Chapter 27 I wore a sunglass to hide my puffy eyes, nang makasiguro na maayos na ang hitsura ko ay bumaba na ako. May mga mangilan-ngilan babae na nakasalubong ko pababa, most of them were peeking someone down the staircase. "Ang gwapo talaga niya!" "Sayang at taken na yata iyan, hindi iyan pupunta dito kung bibisitahin babae." "Pano mo naman nasabi iyan, ah? Hindi ba pwedeng kapatid muna?" "Tange, may foreigner ba tayong boardmate, ah?" "Teka, pamilyar iyan sa akin eh. Saan ko ba siya nakita?" Their chatter abruptly stop after they saw me approach the person who cause the commotion. He was sitting elegantly while gazing outside the window, he's very handsome and I will not hesitate to say it again and again. Hindi pa nga ganun katagal nung huli kami magkita tas heto ako ngayon, gus

