Chapter 14
1519 Words
"Hi baby," naka ngiting sambit ni Nash sa akin pagka sagot ko nang tawag. Agad naman akong napa ngiti sa sinabi niya.
"Hi, wala ka nang work?" naka ngiting tanong ko sa kanya.
"Hmm, guess," sagot niya sa akin kaya kumunot ang noo ko sa sinabi niya at bahagyang napa buntong hininga.
"Ano nga?" naka simangot na sambit ko habang sinipa sipa ko ang mga bato sa paanan ko habang nag lalakad lakad ako rito sa may dalampasigan. Na rinig ko naman siyang bahagyang tumawa sa sinabi ko.
"Turn around," sambit niya sa akin kaya agad akong tumingin sa likuran at na kita ko si Nash na naka tayo ma lapit sa akin. Agad akong ngumiti at agad na tumakbo papunta sa kanya.
"I miss you," naka ngiting sambit ko sa kanya at niyakap kio siya nang ma higpit. Lahat ata ng pangungulila na nararamdaman ko noon ay ngayoin bumuhos habang ma higpit ang yakap ko sa kanya. Pinatong ko ang ulo ko sa dibdib niya at pumikit nang bahagya.
"I miss you more baby," naka ngiting sambit niya sa akin kaya napa ngiti ako sa sinabi niya.
"Buti naka punta kana rito?" naka ngiting tanong ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin at ginulo niya ang buhok ko.
“I talked to my dad about my workloads, and inamin naman niya sa akin na si mommy ang may kagagawan,” parang pagod na pagod na sambit niya. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
“Tara sa dalampasigan tayo,” pag aaya ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at hinawakan niya ang kamay ko habang nag lalakad lakad kami.
Sobrang payapa ko kapag ganitong umuuwi siya, kapag mag kasama kami parang kaya ko lahat harapin kahit anong problema pa ang iharap sa akin.
“Whose boat is this?” tanong niya nang ma kita niya ang bangka ni papa.
Napa tingin naman ako rito at hinaplos ko ito nang bahagya.
“Kay papa,” sagot ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin at bahagyang ngumiti.
“Really? how about the old one then? wala na?” tanong niya sa akin. Tinitigan ko naman ang inosente niyang mukha, hindi niya alam ang ina niya ang may kagagawan nang lahat nang mga nangyayari sa amin ngayon.
“Ninakaw eh,” sagot ko sa kanya. Napa baling naman siya sa agad sa akin.
“Oh? that’s so sad,” sagot niya sa akin kaya napa ngiti ako nang tipid sa sinabi niya.
“Nakaka lungkot nga lalo na ang tagal nang bangka ni papa iyon tapos nanakawin lang,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.
“Na report na ba? na huli na ba ang kumuha?” tanong niya sa akin. Agad naman akong umiling sa kanya.
“Wala, walang naka kita kung sino ang nag nakaw ng bangka,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at bahagyang napa nguso.
“Do you have any person in mind na pwedeng nag nakaw ng bangka niyo?” tanong niya sa akin.
Tumango naman ako sa kanya at napa buntong hininga.
“Who is it?” tanong niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya.
“Your mom,” walang pag aalinlangan kong sagot ko sa kanya. Agad naman siyang napa tingin sa akin at bahagyang umiling.
“You are probably mistaken baby,” naka ngiting sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya at sumandal sa batuhan na nasa gilid ko. Tumitig ako kay Nash.
“Ang mommy mo lang ang nag banta sa akin, Nash. Sinabihan niya akong hiwalayan kita pero tumanggi ako, kahit yung sampung milyon na binibigay niya sa akin para lang hiwalayan ka ay hindi ko tinanggap,” naka ngising sagot ko sa kanya.
Napa tingin naman siya sa akin nang hindi maka paniwala. Tumaas ang kilay ko sa kanya, habang tumatagal ang tingin ko sa kanya ay para kong na kikita ang mommy niya sa harapan ko, iyon ang hindi ko matanggap na parang sa bawat titig ko sa kanya ay pinapa alala niya ang gina gawa ng kanyang mommy sa amin.
“No, she can’t do that. I know my mom's a spoiled sometimes, but she cannot ruin someone’s work,” sagot niya sa akin kaya na tawa ako nang bahagya sa sinabi niya sa akin.
“Pero ginawa na niya, Nash. At wala na tayong magagawa pa roon,” sagot ko sa kanya at bahagyang kumunot ang noo ko.
