siya sa binata nang araw na iyon.

Alam niyang sari-saring pang-huhusga na naman ang matatanggap niya dahil doon pero alam rin niyang wala naman siyang magagawa kaya naman hinayaan na lamang niya.

Natapos ang klase nang eksaktong alas sais kaya naman nagmamadali nang magsi alisan ang iba habang si lyny ay nkaupo at inaantay na maubos ang mga kaklase niya bago tuluyang lumabas.

"Bakit hindi ka agad lumabas?" nagtatakang tanong ni Adrian.

"Naiilang ako sa mga matang nakatingin sa akin, kaya naman hinayaan ko na umalis na muna sila bago ako lumabas para naman wala nang makakita na naguusap tayo." Casual na sagot nang dalaga.

"It doesn't make sense Celine, kasi naguusap naman na talaga tayo, or hindi ka pa sanay?" alangan na tanong ng binata.

"Siguro nga hindi lang ako sanay, kasi sanay naman ako na pinagtitinginan, sanay nga rin ako na binubully ako sa itsura ko, baka nga hindi lang ako sanay na tinitignan nang mga tao tapos nakikita nila na magkausap tayo." Malungkot na sagot nito.

"Bully? nabu-bully ka? alam ni Rey?" sunod sunod na tanong nang binata.

"Hindi, sa tingin mo bubullyhin ako nang kasama ko si Rey?" sagot naman nito.

"And hindi mo sinasabi sa kaniya o sakin?" medyo mataas na tonong sabi nito.

"You think may magbabago kung sasabihin ko sa inyo? lalala lang lalo ang sitwasyon kung ganon," sabay hugot nang malalim na paghinga, "Sanay na ako, kaya hayaan mo na." Bago tuluyang naglakad palayo rito.

Sobrang baba nang tingin ni Celine sa sarili niya nang mga oras na iyon, hindi rin niya alam sa sarili niya kung bakit nasabi niya ang ganoong bagay kay Adrian kahit alam niya ang kayang gawin nito, maybe because she started to feel safe and comfortable towards Adrian, kaya kahit ang bagay na hindi niya sinabi sa pinsan ay nasabi niya rito.

"Saan mo ba gusto na mag-usap tayo?" lingon niya sa binata dahil sa mas nauuna siyang maglakad kaysa rito.

"Sa ibang araw na lang siguro, naalala ko lang kasi bigla na may gagawin pa pala ako, ihahatid na kita sa inyo." Sunod sunod na sagot nito.

"Pero, naghintay ka at alam kong importante iyon."

"There's more important than that, halika na at ihahatid na kita."

"Sige ikaw ang bahala."

At tuluyan na silang naglakad palabas nang campus nang walang nagsasalita.

Adrian felt guilty, dahil alam niyang parte siya kaya naman nabu-bully si Celine, pero wala siyang alam, wala silang alam ni Rey dahil sa magaling magtago si Lyny. Galit siya, galit siya kaya naman mas pinili niya na lang na ipagpaliban ang gusto niyang sabihin para alamin kung sino sino ang mga bumubully kay Lyny sa paaralan.

Alam niyang magagalit si Lyny at baka mas lumala ang sitwasyon, pero hindi niya kayang magbulag-bulagan sa nangyayari sa dalaga lalo na at naramdaman niya ang lungkot sa mga boses nito habang sinasabi ang mga bagay na iyon, pakiramdam niya ay sinaksak siya nang nakaharap kaya naman gusto niyang gumawa nang paraan para maiganti si Celine sa mga taong nananakit sa dalaga.