“Paano na iyon? Hindi ka ba makukulong?”, pag-aalalang sabi ko.
Ngumiti ito at umiling sa aking sinabi. Nakataas pa ang kilay nito na siyang ibinaba niya agad nang marinig ang aking sinabi.
“Sa amin ay walang kinikilalang batas. Kami ang batas at magtatakda ng lahat - lahat.”, ngumiti ito sa gulat ko pa ring reaksyon.
Pinisil nitong muli ang aking mga daliri at saka ako nginitian.
“There’s nothing to be worry babyy. Ako na ang bahala Basta ba ipangako mong hindi ka aalis sa tabi ko. At hahayaan mo lang akong protektahan ka sa kahit na kanino man.”
Nagkatitigan lang kami roon at doon na unti - unting nawala ang aking pag-aalangan at kaba sa iniisip na posibleng mangyari.
“What about yung mga bangkay? Hindi ba iyon malalaman ng mga pulis?”, nag-aalalang tanong ko. Andoon pa rin ang
