The CEO's Dominant Interest

Chapter 7

"Isleigh may bisita ka!" tawag ni mama sa akin. Napa tingin naman ako sa labas at tinignan kung sino ang bisita ko na sina sabi ni mama. Tumaas naman ang kilay ko nang ma kita si Nashton sa labas.

"Oh? anong gina gawa mo rito?" tanong ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin at agad na inabot sa akin ang paper bag na hawak niya.

"Ano 'to?" naka ngiting tanong niya sa akin.

"Foods," sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya at bahagyang ngumiti.

"Pasok ka, nasa loob sina mama," sambit ko sa kanya. Tumango siya sa akin. Palaging duma dalaw si Nashton sa bahay kaya naman na sanay na sila sa kanya. Minsan na nga siyang napag kamalang boyfriend ko sa dalas niyang mag punta sa bahay.

"Wala ka bang trabaho? parang panay bakasyon mo rito," naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya habang nilalabas ko sa paper bag ang pagkaing dala niya.

"I am not that busy to stay in manila," sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at napa nguso. Buti pa siya nilalayasan ang maynila habang kami ni Harmony gustong gustong puntahan iyon para mag hanap kami ng trabaho.

“What are you thinking?” tanong niya sa akin nang mapansin niya na napa lalim ang iniisip ko.

“Kung sino ang magiging first boyfriend ko,” naka ngising biro ko sa kanya. Tumaas naman ang kilay niya sa sinabi ko.

“You are staring right at him right now,” sagot niya sa akin kaya na tawa ako sa sinabi niya.

“Baliw ka,” sagot ko sa kanya at ma lakas na natawa. Agad akong dumiretso sa labas para tawagin sina mama. Ramdam ko rin ang pag iinit ng pisnge ko.

“Ma, kain tayo may dalang pagkain si Nash,” sambit ko kay mama. Tumango naman siya sa akin at agad na pumasok sa loob. Agad naman akong dumiretso sa kwarto ni Azli para tawagin siya.

“Azli tara kain tayo, may dalang pagkain si Nashton,” sambit ko sa kapatid ko. Napa tingin naman siya sa akin.

“Crush ka ba ni kuya Nash ate?” nag tatanong niya sa akin. Napa tingin naman ako sa sinabi niya.

“Anong pinag sasabi mo diyan?” naka taas nag kilay na tanong ko sa kanya. Kung ano anong na iisip ng bata na ‘to.

“Napansin ko lang ate, palagi kasi siyang duma dalaw sa bahay tapos may pagkain na dala, baka nanliligaw na pala siya sa’yo ah,” sambit niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya.

“Puro ka kalokohan,” na iiling na sambit ko sa kanya at hinila ko nalang siya papunta sa kusina para maka kain na kami.

“Kamusta ka naman pala sa maynila?” na datnan namin sila mama na nag uusap.

“Ayos naman tita, hindi naman ganoon kahirap ang trabaho,” naka ngiting sagot niya sa amin. Tumango naman si mama sa sinabi ni Nash. Agad akong umupo sa tabi ni Nash at kumuha ng isang burger.

“Ano ba talaga kayo nitong anak ko, Nashton?” naka taas ang kilay na tanong ni mama sa katabi ko. Napa tingin naman ako sa pag kagat sa burger at napa lingon kay Nash.

“Ano pong ibig sabihin niyo tita?” naka ngising tanong ni Nash kay mama.

“Nililigawan mo ba si Isleigh? dahil napapansin ko napapa dalas na ang pag dalaw mo rito at pag dadala mo nang pagkain,” sambit ni mama sa kanya. Napa ngiti naman si Nash sa sinabi ni mama sa kanya.

“Manliligaw palang sana tita, kung papayag po kayo,” naka ngising sagot ni Nash sa kanya.

“Aba? bat ako ang tina tanong mo? ako ba ang nililigawan mo?” tanong ni mama sa kanya. Ngumisi naman si Nash sa sinabi ni mama.

“Kayo muna ang tatanungin ko tita kung papayagan niyo akong ligawan ang anak niyo,” naka ngiting sambit ni Nashton kay mama. Napa tingin naman ako kay Nashton at agad kong kinurot ang kamay niya kaya napa tingin siya sa akin.

“Tigilan mo ‘yan kung nag bibiro ka lang,” bulong ko sa kanya. Agad naman siyang umiling sa akin.

“Hindi ako nag bibiro,” sambit niya sa akin kaya tinignan ko siya nang masama.

