Aaron's POV
Pagkatapos ng halos dalawang taon ng pagtitiis, makakasama ko na ang pamilya ko. Ang pamilya kong nabuo sa isang pinaka hindi inaasahang pangyayari at paraan na siyang nagdulot sa akin para mawala ang lahat ng mga materyal na bagay noon ngunit higit naman ang mayroon ako ngayon.
Kaya't kung tatanungin mo ako, kung pinagsisisihan ko ba ang lahat ng iyon? Laging hindi ang sagot ko dahil kumpara sa dating buhay ko, mas masaya ako ngayon sa piling ng asawa't anak ko.
Hindi na ako makapaghintay na makita kung gaano ka na nagbago, mahal kong Amara. Pasensya ka na, hindi ko sinasadyang maging masamang ama sayo noon. Hayaan mong makabawi ako ngayon.
Habang tinatahak ang madilim at malamig na daan sakay ng kotse ay hindi ko maramdaman ang antok. Paano ba naman, hawak ko ang kamay