I expected it na kakampihan niya ang mommy niya pero ang ipa mukha niya sa akin na hindi kayang gawin iyon ng mommy niya, iyon ang hindi ko ma tanggap dahil parang ako pa ang sinungling sa lagay ngayon.
“But my mom cannot do that baby, is there any evidences na siya ang gumawa?” na hihirapang tanong niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya sa akin.
“So parang sina sabi mo na guma gawa lang ako nang kwento?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Umiling naman siya agad sa sinabi ko sa kanya.
“No no, baby. It’s not that,” sagot niya sa akin pero umiling ako sa kanya at umayos ako nang tayo.
“Parang ganon na rin ‘yon Nash,” naka ngiwing sagot ko sa kanya at sinuklay ko ang buhok ko gamit ang daliri ko at hinarap ko ang dagat.
“Expected ko na, na ipag tatanggol mo ang mommy mo, of course it’s your mom, but making me look like a liar is a different story already, hindi ako sinungaling Nash. Hindi ako pina laking sinungaling ng mga magulang at hinding hindi mawawala ang bangka ni papa kung hindi nag banta ang mommy mo sa akin,” sagot ko sa kanya at bumuntong hininga. Hindi ko na alam kung anong klaseng emosyon ang ma raramdaman ko sa ngayon.
“No please, listen to me love,” napa tingin naman ako sa kanya at bahagyang napa buntong hininga.
“Ano pa bang gusto mong ma rinig ko at paniwalaan ko sa’yo Nash? na hindi magagawa nang mommy mo ang bini bintang ko sa kanya? sa tingin mo ba hindi? kaya nga niya akong bigyan ng sampung milyon hiwalayan ka lang pero tinanggihan ko ‘yon, pero tignan mo naman, pinili niyang tanggalan ng kabuhayan ang pamilya ko, para saan? para hiwalayan ka?” nata tawang tanong ko sa kanya. Humakbang ako pa layo kay Nash at yumuko nang bahagya.
Napa iling ako dahil sa sobrang sakit ng dibdib ko dahil sa emosyon an nararamdaman ko ay mas lalong sumi sikip ang dibdib ko.
“I am sorry for not believing you, baby. Come here please, let me hug you,2 sambit niya sa akin pero agad akong umiling sa kanya.
“No,” sagot ko sa kanya. Napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko at siya na mismo ang lumapit sa akin pero agad akong lumayo sa kanya.
“What’s the problem, Isleigh? you are not thinking of breaking up with me, aren’t you?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Tumingin naman ako sa kanya at na kita ko ang ekspresyon ng mukha niya kaya mas lalong kumirot ang dibdib ko.
“H-hindi,” na iiling an sagot ko sa kanya.
“Come here please, kakausapin ko si mommy, papatigilin ko siya sa gina gawa niya sainyo,” sagot ni Nash sa akin.
Napa isip ako nang malalim sa sinabi niya sa akin at bahagyang napa ngiti.
“Makikinig kaya ang mommy mo?” tanong ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin at tumango.
“I promise you that,” naka ngiting sambit niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at bahagyang humugot ng malalim na hininga. Pinapa baba ko ang emosyong na ramdaman ko dahil sa sagutan naming dalawa.
Inaamin ko na malapit na akong makipag hiwalay kay Nash dahil hindi ko alam kung ano pang kayang gawin ng mommy niya para pag hiwalayin kaming dalawa ni Nash, at kung ma dadamay pa lalo ang mga magulang ko ay talagang baka hiwalayan ko nalang si Nash para wala na kaming problemang lahat.
“Your mom told me that you are being arranged with someone already,” sambit ko sa kanya. Lumapit naman siya sa akin at agad akong niyakap.
“I didn’t agree with it, kaya wala silang ma gagawa,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
“Your mom is really something,” sagot ko sa kanya. napa buntong hininga naman siya sa sinabi ko.
“I am so sorry about my mom’s attitude,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya dahil na tapos naman na.
“It’s fine,” sagot ko sa kanya at niyakap ko siya pa balik.
Napa buntong hininga naman ako at hinayaan kong ma pasa sa kanya ang bigat ng katawan at bahagyang napa iling. Sinu sulit ko na ang bawat minuto na kasama ko siya dahil hindi ko alam nkung hanggang kailan kami tatagal ni Nash.
- Writer
