“Baka bukas pa kami makauwi,” sabi ko sa telepono habang abalang nag-aayos ng mga dokumento sa sahig.
In the background, there was the tapping of the rain droplets against the window and a singing ice princess. Sa sobrang daming beses ko nang narinig ang kantang iyon ay saulado ko na yata.
“O, siya. Tatawag na lang ulit ako mamaya para makakain na si Parker. Mag-iingat kayo,” ani Mama. “Ah! Nga pala, Tom…”
“Uh-huh...” Nakakunot-noo ako sa mga inaayos na papeles.
“Huwag kang magdadala ng babae mo sa hotel. Sinasabi ko sa’yo, Tom! Naku, kapag nakita ka ng pamangkin mo…”
Napangisi ako kahit na kanina pa sumasakit ang ulo ko sa mga binabasa. “I’m a good boy, Ma. Sige na. We’ll see you at home.”
“Tatanungin ko si Parker pagdating ninyo! Umayos ka, Tom!” she warned before dropping the c