“Huwag mo akong bibiruin, sasapakin kita Nash,” sambit ko sa kanya. Pero inilingan naman niya ako.

“Trust me,” sambit niya sa akin kaya napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya.

“Aba ayos lang naman sa akin basta ayos lang din sa anak ko na ligawan mo siya syempre,” sambit ni mama. Agad naman akong napa ngiwi.

“Ayos lang din sa akin kuya Nash,” naka ngiting sambit ni Azli. Napa nguso naman ako sa sinabi nila.

#

“Thank you tita, Azli.” naka ngising sambit ni Nash at lumingon sa akin. Tinaasan ko naman siya nang kilay nang tignan ako nito.

“What’s your decision?” naka ngising tanong niya sa akin. Tumingin naman ako sa kanya.

“Ano pa bang magagawa ko?” naka ngising tanong ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin.

“Thank you,” naka ngiting sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.

“Mag paalam ka rin kay papa,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Of course, hindi ko pwedeng kalimutan si tito,” naka ngiting sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.

“Buti naman, baka hindi ka na maka pasok dito sa bahay kapag nagkataon,” pa birong sambit ko sa kanya. Tumawa naman siya sa sinabi ko at bahagyang napa iling.

“Baka nga ganon ang gawin niya kapag hindi ako nag pa alam sa kanya,” naka ngising sambit niya sa akin kaya na tawa ako nang ma lakas sa sinabi niya.

“Ganoon talaga ang magiging kapalaran mo,” sambit ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin at inaya ko siya sa labas mag usap dahil tapos na rin naman kaming kumain.

Nag lakad lakad kami sa may dalampasigan.

“Hindi ka pa rin ba pina payagan nila tita na mag maynila?” tanong niya sa akin. Umiling naman ako sa kanya.

“Parang hindi na talaga nila ako papayagan mag maynila,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Magulo ang maynila, pero maraming opportunities kaya maraming lumuluwas, but not all are being successful dahil hindi naman din ganoon ka yaman sa maynila, nasa sa’yo pa rin kung paano ka kikita nang malaki,” naka ngiting sambit ni Nash sa akin.

Napa tingin naman ako sa kanya, alam kong galing siya sa mayamang pamilya pero base sa kinu kwento niya sa akin parang hindi malaki ang sweldo niya.

“Anong trabaho mo sa maynila?” tanong ko sa kanya.

“Any, I started on the lowest ground of our company,” sagot niya sa akin. Napa tango naman ako sa sinabi niya, Kaya pala hindi pa siya ganoon ka busy dahil hindi pa siya ang namamahala sa kumpanya niya.

Na iisip ko tuloy kung anong klaseng pamilya ang meron siya dahil ayokong mag expect ng kung ano, dahil baka hindi ako ma gustuhan ng pamilya niya. Ayoko i judge ang pamilya niya pero dahil mayaman sila ay may tendency na hindi nila ako ma gustuhan lalo na galing lang ako sa mahirap na pamilya.

“Kamusta ang pamilya niyo?” tanong ko sa kanya dahil napapansin kong hindi siya pala kwento tungkol sa pamilya niya.

“My family’s not perfect, Ely. I hate going home because I don’t want to see mom who always nags me on getting a girlfriend or a wife in her friend’s daughers,” sagot niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya.

“Tapos dito ka nag hanap ng girlfriend mo,” naka ngiwing sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko.

“Because they are not worth it,” sagot niya sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi niya.

“Not worth it, in what grounds then?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya.

“They are not basically my type, typical rich kid spoiled brats,” sagot niya sa akin. Na atwa naman ako sa sinabi niya.

“What is your type then?” tanong ko sa kanya nang naka taas ang kilay.

“You,” walang pag aalinlangang sambit niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at agad ko siyang hinampas.

“Bat ka muna ganyan?” nata tawang tanong ko sa kanya. Na tawa naman siya sa akin at agad akong inakbayan at ginulo niya ang buhok ko.

“Hoy yung buhok ko!” sambit ko sa kanya pero tumawa lang ito kaya siniko ko ang tagiliran niya.

“Yung buhok ko ah,” banta ko sa kanya. Tumigil naman siya sa pag gulo ng buhok ko kaya naman agad kong inayos ito.

“Your hair looks pretty,” sambit niya sa akin. Tumango naman ako sakanya. Hindi ko pinapa putulan dahil gustong gusto ni mama na mahaba ang buhok ko.

“Gustong gusto ni mama ang buhok ko kaya ganito na kaba,” naka ngising sagot ko sa kanya.