Chapter 13

1531 Words
"Susubukan kong ipag tanong tanong kung may naka kita nung bangka natin," sambit ni papa sa amin habang nag aalmusal kami. Napa tingin naman ako sa kanya at bahagyang tumango. Tahimik kong pinanood ang pamilya ko na nag uusap habang kuma kain. "Paano kung hindi ma kita, papa?" tanong ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin at bahagyang napa buntong hininga. "Eh wala tayong magagawa kapag ganoon, kailangan nating bumili ng bago," naka ngiting sagot ni papa sa akin. Tumango naman ako sa kanya. "Sasamahan kita pa mag hanap, tapos hanap nalang din tayo ng bagong ma bibilhan," sagot ko kay papa. Tumango naman siya sa sinabi ko. "Bibilhan mo ba ang papa mo?" naka taas ang kilay na tanong ni mama sa akin. "Titignan ko po ma, may ipon naman po ako," sagot ko sa kanya. Tumango naman ito sa akin. "Kung hindi kaya bilhin, pwede naman installment," sagot ni mama sa akin. Napa tango naman ako sa sinabi niya dahil baka hindi ko rin kayang i cash dahil baka wala na kaming pang gastos dito sa bahay. "Mag installment nalang tayo 'nak." sambit ni papa sa akin. "Sige po papa," naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin. Pagka tapos naming kumain ay agad na akong na ligo dahil mag tatanong tanong muna kami sa mga kakilala ni papa kung nakita ba nila ‘yung bangka ni papa. “Tapos ka na ba, Isleigh?” tanong ni papa sa akin. Agad naman akong lumabas ng kwarto dahil tapos naman na akong ma ligo na. “Tara na papa?” naka ngiting tanong ko kay papa. Tumango naman si papa sa akin at inaya na akong lumabas. Agad kaming nag lakad sa mga bahay bahay nag tatanong kung na kita ba nila ang bangka ni papa pero iisa lang naman ang nagiging sagot nila sa akin. “Pare, may na kita ka bang kumuha ng bangka ko?” tanong ni papa sa ka inuman niya kapag may okasyon. Napa tingin naman ito kay papa at agad na umiling. “Hindi eh pre, pasensya ka na,” sagot nito kay papa. Napa buntong hininga naman si papa sa sinabi nito. Halos na libot na namin ang buong baryo pero iisa lang talaga ang sagot nila, hindi nila na kita. Tumingin naman ako kay papa at bahagya ko siyang nilapitan, ayoko na siyang ma pagod at ma disappoint pa hanggang mamaya. “Pa, mag inquire nalang tayo, kailangan mo na rin kasing palitan ‘yung bangka,” naka ngiting sambit ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin. “Baka nga senyales na ‘yon para palitan na natin ang bangka,” naka ngiting sambit ni papa sa akin. Tumango naman ako sa kanya at sinama niya ako kung saan siya bumi bili ng mga bangka. Ma lapit lang naman samin ang bilihan kaya hindi naman na kinailangan mag tryc pa, dahil kaya naman lakarin. “Kumpare ko naman ang pag bibilhan natin kaya siguradong makaka mura tayo,” sambit ni papa sa akin. Tumango naman ako sa kanya at nag punta na nga kami sa kumpare niya. “Oh pare? napa dalaw ka?” naka ngiting tanong nito kay papa nang ito ang ma datnan namin sa shop niya. “Mag hahanap sana kami ng bangka pangisda pare,” naka ngiting sambt ni papa sa kanya. “Oh? na sira na ba iyong gina gamit mo? mukhang ang tibay tibay pa noon ah,” sambit nito kay papa. Napa ngisi naman si papa sa sinabi nito. “Hindi nasira pare, ninakaw sa amin,” naka ngiwing sagot ni papa. Napa tango naman ito sa sinabi ni papa at hindi maka paniwalang tumingin dito. “Ganoon ba? hindi niyo na ba hahanapin? sayang din ‘yon,” sagot nito kay papa. Hinayaan ko lang naman sila mag usap usap diyan, tinitignan tignan ko ang iba’t ibang bangka na narito naka display. Hindi ko pa pala na sabi kay Nash na nawala ang bangka ni papa kaya naman siguradong ma gugulat siya kapag umuwi siya rito at ma kita niya ang bangka ni papa. “Edi ganung bangka pa rin ba ang hanap mo?” tanong nito kay papa. “Kung ma aari sana,” sagot ni papa sa kanya. Tumango naman ito kay papa at sinenyasan siya nitong sumunod sa kanya. Tumango naman si papa sa sinabi nito at inaya naman ako ni papa na sumunod kaya naman sumunod na ako sa kanya. “Tara anak,” naka ngiting sambit sa akin ni papa. Tumango naman ako kay papa at sumunoid ako sakanilang