“Yanna, huwag kang gagalaw!” sigaw ko, boses kong pumutol sa ingay ng paligid habang nakita ko siyang nakatayo sa gilid ng gumagalaw na platform. Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata niya, kung paano siya napahawak sa hangin na parang may mahahawakan, at sa isang iglap, parang huminto ang mundo ko. “Tumingin ka sa’kin,” sigaw ko ulit, mas madiin, mas desperado. “Nandito ako!” “K-Kairo…” nanginginig niyang tawag, at doon ko naramdaman ang kaba na matagal ko nang kinikimkim pero ngayon lang tuluyang sumabog. “Huwag kang titingin sa baba,” utos ko habang mabilis akong lumapit. “Sa’kin ka lang tumingin. Ako ang sandalan mo.” Naririnig ko ang sigawan ng mga empleyado, ang panic sa boses nila, pero binura ng isip ko ang lahat. Siya lang ang nakita ko...ang takot sa mata niya, ang pangin

