Even I didn't expect what I had to go through bago ako mapunta sa ganitong pagkakataon ngayon.
*flashback*
"Lei... don't leave me," saad ko habang nakaluhod sa kalsada at pinagtitingingan ng lahat ng mga kapitbahay namin habang ang mahal ko at anak namin ay dahan-dahan nang papalayo sa akin ngunit wala man lang akong magawa upang mapigilan ito.
Ni hindi ko maikilos ang aking mga paa upang bumangon man lang at pumasok sa loob ng bahay at makaisip ng paraan para mabawi ng mag-ina ko.
Maya-maya pa ay nakaramdam ako ng antok at biglang hinimatay na ako.
Nagising na lamang ako na nakatayo.
Sa lahat ng aking experience, this must be the weirdest.
Wearing all black, nandito ako ngayon sa bahay namin drinking with mama and with Johanna beside me.
"Finally. You've come to your senses
