Charmane's POV
I'm heading to my family's house. I need time for myself.
"Nay, Tay, Kuya! Si ate Charmane andito!" sigaw ng bunso kong kapatid habang sinasalubong ako ng yakap.
"I miss you ate"
"Namiss ka din ni ate, bunso"
Sinalubong rin ako ng yakap ni nanay at tatay si kuya daw ay naliligo pa. Nagpaalam muna ako na magpapahinga na muna ako sa kwarto dahil medyo napagod ako sa mahaba habang byahe.
Nakakaramdam ako ng sakit ng ulo, at pagkahilo maging ang buong katawan ko parang tinatakasan ng lakas.
Bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok si nanay.
"Nak ayos ka lang ba? Namumutla ka" puna nya
"Ayos lang ako nay, napagod lang talaga ako sa byahe"
"May problema ka ba? May dapat ba akong malaman?" dugtong nyang tanong. "Nagloko ba ang iyong nobyo? O baka naman buntis ka na anak"
Kilala si Ken ng magulang ko bilang nobyo ko. Alam rin nila ang pagkababaero ni Ken, pero dahil hindi naman ako madalas makauwi dito sinasabi ko na lamang na ayos lang kami dahil alam kong mapapasama lang ang tingin nila kay Ken.
"Nay wala ho at mas lalong hindi ako buntis. Gusto ko lang kayong bisitahin namiss ko kayo" sagot ko sabay yakap ng mahigpit.
Kinabukasan ay bumalik na ulit ako ng Manila. Bumalik ako sa apartment na tinutuluyan namin para kuhanin ang mga damit ko. I should start loving myself first. Masyado akong nauubos sa Chua na yan.
Inisa isa kong itupi ang mga damit ko tsaka isinalansan sa travelling bag. Bigla namang pumasok si Ken na may dalang isang boquet ng bulaklak.
Suhol?
He walks towards me at iniabot ang bulaklak.
Suhol nga.
"Para san to? Suhol? Nag-abala ka pa, wala namang okasyon, wala ka rin namang nagawang kasalanan. Pero salamat dito ha?" pabirong saad ko at ipinatong ang bulakbulak sa ibabaw ng isang malapit na lamesita.
Dumeretso si Ken sa cr, mukang maliligo. Bumaba naman ako para kumuha ng tubig at manood muna ng tv. Hindi naman masyadong mabigat ang ginawa ko pero parang pagod na pagod ako.
Hindi naman siguro ako buntis?
No imposible. Hindi pwede. Ayokong hilahin si Ken sa isang responsibilidad na hindi naman nya gusto at inaasahan.
"Go unpacked your things Charmane Cristobal" he confronted me with a calm tone. Pinatay nya rin ang tv at pabagsak ibinalik ang remote.
"Para san? Nakakuha na ako ng bagong apartment, aalis na ako"
Kinuha ko ulit ang remote at akmang bubuksan ang tv pero marahas nya itong hinablot at hinagis sa kung saan.
"Ano ba!"
"Go unpacked your things Charmane!"
Wow. Demanding. Label muna lods.
"Nakakatawa ka naman. I already caught you f*****g a woman. Anong gusto mong gawin ko? Magbulagbulagan? Alam mo dapat simula pa lang di na ako pumayag sa ganitong set up e! Nakakagago. This is bullshit Kendrick! Naglolokohan na lang tayo, ano 'to bahay-bahayan? Laro? Ganon? Kendrick you know how much i love you pero paulit ulit na lang e. Alam mo magpapaalam na sana ako sayo ng maayos e pero ginaganyan mo ko. I'll be leaving for good. f**k all the woman you want to f**k. I don't f*****g give a damn" hingal kong sumbat sa kanya.
"Tangina Charmane!"
"Magmura ka hanggang gusto mo, pangunahan mo yung galit ko, go! Dyan ka naman magaling"
Lumapit sya saken at hinawakan ang braso ko.
"Patawarin mo 'ko"
"Pinapatawad na kita, sino lang ba naman ako? Hindi mo ako girlfriend, parausahan mo lang ako at may karapatan akong tumanggi, kaya tapusin na natin 'to, ayoko na. Let me f*****g go."
