Pagkatapos kong kumain ay naisip kong umuwi na lang muna sa bahay. Hindi ako babalik ng condo ko kasi hindi ko pa kayang makita si Llander sa ngayon. Wala pa akong ideya kung ano ang gagawin at kung paano siya kakausapin.
Dalawang taon na rin akong hindi nakakauwi simula nang mag-aral ako ng law sa London School of Economics and Political Science (LSE). At dahil diyan, alam ko kung gaano ka-excited sina Mommy at Daddy kahapon na nakauwi ako.
"Avez! Anak!" halos hindi makapaniwalang sigaw ni Mommy nang makita akong bumaba ng sasakyan ko. Niyakap niya ako nang mahigpit na animo’y hindi kami nagkita kagabi. "Mabuti naman at naisipan mong umuwi! Akala ko babalik na ka na naman ng London na hindi ka man lang namin nakakasama ng ilang araw!"
“I’m so sorry, Mom! May kailangan lang akong gawin
