Kahit na palagi niya akong sinesermonan, ayaw niya rin pala akong mawala sa company na to. Aba dapat lang, sa ganda kong to!
Nakangiti kong iniabot kay Mrs. Matteo ang isa sa sampong copies ng resignation letter na ginawa ko.
Bakas sa kaniyang mukha ang pagkadismaya. Ansarap naman sa pakiramdam. Pero hindi na kasi ako pwedeng mag stay. This time, ako naman ang pipili ng para sa sarili ko at hindi ang pangangailangan ko. I just want a day without worries.
Hindi ko pa nga pala nababanggit kay mama. Panigurado, mag-aalala siya kapag nalaman niyang umalis na ako sa work. Sasabihin ko na lang siguro sa kaniya mamaya.
"Akin na nga iyan! Kung talagang decided ka na, wala na akong magagawa," saad ni Mrs. Matteo na maluha-luha pa. Hindi ko naman alam kung makararamdam ba ako ng lungkot dahil