dalawa ng kumpare niya. “Mga magkano naman ang aabutin nito?” tanong ni papa rito. “Seventy thousand,” sagot nito kay papa. Napa tango naman ako, dahil expect ko naman na ang presyo, akala ko nga aabot pa ito nang mas mataas pa. “Fix na ba ang presyo niyan?” tanong ni papa rito. “PWede naman sixty thousand, dahil kumpare naman kita pero hanggang doonn nalang talaga ang kaya kong ibigay,” sagot nito kay papa. Tumango naman si papa at tumingin sa akin. Kita ko ang malungkot na ngiti sa labi ni papa, sigurado ay akala niya ay hindi namin kayang kunin ‘to. “Cash po ba ang kailangan?” tanong ko sa kanya. “Pwede namang installment hija,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at ngumiti. Tinapik ko naman si papa sa balikat. “Kunin po namin installment,” naka ngiting sagot ko rito. Tumango naman siya sa akin. “Sure sure,” naka ngiting sagot nito sa kanya. “How much po ang down payment?” tanong ko sa kanya. “Usually twenty thousan hija, pero dahil kilala ko naman ang papa mo at matalik kaming mag kaibigan ay pwede na ang sampung libo,” sagot nito sa akin. Tumango naman ako at kinuha ko ang wininthdraw ko sa bangko kanina bago kami umalis. “Thirty thousand po,” sagot ko rito. Napa tingin naman sa akin si papa. “Baka naman ma ubos ang ipon mo niyan anak ko?” tanong ni papa sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi ni papa. “May sapat akong ipon para rito pa, huwag kang mag alala,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko. “Hayaan mo kapag naka bawi kami ng mama mo ay kami na ang mag babayad ng kalahati,” sagot niya sa akin. Agad naman akong napa iling sa sinabi niya. “Huwag na po papa, ako po ang mag babayad, kung ayaw mo tumigil sa pangingisda edi ibigay mo nalang sa akin ito pa, hayaan mong ako mag bayad ng bangka na gagamitin mo sa pangingisda ulit,” naka ngiting sagot ko kay papa. Napa ngiti naman siya sa sinabi ko. “Maraming salamat anak,” naka ngiting sambit sa akin ni papa. Ngumiti naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa ngiti. “Lahat naman para sainyo papa,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Ngumiti naman siya sa akin at bahagya akong niyakap. “Ang swerte mo sa anak mo, ang daming magulang ang humi hiling ng ganyang anak,” naka ngiting sagot ng kumpare ni papa sa amin. Napa ngiti naman ako sa sinabi nito. “Deserve naman po nila, tito,” naka ngiting sagot ko rito. Ngumiti naman ito sa akin at nag thumbs up. “Hindi talaga kami nag kamali ng mama mo sa pag papalaki namin sainyo,” naka ngiting sambit ni papa sa akin at niyakap niya ako. Napa ngiti naman ako at bahagya kong pinalis ang luhang tumulo sa mata ko. “Isa isa ko na natutupad mga pangarap ko para sainyo papa, kahit ayaw mo tumigil sa pangingisda,” sagot ko sa kanya. Bahagya naman siyang na tawa sa sinabi ko at bahagyang napa iling. “Buhay talaga ang pangingisda anak, hindi pwedeng iwan,” naka ngiting sagot ni papa sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya sa akin at bahagyang napa iling. Hinayaan ko nalang siya sa gusto niya dahil wala naman akong ma gagawa kung ganoon ang gusto niya sa buhay niya. “Wala naman din akong ma gagawa pa papa,” naka ngiwing sagot ko sa kanya at napa kamot nalang ako nang ulo dahil kahit ano talaga pilit ko sa kanya ay hindi siya titigil sa pangingisda. “Wala, hindi mo na ma pipilit ang papa mo dahil ma tagal naman din siyang nangingisda, sabay pa kaming sisisid noon para lang maka kuha ng mga perlas na ibebenta namin sa mga turista,” naka ngising sambit ni tito sa akin napa ngiti naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling. Walang wala na talaga kahit anong sabihin ko dahil sinubukan ko na rin ka usapin si mama pero sinabi niya kung anong desisyon ni papa, iyon ang ma susunod. Sana naman ganoon din sa pag mamaynila ko dahil payag naman na si papa, si mama nalang talaga ang hindi, at hanggang ngayon ay nag hahanap pa ako nang tamang tyempo para ma sabi ko ulit kay mama kaso wala talaga akong ma hanap na tyempo.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD