The CEO's Dominant Interest

Chapter 6

"Mama," tawag ko kay mama nang ma kita ko siyang nag wawalis sa may bakuran. Pa gabi na pero nandito pa rin siya sa labas, nag wawalis. Tumingin naman siya sa akin nang may nag tatanong na mga mata.

"Bakit? may problema ka ba Isleigh?" nag tatakhang tanong niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya at bahagyang na tawa.

"Wala naman mama, may sasabihin lang sana ako," naka ngiting sagot ko sa kanya. tumango naman siya at hinintay niya ang sasabihin ko.

"Balak kasi namin ni Harmony na mag maynila mama, para mag hanap ng trabaho," naka ngiting sambit ko sa kanya. Agad naman akong napa tingin sa kanya, kita ko ang pag tigil niya sa pag wawalis. Kina kabahan ako sa sasabihin niya dahil baka ma galit siya sa akin dahil ayaw pa naman niya na nahihiwalay kami sa kanya. Pero matanda na rin naman ako, kaya ko nang mag desisyon para sa sarili ko.

"Ano ba naman 'yang na iisip mo Isleigh?" tanong niya sa akin. Sa tono palang niya ay alam ko na agad na hindi siya na tutuwa sa sinabi ko at hindi siya sa papayag.

"Gusto ko kayong ma bigyan ng magandang buhay ma," sagot ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin at bahagyang napa buntong hininga.

“Bakit? hindi ba maganda ang buhay na tina tamasa natin ngayon para sa’yo, Isleigh?” tanong niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya dahil sa sinabi niya.

“Hindi po,” seryosong sagot ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin.

“Pinag hirapan namin ng papa mo ang buhay na ‘to Isleigh, ano ka ba?” tanong niya sa akin. Napa tingin naman ako sa sinabi niya.

“Alam ko ma, pero ang gusto ko naman ay tumigil na kayo sa pag ta trabaho at ako na ang susuporta sa pamilya natin,” sambit niya sa akin. Napa iling naman siya sa sinabi ko.

“Hindi kailangan na lumayo ka, maganda ang sweldo mo sa resort na pinag ta trabauhan mo, kaya bakit kailangan mo pang mag punta ng maynila para mag hanap ng ibang trabaho?” na iinis na tanong niya sa akin. Pati ako ay na iinis dahil hindi niya ma intindihan ang pinu punto ko sa kanya.

Palagi nalang silang ganyan, ang hilig ma kuntento sa sapat lang, basta magkaka sama kaming lahat. Paano naman akong may magandang pangarap para sa kanilang lahat?

“Ma, kahit saan mo tignan ay hindi sapat ang sweldo ko para sa ating lahat,” sambit ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin.

“Kaya nga nag ta trabaho kami ng papa mo diba? para pang dagdag?” tanong niya sa akin pero agad naman akong umiling sa sinabi niya.

“Ma naman, hindi na kayo buma bata ni papa, kaya bakit gustong gusto niyo pa ring mag trabaho kung kaya ko naman mag trabaho para sa ating lahat? basta payagan niyo lang akong lumayo sandali sainyo,” sagot ko sa kanya. Umiling naman siya sa sinabi ko.

“Hindi mo kailangang gawin ‘yan, kaya pa namin ng papa mo ang mag trabaho pang dagdag sa gastusin natin dito sa bahay,” sagot niya sa akin na agad ko namang inilingan. Na iinis ako dahil hindi niya ma kuha kuha ang punto ko.

“Ma, hindi mo na iintindihan ang sina sabi ko,” sagot ko sa kanya pero siya ang umiling sa akin.

“Ako ang hindi mo na iintindihan, Isleigh,” sagot niya sa akin pero na atwa ako nang bahagya. m

“Na iintindihan kita ma, at alam kong na iintindihan mo rin ako at ang gusto ko pero hindi mo gustong tanggapin ‘to dahil ayaw mo na ganoon ang mangyari sa atin,” sagot ko sa kanya. Bumuntong hininga naman siya sa sinabi ko na para bang pagod na pagod siya sa pakikipag talo ko.

Ramdam ko ang pa mumuo nang mga luha sa mata ko , pero pilit kong pini pigilan na kumawala ang mga ito dahil nakikipag usap pa ako kay mama.

“Isleigh, ma intindihan mo sana ang salitang hindi, huwag ka nang mag rason pa” pagod na sagot niya sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi niya.

“Kung pinayagan mo nalang ako ma, hindi na tayo aabot sa ganito,” sagot ko sa kanya.

“Eh hindi nga pwede! ano ba ang hindi mo ma intindihan doon ha?!” galit na sigaw niya sa akin kaya bahagya akong napa atras sa kanya. Dahil sa naging sigaw niya ay lumabas sina papa at Azli.

“Anong nangyayari rito? bakit kayo nag sisigawan?” tanong ni papa sa amin. Agad niyang nilapitan si mama at si Azli naman ang lumapit sa akin. Hindi ako sumagot sa tanong ni papa.

“Ayos ka lang ba ate? anong nangyayari?” tanong niya sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at hindi sumagot.

“Iyang si Isleigh kasi gustong mag maynila para mag trabaho raw, sapat naman ang kini kita niya rito para sa atin, kaya bakit kailangan pa niyang mag maynila?!” tanong ni mama kay papa. Napa buntong hininga naman si papa nang ma rinig ang rason ng pag aaway namin ni mama.

“Kung ayaw ni mama mo, Isleigh, huwag mo nang ipilit,” sagot ni papa sa akin. Napa hugot naman ako ng malalim na hininga.

“Paano naman ang gusto ko papa? palagi nalang ba gusto niyo?” tanong ko sa kanila pagka tapos ay umalis ako nang bahay, dinig ko pa ang mga tawag nila sa akin pero hindi ko sila pinansin. Agad akong tumakbo papunta sa dagat at nag punta doon sa may kweba na maliit.

Inakyat ko iyon at umupo ako sa may tuktok, dito kami palaging tuma tambay ni Harmony noon kapag kailangan naming huminga nang panandalian.

Kitang kita ko ang ganda nang dagat mula sa pwesto kaya kahit papaano naman ay gumaan ang pakiramdam ko. Habang pinag mamasdan ko ang dagat ay may biglang tumawag sa akin sa may baba kaya napa tingin ako roon.

Tumaas naman ang kilay ko nang ma kita ko ang lalaking hinalikan ko kanina.

“What are you doing up there?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin.

“Nag papahangin lang,” sagot ko sa kanya. tumango naman siya sa akin at sinenyasan akong bumaba.

“Ano? tatalon ako?” tanong ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at inilahad niya anbg dalawang braso niya para saluhin ako. At dahil tina tamad na akong bumaba pa ay tumalon nalang ako, true enough na salo naman niya ako pero gumulong kami sa buhanginan kaya na tawa.

“f**k, you’re so heavy,” sambit niya sa akin. Sinamaan ko naman siya nang tingin.

“Kapal naman,” sagot ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin. Nanatili kaming naka higa sa buhanginan.

“What happened? you seemed a little lost,” sambit niya sa akin. Napa tingin naman ako sa kanya.

“Hmm? nag away lang kami ni mama,” sagot ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin.

“Care to share? if you’re just comfortable to do it,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at hindi ko alam bakit sobrang comfortable ko sa kanya.

“Gusto ko kasing mag maynila para mag trabaho pero ayaw ni mama,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa sinabi ko.

“Baka may dahilan siya bakit ayaw ka niyang payagan,” sagot niya sa akin.

“ayaw niya arw ma hiwalay sa amin,” nja iiling an sagot ko sa kanya.

“Typical mother attitude,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa buntong hininga.

Humaba pa ang usapan namin hanggang sa lumalim ang gabi, na kwento ko na ata ang buong buhay ko sa kanya habang naka higa kami sa may dalampasigan hanggang sa hindi ko napansin na sobrang late na pala at kami nalang dalawa ang na tira rito sa may dagat.

“Late na pala, kailangan ko nang umuwi,” naka ngiwing sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at agad na bumangon, tinulungan niya rin akong bumangon.

“What’s your name?” tanong niya sa akin. na tawa naman ako sa sinabi niya dahil sa tagal naming magka usap ay hindi namin alam ang pangalan ng isa’t isa.

“Isleigh Elysiana,” naka ngiting sagot ko sa kanya.

“Nashton Amadeus,” sagot niya sa akin at ginulo niya ang buhok ko kaya sinamaan ko siya nang tingin. Na tawa naman siya at nag hiwalay na kami nang daan dahil magka iba ang uuwian naming dalawa. Masaya akong umuwi ng bahay at magaan ang pakiramdam ko dahil sa nangyaring usapan sa aming dalawa ni Nashton.

Sobrang gaan ng pakiramdam ko sa kanya kaya naman grabe talaga ang pa sasalamat ko dahil sa pakikinig niya sa akin dahil baka hindi muna ako umuwi ng bahay dahil hindi ko alam paano ko papagaanin ang na raramdaman ko.