Waves of Life

CHAPTER 7

Charmane's POV

"Ken aalis na ako!" saad ko at lumabas ng apartment.

Sariwa pa din saken ang mga nangyare nitong nakaraan. Hindi na rin naman kinontra ni Ken ang kagustuhan kong lumipat ng matutuluyan.

Buti't nakapagisip isip sya. Masyado akong nasasakal sa sitwasyon naming walang kasiguraduhan.

Napatigil ako ng maramdaman kong may humblot sa hawak kong bag pati na rin sa kamay ko. Napalingon naman ako at nakita ko si Kendrick na kasabay ko nang naglalakad. Medyo nakatingala pa ako dahil mataas sya kesa sa'ken.

"Ihahatid na kita"

Kokontra sana ako pero patuloy sa paghatak saken.

"Ken I'll use my car" sabi ko sa kanya.

"No. We'll use my car."

"Pero—"

"Charmane pwede ba wag mo na lang akong kontrahin kung ayaw mong iakyat ulit kita sa apartment at ilabas lahat ng gamit mo"

Hinayaan ko na lang sya at di na nag-aksaya pa ng lakas makipagtalo dahil alam ko namang hindi rin ako mananalo sa kanya.

Nakarating kami sa tapat ng bagong apartment na tutuluyan ko. Pero sa halip pababain ini-lock nya ang pinto ng sasakyan.

"Hindi ko na ba talaga mababago ang desisyon mo?"

"Ken malinaw na napagusapan naten. Just dispose me. Forget about me."

"Sino nangsabing iiwan kita at kakalimutan tingin mo ba kaya ko yon?"

"Oo kayang kaya mo"

"Pwes mali ka. You're my everything. Di mo ba maintindihan yon, mahal kita Charmane. Mahal na mahal, I'm just afraid that one day you'll realize na nagsasawa ka saken then you're just gonna leave me hanging."

"Wala naman sa plano kong iwan ka e, pero binigyan mo ko ng rason." malungkot kong tugon.

"Tigilan na natin ang usapang 'to bumalik ka na, wag ka ng umalis"

"Nakapagdesisyon na ako. Buksan mo na ang pinto para maayos ko na ang gamit ko"

Ginawa naman nya. Makikipagtalo pa sana ako ng sabihin nyang sasamahan nya ako haggang sa pinaka tutuluyan ko pero pinili kong huwag na lang. Ang sa halip na medyo masama kong pakiramdam ay baka mas lalo lang lumala.

"Enjoy your stay ma'am. Make us know kapag may problema po" nakangiting sabi nung babae tsaka umalis.

Isa ata sa katiwala.

"Maganda nga ang lugar na 'to"

"Yeah, pwede ka na ring umalis."

"Tinataboy mo na naman ako"

"Kaya nga ako umalis diba. Para makalayo sayo tapos ayaw mo akong tantanan"

"Because I want to change. I want to change for you. Trust me with this. I want to start a new life with you. Bawat plano ko kasama ka. I can't live without you"

Napabuntong hininga na lamang ako.

"You know what, I can't wait to take you in every corner of this room" he said then winked at me with a proud smile.

Pervert.

"Ayusin mo nga yang bibig mo"

"I'm serious. Do you want to scream with me? Kung pwede nga lang kanina pa kita nahila. Kung ako nga lang masusunod bubuntisin na kita para wala ka ng kawala e"

Fuck. Onting shembot na lang bibigay na ako.

No.

"Umalis ka na may flight pa ako mamaya"

"Di ako aalis dito sa labas hanggat di ka sumasama"

Sus maniwala naman.

Panay rin ang text at tawag ni Kendrick saken ng makapasok ako pero ni isa wala akong sinagot o nireplyan.

Talagang masama ang pakiramdam ko.

Nagising naman ako ng makaramdam ako ng uhaw. May kung ano sakin ang natulak para icheck kung nasa labas pa nga si Ken pero tulad ng dapat kong asahan wala na sya doon at mukang umuwi na.

Kahit kailan talaga walang isang salita.

Napahawak ako sa ulo ko ng makaramdam ako ng kirot at pagkahilo. May pasa rin ako sa binti bagay na ipinagtaka ko.

San ko naman yon nakuha?

Hindi naman kaya? Impossible, pahinga lang katapat nito.