He immediately removed his shirt and unbuckle his belt.
"Oh come on Chua. s*x won't make me stay. Hindi mawawala ang problema kapag nakipag s*x ako sayo." I said in a matter of fact tone.
Naka-shorts lang ako kaya madali nyang nahubad.
I faked a laugh.
"Really are you going to do that to me?"
"Go on and f**k me, para matapos na ito. You want to f**k me? Then do it! Pero siguraduhin mong ito na ang huling beses." dugtong ko
"Come on f**k me!" I shrieked at sinundan sya papuntang kwarto.
Nakita ko naman na inilalabas nya ang mga damit ko na nakalagay na sa travelling bag.
"Ano bang problema mo?" pabalang kong taong sa kanya.
Pinulot ko ang ilang damit at gamit na nalalaglag dahil sa marahas nyang pagbalik sa aparador. Pabagsak nyang isinara ang aparador at tsaka ako binalingan ng matalim na tingin habang nakakuyom ang kamao.
I was about to leave the room when he spoke.
"Akala ko ba you want me to f**k you? Come on let me f**k you. Let me fill you."
Hindi ko pinakinggan ang sinabi nya at deretsong lumabas ng kwarto. Ayun na naman ang mga luhang nag-uunahan sa pagbagsak.
Come on b***h you're not that weak, why are you crying? You're gonna fix it, right? Then do it, don't cry.
I can make it.
Lumabas si Ken at tumabi sa'ken.
"Ken anong klaseng set up ba 'to? Bakit? Bakit kailangan nating pahirapan ang sarili naten?"
"Ayokong umalis ka" nakatungong tugon nya.
"Kendrick naman. Napakagulo ng sitwasyon naten. Para tayong nagbabahay bahayan. Never kong pinangarap maging ganito. I never want to be the woman I am now. Ayoko na ng ganito. We're more than friends but less than lover. We share fair benefits. Ano ba tayo? f**k buddy? Ano ba ako sayo? Parausan? Wala ba akong karapatan tumanggi? Napapagod rin ako Ken. Alam mo namang mahal kita diba? Pero bakit napaka insensitive mo? Bakit puro sarili mo lang iniisip mo? Bakit di mo maisip yung nararamdaman ko?"
We already did exchange iloveyou's the last day nung inihatid nya ako. But does he mean it? Kase ako oo. The word 'iloveyou' wasn't enough to explain my feelings for him.
I felt him break down in tears. Tuloy tuloy ang pag-agos ng luha nya. Kinuha nya ang kamay ko pero mabilis ko itong iniwas, pero he held it again and look directly into my eyes.
"I love you. I'm sorry. I'm really sorry Charmane. Di na mauulit. I won't do that again, I promised" puno ng emosyon nyang sambit, parang nagsusumamo.
"I hope you can keep your promise. Huling narinig ko yan, eto ang kinahantungan naten" naiiling kong sagot.
I was crying the whole time. Ganon din sya.
"Charmane" he held my face and give me a peck of kiss on my foehead.
Pinunasan nya ang mga luha ko at iiling iling.
This is it Charmane. End this. For the last time.
"Kendrick, for the last time. Make love to, please. After this, discard me. Leave me alone. Let me live the life I'm dreaming of." I uttered before my lips landed on him.
He carried me while we're still having a tongue fight. Puno ng emosyon, specially pain. It was like we're sharing our goodbye's once and for all.
Panay pa rin ang pagiyak ko habang ginagawa namin iyon. Even him. His face is full of tears but he still manage to kiss me whole heartedly.
Naramdaman ko na lamang ang pag puno nya sa p********e ko. Ang higpit ng pagkakayakap nya na para bang ayaw akong pakawalan.
Ito na ang huli.
"Goodbye Ken, you're always be a great part of me" I said as I touch his face.
"Hindi Charmane, hindi ako papayag. I'll make sure na I'm gonna win you back. I'll asure you."
Batid ko pa rin na patuloy pa rin sya sa pagiyak ramdam na ramdam ko pa rin ang pagtulo ng mga ito.
I feel sorry for Ken, for myself, for the both of us.
I'm sorry.